ناسزاگويي مد جهاني است

سامان احتشامي در گفت‌وگو با خبرنگار شهر گفت:‌ امروزه با وجود کامپيوتر و نرم‌افزارهايي که موسيقي به‌وسيله آن‌ها ضبط مي‌شود، هر کس کوچک‌ترين سواد موسيقي داشته باشد و تنها الفباي آن را بداند، مي‌تواند نغمه يا صدايي را توليد کند. همچنين به اين دليل که اين کار به‌وسيله کامپيوترهاي کوچک شخصي هم انجام مي‌شود، بسيار کم‌هزينه خواهد بود و هر کسي مي‌تواند در منزل شخصي خود نيز اين کار را – البته بدون کيفيت خاص- انجام دهد.

وي ادامه داد: دقيقا مانند عکاسي که امروزه به‌واسطه دوربين‌هاي ديجيتال خانگي، براي همگان آسان شده است؛ ولي محصول آن يک عکس حرفه‌اي نيست و مشخصات عکس حرفه‌اي را ندارد، ‌حتي اگر بسيار زيبا باشد.

اين پيانيست افزود: به اين ترتيب از لحاظ هنري و از لحاظ کيفيت، موسيقي ارزان قيمت به‌وجود مي‌آيد و به دليل نبود کپي رايت، نبود فرهنگ خريد موسيقي ارژينال در ايران و به اين دليل که ما ايراني‌ها دلمان مي‌خواهد همه‌چيز را کپي کنيم، اين موسيقي ارزان، طرفدار پيدا مي‌کند.

احتشامي با بيان اين که متاسفانه ما فرهنگ خريد موسيقي را نداريم و عده کمي هستند که حاضرند براي موسيقي هزينه کنند، گفت: موسيقي مجاني سطح پايين در بازار منتشر مي‌شود و مردم هم از آن استقبال مي‌کنند؛ زيرا نمي‌دانند براي ضبط حرفه‌اي کوچک‌ترين قطعه موسيقي، ميليون‌‌ها تومان هزينه مي‌شود.

وي تاکيد کرد: به همين دليل است که موزيسين‌‌هاي حرفه‌اي ما نيز انگيزه‌اي براي کار ندارند و خوراک موسيقي مردم، از موسيقي سطح پايين تهيه مي‌شود. از طرف ديگر، به دليل شنيدن موسيقي ناسالم که هيچ سواد و معلوماتي پشتوانه آن نيست و در بهترين حالت، کپي يک اثر خارجي است،‌ سليقه مردم هر روز تغيير مي‌کند و سطح آن پايين مي‌آيد.

اين نوازنده ادامه داد: هر روز کمتر و کمتر موسيقي سالم به گوش مردم مي‌رسد؛ چون مردم ما موسيقي و ابزار آن را نديده‌اند و در حوزه‌هاي رسانه‌اي، موسيقي ترويج نمي‌شود. مردم فرق فلوت و ني را نمي‌دانند و نمي‌دانند ارکستر سمفونيک چيست؛‌ چون موسيقي مانند فيزيک و شيمي و زيست‌شناسي که از کودکي به ما آموزش داده شده و به هيچ دردمان هم نمي‌خورد، آموزش داده نمي‌شود.

احتشامي اظهار داشت: جامعه‌اي که موسيقي را نمي‌شناسد، آثاري را گوش مي‌دهد که هزينه کمتري برايش داشته باشد. متاسفانه موسيقي خاص و محبوب هنرمندان نيز بسيار کم منتشر مي‌شود و از آن‌جا که پروسه گرفتن مجوز نيز طولاني است، انگيزه‌ها از بين مي‌رود؛ در حالي‌که هنرمند بايد کار کند تا بتواند امرار معاش کند.



وي با اشاره به اين‌که از 14 سالگي آثارش را منتشر کرده‌‌ است، گفت: از وزارت ارشاد بسيار سپاسگزارم که در اين سال‌‌ها در کار من سنگ‌اندازي نکرده و به همه آثارم مجوز داده است؛ زيرا موسيقي من، موسيقي ملي است. ولي در صورت کلي مجوزگرفتن براي موسيقي را قبول ندارم و به نظر من اصلا چنين چيزي نبايد وجود داشته باشد.

اين پيانيست ادامه داد: اگر هم براي رعايت شرعيات اين کنترل صورت مي‌گيرد، بايد روي کلام موسيقي باشد، نه آهنگسازي و نوازندگي آن. مي‌توان شعرهاي يک آلبوم را به شوراي شعر فرستاد و براي آن مجوز گرفت؛ آن هم با در نظر گرفتن اين نکته که بيشتر اشعاري که در آثار موسيقي ما استفاده مي‌شود، از آثار ادبي انتخاب مي‌شود و ما اصلا در ادبياتمان سخن ناپسند نداريم.



وي افزود: ولي اين‌ که چگونه آهنگي ساخته و نواخته مي‌شود، به نظر من به هيچ کس ارتباطي ندارد؛ زيرا موسيقي از دل بر مي‌آيد و مسخره است که کسي که مي‌خواهد روي صحنه تار بزند، اول بايد صداي تارش را ضبط کند و به ارشاد بفرستد و بعد سر صحنه بداهه‌نوازي کند.



احتشامي درباره کلام بي‌پروا در موسيقي زيرزميني گفت: متاسفانه امروز ناسزاگويي در موسيقي تبديل به يک مد شده، درست مثل اين که زماني موسيقي لايت مد شده بود. ناسزاگويي در موسيقي امروز در تمام دنيا رواج دارد و چون اين آثار در اينترنت شنيده مي‌شود، بسياري از جوانان سعي مي‌کنند از آن تقليد کنند.



وي توضيح داد: موسيقي رپ و راک، به دليل هيجاني که ايجاد مي‌‌کند، اين امکان را دارد که با هر کلامي همراه شود. در بسياري از کشورهاي دنيا، هر فيلمي ساخته مي‌شود و هر موسيقي‌اي با هر کلامي اجرا مي‌شود. اين مسئله ناخودآگاه بر جامعه ما تاثيرگذار است؛ زيرا تقليد و تاثيرپذيري در ما وجود دارد.

اين موزيسين افزود: از طرف ديگر بسياري از هنرمندان که کارشان هم خوب است، براي اخذ مجوز با مشکل مواجه مي‌شوند؛ زيرا براي گرفتن يک مجوز حداقل 5 بار بايد به وزارت ارشاد مراجعه حضوري داشته باشيد.



احتشامي تاکيد کرد: وقتي جامعه‌اي موسيقي را نمي‌بيند و آن را لمس نمي‌کند، فضايي شکل‌گيري چنين گروه‌هايي ايجاد مي‌شود. موسيقي بايد ديده شود و حتي يک شبکه تلويزيوني وجود داشته باشد تا حداقل مردم سازهاي سنتي خودمان را ببينند و بشناسند.