سعدي مهمان اين هفته «معرفت»

به گزارش خبرنگار فرهنگي «شهر»، سال‌هاي گذشته در شبكه چهار از سلسله‌ برنامه‌هاي سخنراني كه با محوريت فلسفي پخش مي‌شد؛ سخنراني دكتر حسين الهي‌قمشه‌اي بود كه براي مخاطبان خاص انديشه و فلسفه تازگي داشت وحسابي هم گل كرده بود البته كماكان اين برنامه هر از گاهي پخش مي‌شود اما ديگر آن نظم گذشته را ندارد. در اين ميان، برنامه «معرفت» چند سالي است كه با محوريت انديشه و فلسفه اسلامي هر هفته بطور منظم پخش مي‌شود و توانسته مخاطبان خاص خود را پيدا كند. اين برنامه با اجراي دكتر اسماعيل منصوري لاريجاني و با حضور ميهمان ثابت برنامه غلامحسين ابراهيمي ديناني به روي آنتن مي‌رود.

بر اساس اين گزارش، سلسله برنامه «معرفت» مدتي به طور مفصل به موضوعات فلسفي پرداخت و بعد از آن، نوبت به انديشه‌ها و شعر شاعران برجسته ايراني رسيد و در حال حاضر شاعران كهن و نامي اين مرزوبوم يكي پس از ديگري مورد توجه اين برنامه قرار مي‌گيرد.

«معرفت» در برنامه اين هفته ـ جمعه شب بعد از نماز مغرب ـ به يكي از حكايت‌هاي سعدي مي‌پردازد. در قسمت اين هفته «معرفت»، مجري برنامه يكي از حكايات شيخ اجل سعدي شيرازي را مي‌خواند و ابراهيمي ديناني حكايت مزبور را تفسير و معني مي‌كند.

بر اساس اين گزارش، حكايت سعدي كه در اين برنامه بررسي مي‌شود، به اين صورت است؛ سعدي در گناه آلوده بود و مردم بر گناه اصرار دارند. طاقت جور زبان‌ها نياورد و شكايت پيش پير طريقت برد، جوابش داد: شكر اين نعمت چگونه گزاري كه بهتر از آني كه پندارندت. چندگويي كه بدانديش، حسود و عيب‌جويان من مسكين‌اند. گه به خون ريختنم برخيزند و گه به بدخواستنم بنشينند. نيك باشي بدت گويند خلق. به كه بد باشي و نيكت بينند.

در حقيقت، منظور از اين حكايت اين است كه افراد خودشان را آن‌گونه كه هستند نمي‌بينند ، دوست دارند كه ديگران از آنها تعريف و تمجيد كنند و از گناهان و بدي‌هايشان چشم‌پوشي كنند. اين درحالي‌ست كه سعدي اذعان دارد؛ اين شيوه تفكر خوب نيست و بهتر آن است كه ديگران فقط از خوبي‌هاي ما تعريف نكنند و از بدي‌هايمان نيز بگويند تا خودمان را اصلاح كنيم. در كل تعريف از خوبي‌هاي ما، چيزي را به ما اضافه نمي‌كند.

برنامه «معرفت» به يكي از پرطرفدارترين برنامه‌هاي صداوسيما تبديل شده تا جاييكه ويدئوي اين برنامه در دو سايت «يوتيوب» و «آپارات» بارگذاري شده است.

از موضوعات پيشين اين برنامه مي‌توان به نقش عقل و عشق در زندگي، نقش عقل و عشق در وجود شناسي، مرگ و حيات در ديدگاه حکيم عمر بن خيام، رابطه علم و عبادت، انديشه هاي خواجه نصير الدين طوسي، انديشه‌هاي وشعرهاي شاعراني از جمله بابا طاهرعريان ـ ابو يعقوب سجستاني و ناصر خسرو ـ حکيم سنايي ـ عطار نيشابوري ـ مولوي ـ حافظ ، انديشه‌هاي ملاصدرا و سهروردي اشاره كرد.