يک روانشناس در گفت‌وگو با «شهر» مطرح کرد:
نقش قهرمانان ورزشي در الگوسازي اجتماعي
يک استاد دانشگاه به ارزيابي مدال آوران و نقششان در الگوسازي اجتماعي پرداخت.
هوشنگ اسماعيلي در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعي «شهر» درباره تاثير ورزش قهرماني بر ورزش همگاني گفت: معمولا انسان‌ها در هر شغلي که باشند، دنبال الگويي هستند. قهرمان نيز يک الگو است. انسان‌ها خود را با قهرمان ورزشي، علمي و مذهبي وفق مي‌دهند و تمايل دارند شبيه آن‌ها باشند.
رئيس کميته روانشناسي فدراسيون پزشکي ورزشي با تاکيد بر اهميت ويژه اين موضوع براي جوانان افزود: جوان وقتي مي‌بيند قهرمان ورزشي درگير رقابت است، نوعي جنگ و پيروزي مطرح است. همه‌ي جهان به ورزشکار چشم دوخته‌اند. اين موضوع بر جوانان تاثير مي‌گذارد و الگو ورزشي خود را به اين شکل انتخاب مي‌کند. اين علاقمندي جوانان به قهرمان در نهايت گسترش ورزش‌هاي همگاني را به ارمغان مي‌آورد.
قهرمانان را فراموش نکنيم
اين روانشناس ورزشي با تاکيد به اهميت دوران پس از قهرماني اظهار داشت: توجه به ورزش قهرماني تنها به زمان مدال آوري نبايد ختم شود. براي تاثير بيشتر بايد براي آينده ورزشکاران قهرماني نيز برنامه داشت. مسئولان بايد با شيوه‌هاي مختلف به قهرمانان توجه داشته باشند.
اسماعيلي افزود: اگر چند سال بعد از کسب مدال، حرکت و رفتار قهرماني ادامه پيدا نکند و آسيب ديده باشند، اين موضوع تاثير منفي خواهد داشت. چتر حمايت همواره بايد براي قهرمانان باشد و درخشش بايد مستمر باشد.
پيروزي براي همه
اين روانشناس ورزشي با تاکيد بر تاثير ورزش قهرماني بر جامعه عنوان کرد: انسان‌ها کمال‌طلب هستند و زيبايي‌ها را دوست دارند. بالاتر از نيازهاي فيوزولوژيکي در انسان، نياز شکوفايي و نياز رواني است. وقتي يک ورزشکار ايراني پيروزي کسب مي‌کند، او را از خودمان مي‌دانيم و در واقع يک پيروزي براي من هم هست.
اسماعيلي با بيان نقش ورزش قهرماني بر اتحاد ملي، خاطر نشان ساخت: هنگامي که نماينده ايران در يک عرصه بين‌المللي حضور دارد، عرق ملي که در ناخودآگاه و خون ما است، اين اتحاد را نمايان مي‌کند. ما به عنوان ايراني هستيم که سال‌ها کنار هم زندگي کرده‌ايم و اين حس بسيار قوي‌تر از برخي تعصب‌ها است. اين موضوع بسيار مفيد است و باري از مشکلات رواني ما را تخليه مي‌کند و مي‌تواند به نوعي در جامعه تعادل ايجاد کند.