امام باقر(ع) الگوي كامل مجاهدت خستگي‌ناپذير در راه دين بود
امروز 7 ذي‌الحجه با شهادت امام پنجم شيعيان مصادف است. ايشان نادر دوران خود در علوم و دانش بودند؛ چنان‌كه باقرالعلوم، يعني شكافنده علم‌ها را به عنوان لقب برايشان به كار مي‌بردند.
باقر آل محمد در زمان زندگي پربركت خود دين جدشان را استوار كردند و جنبش علمي دامنه‌داري به وجود آوردند كه مقدمات تاسيس يك «دانشگاه بزرگ اسلامي» را كه در دوران امامت فرزندش «امام صادق (ع)» به اوج عظمت رسيد، پي‌ريزي كردند.
امام توسط هشام، خليفه و حاکم زمانِ امام باقر(عليه السلام)، و بدست يکي از نزديکان او مسموم و در روز دوشنبه هفتم ذي‌الحجه در شهر مدينه به شهادت رسيدند. آن حضرت 57 سال در اين جهان زيستند. از اين مدت چهار سال با جدشان امام حسين(عليه السلام) و پس از وي 35 سال با پدرشان زندگي کردند و 18 سال بقيه عمر را به تنهايي به سر بردند.
به گزارش «شهر» به نقل از دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آيت‌الله العظمي خامنه‌اي، رهبر معظم انقلاب اسلامي، كه به مناسبت‌هاي گوناگون به نكات و دقايق متعالي و ارزشمندي از ابعاد معنوي و محتوايي زندگي ائمه اطهار(عليه‌السلام) اشاره دارند؛ پيرامون زندگي امام محمدباقر(ع) نيز در جمع كثيري از اقشار مختلف مردم شهرهاي قم، رفسنجان و كهنوج در 19 تير 1368 فرمودند:
«امام محمدباقر(ع) كه حدود هجده سال دوران امامتشان طول كشيد، الگوى كامل تلاش و مبارزه و مجاهدت خستگى‌ناپذير و پر از مشكلات براى اشاعه‌ى دين و كلمه‌ى حق و راه انداختن جريان فكرى درست در دنياى آن روز بودند. هدفى كه امروز ملت ايران براى آن تلاش مى‌كند - يعنى زنده كردن سخن حق در دنياى مادى و منحط و گمراه كننده و غرق در فساد - كارى است كه امام باقر(عليه‌السلام) يك‌تنه به كمك معدودى از اصحاب خود، در دنياى بزرگ آن روز اسلام انجام مى‌داد.»
