انسان گرسنه بيشتر زاد و ولد مي‌کند

به گزارش «شهر» و به نقل از خبرآنلاين، عده‌اي اين عامل افت باروري در مشکلات اقتصادي مي دانند، اما دکتر محمدجواد محمودي، رييس مرکز مطالعات و پژوهش‌هاي جمعيتي آسيا و اقيانوسيه معتقد است مشکلات اقتصادي بيشتر موجب افزايش باروري مي شود تا کاهش آن. او در کافه خبر دراين باره گفت: "عوامل کاهش باروري و به اينجا رسيدن جمعيت ما به نرخ 1.6 بچه با توجه به پارامترهايي است؛ دخالت علماي مذهبي؛ آنها مردم را تشويق کردند که داشتن 5 بچه زياد است و داشتن فرزند کمتر را توصيه کردند. دخالت دولت هم عامل ديگري بود البته به واسطه اجراي قانون تنظيم خانواده، افزايش سن ازدواج، بالا رفتن ميزان تحصيلات زنان، افزايش ميزان شهرنشيني، اشتغال زنان، افزايش جمعيت تحصيل کرده، تغيير در کارکرد خانواده،توسعه اقتصادي و کاهش فاصله طبقاتي از عوامل ديگر آن است. فاصله طبقاتي در ايران کم شده است؛ ضريب جيني به طور مستمر کم شده است."

او از يک جمعيت شناس غربي چنين نقل مي کند: "مايکل تودارو مي گويد کاهش فاصله طبقاتي منجر به اين مي شود که مردم نسبت به آينده وقتي اميدوار شوند، ديگر به دنبال بچه نيستند. بچه يک زماني به عنوان عصاي دست پدر و مادر در زمان پيري بود. نوعي تامين اجتماعي براي پدر و مادر بود. فرزند نوعي کالاي سرمايه اي بود و روي آن حساب مي کردند. فاصله طبقاتي که کم شد و به آينده اميدوار شدند، گفتند ديگر به دنبال بچه بيشتر نمي رويم. تنها توصيه اي که مايکل تودارو کرده است اين است که اگر مي خواهيد تعداد بچه هايتان کم شود؛ بايد برويد به دنبال کاهش فاصله طبقاتي. در ايران نيز اين موضوع اتفاق افتاده است. حالا اگر بخواهيم باروري را افزايش دهيم، نمي توانيم بگوييم که بايد فاصله طبقاتي را زياد کرد؛ پس کار بسيار سختي است. به همين راحتي نمي توان باروري را افزايش داد. وقتي مي گوئيد يک بچه بايد دو بچه شود، مردم به اين راحتي قبول نمي کنند. يکي از دلايل مهم بحث رشد و توسعه اقتصادي است."

محمودي معتقد است قر ربطي به کاهش جمعيت ندارد: "موافقين افزايش جمعيت مي گويند، افزايش جمعيت معلول توسعه نيافتگي است. بنابراين با توسعه اقتصادي اين معلول از بين خواهد رفت. اگر بپذيريم که در ايران توسعه اقتصادي اتفاق افتاده است پس نتيجه طبيعي آن کاهش باروري بوده است. خوزه دو کاسترو، پزشک، روانشناس و سياستمدار برزيلي در کتاب "انسان گرسنه" مي گويد به سه دليل زاد و ولد در کشورهاي در حال توسعه بالا است؛ يکي از دلايل افزايش زاد و ولد، فقر غذايي است. گرسنگي مزمن (نه حاد) مردم از علل فيزيکي زاد و ولد بالاي آنهاست. انسان سير فردي است که نه فقط از مواد نشاسته اي به اندازه کافي استفاده مي کند، بلکه رژيم غذايي او از مواد پروتئيني، معدني و ويتامينه لازم برخوردار باشد. در بسياري از کشورهاي اروپايي به علت تغذيه غني بيش از حد درصدي از مردم به طور طبيعي عقيم هستند."

رييس مرکز مطالعات و پژوهش‌هاي جمعيتي آسيا و اقيانوسيه همچنين گفت: دليل دوم اين است که از لحاظ رواني به دو دليل نرخ زاد و ولد در مردم کشورهاي در حال توسعه بالاست؛ اولاً توده هاي فقير، بي سواد، مايوس و نامطمئن نسبت به آينده براساس اصل معروف روانشناختي جبران، سعي در جبران کمبودهايشان به هر شکل ممکن را دارند. به همين جهت با سرکوب ساير غرايز، غريزه جنسي آنها تشديد مي شود. ثانيا انسان هايي که از لحاظ روحي و رواني به توان بالايي نرسيده اند، از تنهايي و سکوت به شدت بيزار هستند و سعي در تکثير نوع خود در آنها بسيار زياد است. و بالاخره بنا بر يک اصل کلي موجودات ضعيف تر و با طول عمر کمتر در طبيعت توليد مثل بيشتري دارند. اين يک مسئله ژنتيکي است.

به اين ترتيب در مناطق فقير و گرسنه جهان بيشترين ميزان زاد و ولد وجود دارد. پس فقر است که باعث افزايش جمعيت مي شود. در چين افزايش جمعيت بوده، اما توانسته است آن را کنترل و مديريت کند. يک زماني 80 درصد مردم چين فقير بودند، الان با افتخار اعلام مي کند که تنها 12 درصد جمعيتش زير 1.25 دلار درآمد دارند. پارسال که براي يک کنگره به چين رفته بودم؛ مي گفتند که اين نرخ به 6 درصد رسيده است. مطالعات اخير نشان مي دهد که تمام جوامعي که فقير هستند سطح باروري شان بالاست. بسياري از کشورهاي فقير افريقايي و آسيايي از جمله نيجر، سومالي، بورکينافاسو، افغانستان، کنگو، چاد، گينه ، يمن و... سطح باروريشان بين 4 تا 8 فرزند براي هر مادر در نوسان است."