يک منتقد سينما در گفت‌و‌گو با «شهر»:
«لاله» چقدر قابليت صادرات انقلاب را دارد؟/ هدف «جدايي نادر از سيمين» تحقير انقلاب بود
يك نويسنده و منتقد سينما معتقد است فيلم‌هايي چون «لاله» رسالت ارتقاي سينماي کشور در جهان را برعهده دارند.
شهرام خرازي‌ها در خصوص اختصاص هزينه ميلياردي براي ساخت فيلم «لاله»، در گفت‌و‌گو با خبرنگار فرهنگي «شهر» عنوان کرد: با توجه به بردي كه اين فيلم براي جمهوري اسلامي ايران دارد و همچنين به دليل اينكه فيلم به طور مشخص مخاطب خارجي را در نظر دارد. بنابراين هر چه بيشتر برايش هزينه شود، به همان نسبت هم افتخارآفريني بيشتري در بردارد و اقتدار سينماي ايران را به جهانيان ثابت مي‌كند. با اختصاص اين بودجه براي اين پروژه مي‌توان از مديوم سينما براي صدور انقلاب استفاده كرد.
وي درباره صلاحيت اشخاصي چون اسي نيك‌نژاد كه ساليان زيادي در محيط‌هاي هاليوودي كار كرده و آثاري غيرموجه توليد كرده اند، اظهار داشت: ايراداتي بر كارگردان اين فيلم گرفته مي‌شود، اين درحاليست كه ساخت برخي صحنه‌ها در برخي فيلم‌هاي خارجي و رعايت مناسبات حرفه‌اي در آن سينما اجتناب‌ناپذير است. بنابراين كارگرداني برخي صحنه‌هاي نه چندان موجه توسط اين فيلمساز، دليل قانع‌كننده‌اي براي ممانعت از ساخت فيلم «لاله» نيست.
خرازي‌ها در پاسخ به اينكه چرا نبايد از استعداد‌ها و كارگردان‌هاي داخل در چنين پروژه‌هايي استفاده شود، عنوان كرد: استفاده از كارگردان‌هاي وطني براي عملياتي كردن پروژه به صلاح نيست. آنها به روحيات و نحوه بازخوردهاي تماشاگران خارجي آگاهي ندارند. مخاطب اين فيلم در درجه اول در خارج از كشور جستجو مي‌شود و فيلمسازان داخلي با فرهنگ فيلم ديدن اين گروه از مخاطبين آشنا نيستند؛ اما نيك‌نژاد كاملا با اين فرهنگ آشناست.
وي در خصوص اينكه به هر حال فيلم «جدايي نادر از سيمين» ساخته يك كارگردان داخلي بود و اسكار هم دريافت كرد، گفت: موضوع اين دو فيلم با يكديگر تفاوت دارد. در حقيقت، اسكار گرفتن «جدايي نادر از سيمين» بر مبناي مناسبات سينمايي نبود و به طور مشخص و پررنگ سياست در اين ميان حرف اول و آخر را مي‌زد. اسكار «جدايي نادر از سيمين» يك اسكار سينمايي نبود و يك اسكار سياسي بود. با توجه به اينها مقايسه پروژه «لاله» با پروژه «جدايي نادر از سيمين» قياس مع‌الفارق است. هدف از ساخت فيلم «لاله» صدور انقلاب است؛ اما هدف از ساخت فيلم «جدايي نادر ازسيمين» تحقير انقلاب بود.
اين نويسنده و منتقد سينما در پاسخ به اينكه آيا سوژه و شخصيت «لاله» مي‌تواند نماينده زن ايراني ـ اسلامي باشد، گفت: قرار نيست پروژه «لاله» ارايه دهنده الگوي زن ايراني معاصر باشد. فيلم «لاله» فقط يك فيلم است براي نمايش اقتدار انقلاب اسلامي، ايران، سينماي ايران و تعامل بيشتر با سينماي جهان.
اين درحاليست كه عوامل سازنده اين فيلم به انعكاس چهره زن ايراني ـ اسلامي در اين فيلم اذعان دارند، وي در اين رابطه گفت: در اين زمينه تا فيلم به طور كامل ساخته و نمايش داده نشود، نمي‌توان اظهار نظر كرد. ضمن آنكه زنان ايراني به طيف‌هاي مختلف تعلق دارند و لاله فقط يك نمونه از زن مدرن ايراني است. زنان مدرن ايراني مي‌توانند در گروه‌هاي مختلف طبقه‌بندي شوند و منحصر كردن اين گروه از زنان به يك طبقه امكان پذير نيست.
شهرام خرازي‌ها در خصوص اينكه اين فيلم چه كمكي مي‌تواند به سينماي ايران كند، گفت: راه‌يابي «لاله» به بازارهاي جهاني و بين‌المللي به ارتقاي سينماي ايران و فرامرزي شدن آن كمك بسياري خواهد كرد. به اصطلاح تا تنور توزيع «جدايي نادر از سيمين» داغ است، بايد نان «لاله» را چسباند. هر چقدر زمان را از دست بدهيم و از موفقيت‌هاي جهاني فيلم فرهادي فاصله بگيريم، مسير آينده پروژه‌هاي بين‌المللي مثل «لاله» ناهموارتر خواهد شد.