نويسندگان را قبل از مرگ دريابيم

فيروز زنوزي جلالي * شخصيت جلال آل‌احمد بسيار به محمود نزديک است، يا بهتر است بگويم شخصيت محمود به جلال بسيار نزديک است و اين ارتباط شخصيتي، بسيار خاص است.




نثر گلابدره‌اي هم نثر بسيار خاصي است. رگه تيز و برنده‌اي در نثر او هست که اصلا تعارف ندارد و به نحوي ما را به ياد آثار جلال مي‌اندازد. کافي است «مدير مدرسه» او را با بسياري از آثار محمود مقايسه کنيم. 




محمود گلابدره‌اي گذشته از نوشته‌هايش، زندگي بسيار عجيبي داشت و اگر به نوسانات زندگي او دقت کنيد، اين تفاوت‌ها را مي‌بينيد. او نويسنده‌اي مستندگرا و تجربه‌گراست و بيشتر دستمايه‌هاي آثارش، مشاهداتش و چيزهايي است که برايش اتفاق افتاده است، از اين نظر گلابدره‌اي نويسنده بسيار شاخصي است.



من رمان «منير» را بسيار دوست مي‌دارم و به نظرم اثر بسيار زيبايي است. به جز آن، «دال» و «پر کاه» را نيز مي‌پسندم؛ ضمن اين که «اسماعيل اسماعيل» فرازهاي گوناگوني دارد. در واقع آثار گلابدره‌اي به شکلي است که نمي‌توان گفت کدام‌يک بهتر است؛ ولي همه‌شان گلابدره‌اي هستند و چيزي مشترک در همه آن‌ها جريان دارد.




يکي از راهکارهاي موجود براي حمايت از نويسندگان اين است که ما در نشست‌هايي که برگزار مي‌شود، با مسئولان صحبت کنيم و از آن‌ها خواهش کنيم نويسندگان را قبل از اين‌که مرگشان فرا برسد، دريابند.


حمايت از اين قشر جامعه بر عهده مسئولان فرهنگي است و اگر نمي‌توانند به لحاظ مالي حمايت کنند، حداقل مي‌توانند آثار نويسندگان را به مردم بشناسانند. اگر قرار بر حمايت باشد راه‌هاي مختلفي براي آن وجود دارد.

* نويسنده

نامه گلابدره‌اي به وزير مسکن 

وداع با زورباي تنها