نياز توليد ملي به ادبيات کارگري
آن‌چه در ادامه مي‌خوانيد يادداشتي است از کامران شرف‌شاهي (نويسنده) که در شماره سوم (خرداد??) ماهنامه داستان منتشر شده است.
شهر-
ادبيات کارگري موضوع گسترده‌اي است و با وجود جايگاه مهم و حساسي که دارد، کم‌تر به آن پرداخته شده. فقط مي‌دانيم شاخه‌اي از ادبيات اجتماعي است، همين. در کشورهاي پيشرفته دنيا از اواخر قرن هفتم به بعد، نويسنده‌ها توجه خاصي به اين گونه ادبيات، کرده‌اند.
بنابراين مي‌توان نتيجه گرفت ادبيات کارگري يکي از لازمه‌هاي توسعه در جامعه است. جامعه نمي‌تواند مدعي باشد ما خواستار توسعه هستيم اما از آن طرف به ادبيات کارگري بي‌اعتنا باشد.
در سال‌هاي قبل از پيروزي انقلاب، ادبيات عاشقانه رواج پيدا کرد. سعي مي کردند مردم را جذب رمان و داستان‌هاي کوتاه کنند و اين کار به وسيله مجله‌ها انجام مي‌شد. درباره جايگاه ادبيات کارگر در کشور، سابقه کهني داريم. اما متأسفانه کسي نيامده پژوهش کند و رگه‌ها را استخراج کند.
از سوي ديگر، ادبيات کارگري منحصر در داستان نيست. پژوهش‌هاي مفصلي انجام داده‌ام. دو جلد در حوزه شعر، با عنوان «دست‌رنج» منتشر شد.
دستگاه‌هايي که بايد متولي گردآوري، نشر و حمايت از اين ماجرا باشند، در غفلت‌اند، چه خانه کارگر و چه وزارت کار.
سال ???? شوراي هنري سراسري در خانه کارگر تشکيل شد و يک سال بيشتر دوام نياورد. چون حمايت نشد. کارها از بين رفت. اگر کسي هم پيدا شود و کار کند، بعد از آمدن مدير و سليقه ديگر، کارش هدر مي‌رود. در ساختمان وزارت کار، يک معاونت فرهنگي هست. بپرسيد اين معاونت فرهنگي، در اين ?? سال چه حرکتي انجام داده؟
ساختار ادبيات کارگري در اين وزارتخانه، درک نشده. سال ???? اولين جشنواره فرهنگي- هنري کار و کارگر با مشارکت خانه کارگر برگزار شد. جايزه‌هايي هم دادند، اما نوشته‌هاي برتر به صورت کتاب چاپ نشد. چيزهاي زيادي جمع آوري کرزدم، اما کسي نيست آنها را چاپ کند.
داستان کساني که در حوزه ادبيات کارگري مي‌نويسند، عين داستان‌هاي عشقي يک طرفه است. يک طرف سوز و گذار، طرف مقابل در عين بي‌خيالي.
متوليان، کوتاهي‌هاي، نابخشودني کردند. در سال‌هاي پس از انقلاب، کارهاي زيادي نوشته شده اما چون اين داستان‌ها بررسي نشده، هيچ‌کس نمي‌تواند با قطعيت اظهارنظر کند.
به ويژه الان که حمايت از توليد مطرح شده، بايد و جدان کاري، معضل‌‌ها، مشکلات و… نهادينه شود که اين‌ها در دل ادبيات کارگري وجود دارد.
نگرشي که مي گويد ادبيات کارگري قبل از انقلاب پايه کمونيستي دارد، غلط است بعد از انقلاب، تعدادي از نويسنده‌هاي مسلمان وارد کار شدند.
فرازهايي از زندگي پيامبر و اهل بيت عليهم‌السلام، درباره برخورد با کارگر و ارزش و مقام کارگر جمع کردم. از همين رويکردها مي‌توان بهره برد. بايد نگاه جامعه به کار و کارگر را اصلاح کنيم.
در جامعه به اين سمت بايد حرکت کنيم که برداشت تازه و حقيقي نسبت به شأن و شخصيت کارگر و عنصر کار داشته باشيم.
در ادبيات کارگري، بخش عمده‌اي از بار داستان را شعر به دوش مي‌کشد. بسياري از شعرهايي که براي کارگر سروده شده، در واقع داستان‌هاي منظوم است.
مشکل ديگر، خودسانسوري است. جلو نشر کتاب‌هايي را نگيريم که به ما کمک مي‌کند ضعف خودمان را بشناسيم. دهه ?? و ?? شعر کارگري در نشريه‌هاي ما بيشتر بود.
ادبيات کارگري، يک ادبيات متعهد است. هرچه نسبت آزادي در يک سرزمين بيشتر باشد، شکوفايي ادبيات کارگري بيشتر است.