اشعري در گفت‌وگو با «شهر»/
عدم حمايت از اهل قلم ناشي از بيسليقگيست
مدير باغ کتاب تهران معتقد است عدم حمايت کافي از اهالي قلم، ناشي از بي‌سليقگي و بي‌برنامگي است و همانند افتخارآفرين ورزشکار بايد از افتخارآفرينان حوزه قلم حمايت شود.
علي‌اکبر اشعري در گفت‌وگو با خبرنگار «شهر» درباره آشنايي‌اش با آثار محمود گلابدرهاي گفت: ابتدا با کتاب «لحظه‌هاي انقلاب» ايشان که خاطرات روزهاي اول انقلاب بود، آشنا شدم. پس از آن نيز زماني که در انتشارات سروش مسئوليت داشتم، تعدادي از داستان‌هاي ايشان را که در مجله سروش چاپ شده بود، تبديل به کتاب کرديم. وي ادامه داد: پس از آن نيز کتاب خاطراتشان را که بعدها در سفر به امريکا نوشته بودند، منتشر کرديم. قلم ايشان، ادامه‌دهنده راه جلال بود و از آن‌جا که ما قبل از انقلاب با اين قلم انس گرفته بوديم، سبک ايشان را مي‌پسنديديم. مدير باغ کتاب درباره نحوه زندگي گلابدرهاي گفت: او تعلقي به هيچ چيز نداشت؛ زيرا نه خانواده‌اي داشت و نه خانه و زندگي؛ به همين دليل از جهتي راحت و آزاد بود. حتي در آمريکا هم به شکل هوم‌لس زندگي مي‌کرد و خودش خواسته بود اين‌طورباشد تا بتواند راحت‌تر بنويسد. اشعري افزود: به هر حال اين مدل زندگي، براي او پيامدهايي هم داشت؛ زيرا گاهي مريض مي‌شد، مشکل خانه هم داشت و هزينه‌هاي زندگي‌اش بايد تامين مي‌شد. وي با اشاره به مشکلات بسيار گلابدرهاي و نويسندگاني نظير او، اظهار داشت: متاسفانه دستگاه‌هاي فرهنگي ما هنوز به اين حد نرسيده‌اند که براي نويسندگاني چون ايشان، فکري کنند. نظام بايد امثال ايشان و حتي کمتر از ايشان را که استعداد و قدرت نويسندگي دارند، سر و ساماني دهد و مديريتشان کند؛ نه مديريت قلمي بلکه مديريتي که به آن‌ها اين امکان را بدهد که قلمشان را در خدمت جامعه به‌کار گيرند.
گرفتاري‌ها گلابدرهاي را محدود کرد
اشعري تاکيد کرد: گلابدرهاي مي‌توانست خيلي بيش از اين بنويسد و خيلي بيش از اين، نيرو تربيت کند؛ اما گرفتاري‌ها برايش محدوديت ايجاد مي‌کرد. رئيس سابق سازمان اسناد و كتابخانه ملي جمهوري اسلامي ايران، در پاسخ به اين سوال که کدام اثر گلابدرهاي را بيش از ساير آثار او دوست دارد، گفت: کتاب «لحظه‌هاي انقلاب» او بسيار ارزشمند است. علاوه بر آن، ايشان داستاني دارند به نام «مادر» که ماجراي مادري است که فرزندش شهيد شده و به بهشت‌زهرا مي رود و سر قبر فرزندش چادر مي‌زند و با او نجوا مي کند. من اين داستان را بسيار دوست دارم.
هنوز نظام روشني براي حمايت اهل قلم وجود ندارد
اشعري در پاسخ به اين‌که براي حمايت اهل قلم چه بايد کرد، اظهار داشت: ما هنوز يک نظام روشن براي حمايت از اهالي قلم و نويسندگان نداريم. اين که يک صندوق درست کنيم و هرکدام از آن‌ها که نيازمند شدند، نامه بنويسند تا بتوانند مبلغي ناچيز دريافت کنند، چندان شکل خوبي ندارد. اين شان يک نويسنده نيست.
وي ادامه داد: زماني وزارت ارشاد اعلام کرد براي نويسندگان کارت اهل قلم صادر مي‌کند و از آن‌ها حمايت خواهد کرد. اکنون اين کارت‌ها صادر شده‌اند؛ ولي هيچ حمايتي در ميان نيست و اين کارت‌ها هيچ خاصيتي ندارند. مدير باغ کتاب گفت: چندي پيش به دوستانمان در خانه کتاب گفتم که حداقل اسامي کتاب‌هايي را که تازه منتشر مي‌شوند، به اهل قلم و کساني که به آن‌ها کارت داده‌ايد، اطلاع‌رساني کنيد. اين حداقل‌هايي است که بايد باشد و نيست. وي خاطر نشان کرد: البته وقتي مرحوم گلابدرهاي در بيمارستان بودند، من بسيار تلاش کردم که وزير ارشاد به دينشان بروند و ايشان هم محبت کردند و رفتند؛ ولي اين صورت خوبي ندارد. درست اين است که قبل از اين‌که اتفاقي براي نويسندگان بيفتند، حمايت شوند.
نابساماني‌ها قلم نويسندگان را خشک کرده است
اشعري با گله از اوضاع نويسندگاني چون عزيزي گفت: در حال حاضر نابساماني‌هاي زندگي، قلم بسياري از نويسندگان معاصر ما را خشک کرده است. من نمي‌خواهم از اين عزيزان اسم ببرم؛ ولي بسيارند نويسندگاني که از نظر ذهني به مرحله‌اي رسيده‌اند که ديگر نمي‌توانند بنويسند. وي با اشاره به رويدادهاي حوزه ورزش، گفت: قبول دارم که هر کسي در هر حوزه‌اي افتخار مي‌آفريند بايد قدر آن را بدانيم؛ ولي چرا وقتي کسي در حوزه قلم افتخار مي‌آفريند، کاري براي او نمي‌کنيم؟ به نظر من اين ناشي از بي‌سليقگي و بي‌برنامگي است.
اشعري درباره حضور نيافتن اهل قلم در مراسم تشييع گلابدرهاي گفت: برگزاري اين مراسم خوب اطلاع‌رساني نشد. براي من هم چند دقيقه پيش پيامک آمد که تشيع‌جنازه است و من مسيرم را تغيير دادم و اين‌جا آمدم.
در اين زمينه بخوانيد: