تقابل سينماي سرمايه محور ما و فلسطين

به گزارش شهر، پرويز شيخ‌طادي در گفت‌وگو با فارس درباره فعاليت‌هاي فرهنگي و هنري در حوزه فلسطين و به‌ويژه سينما گفت: ساختار سيستم مديريت فرهنگي کشور ما يک ساختار سرمايه‌محور است و از سرمايه ديکته مي‌شود و به انديشه‌سازي و دستورالعمل مي‌رود. ساختار از بالا به پايين نداريم و چند سالي است از سرمايه به سمت انديشه مي‌رويم.

 وي افزود: براي همين کيفيت کارها پايين است و بي‌کيفيت شده‌اند و يا خنثي هستند يا در مسيري هستند که زياد مفيد جامعه واقع نمي‌شوند و اگر کاري شده کارهاي چريکي و فردي و روي غيرت شخصي و فردي بوده است.

* کارهايي مثل «شکارچي شنبه» و «33 روز» مثل شهاب مي‌آيند و مي‌روند

 شيخ‌طادي با بيان اينکه کارهايي مثل «شکارچي شنبه» و «33 روز» مثل شهاب مي‌آيند و مي‌روند، تاکيد کرد: اين نيازمند آن است که فضاي ژئوپلتيک جهان را متوجه بشويم. هنرمندان بايد در معرض اطلاعات قرار بگيرند. اين مهندسي و نظام‌مندي بايد از سوي مديريت فرهنگي انجام شود.

 وي افزود: مديريت فرهنگي بايد نگاه سرمايه‌محور را براي اهداف جهان اسلام مهار کند. اين سرمايه را هدايت و تقسيم‌بندي کند و بخشي از آن را به مباحث جهان اسلام و فلسطين اختصاص دهند.

اين کارگردان سينماي ايران در پاسخ به اينکه چرا کارگردانان يک کار درباره فلسطين کرده و آن را رها مي‌کنند، گفت: ما هم نيروي بالفعل و هم نيروي بالقوه داريم؛ اما از اين نيرو نمي‌توانيم استفاده کنيم.

 وي افزود: اين فيلمسازي يک چرخه و زنجيره است. نمي‌توانيم جدا از حوزه سرمايه‌کاري انجام دهيم. سرمايه در نظام اقتصاد فرهنگي کنوني ما مهار نشده و به هر سويي مي‌رود و با ويژگي که تصميم‌گيران سرمايه‌داري تعيين مي‌کنند تبديل به فيلم مي‌شود.

شيخ‌طادي ادامه داد: اين امر را فيلمساز نمي‌تواند تبيين کند. او تنها مي‌تواند نمونه کار نشان بدهد و توانمندي سينما را نشان بدهد؛ اما کساني که تصميم‌گير هستند و اهرم سياست و امکانات را دارند، بايد اقدام کنند. 

وي تاکيد کرد: اگر من به عنوان فيلمساز همه اهرم‌ها را با هم داشتم و فرصت فراهم بود که سالي يک فيلم در اين حوزه بسازم، آن وقت مي‌شد پرسيد که چرا کارگردان کاري نساخته است اما الان دليلي براي مطالبه از کارگردان وجود ندارد.