پافشاري محيط زيست براي فروش پارک پرديسان/
چوب حراج دولت به اعضاي بدن تهران
در حالي که طرح‌هاي زيست محيطي دولتي هيچ تاثيري بر آلودگي هوا نداشته است، اين روزها بازار تهديد پارک پرديسان (ريه تنفسي تهران) نيز داغ شده است.
به گزارش خبرنگار اجتماعي شهر، آب پاشي سال گذشته و طرح مه‌پاشي در سال 91 از جمله اقدامات و طرح‌هاي شاخص دولتي در جهت کاستن از آلودگي‌هاي شهر تهران است. پرواز چند هواپيماي آب‌پاشي بر فراز ميدان آزادي به جهت کاستن آلودگي هوا که نتيجه‌اي جز دلشاد شدن تهراني ها را نداشته است. طرح موضوع مه پاشي! در استقبال از پاييز امسال، از سوي معاون استاندار تهران وعده‌اي پر سر و صدا که براي کاستن از آلودگي هواي پايتخت و شهرهاي بزرگ داده است. (مه پاشي بيشتر براي تنظيم ميزان رطوبت گلخانه‌ها و سالن‌هاي نمايشگاهي يا صنعتي استفاده مي‌شود.) گويا مسئولان چون نمي‌توانند فکري به حال ريه‌هاي دوداندود تهراني‌ها کنند تصميم راسخ دارند تا با اقدامات فوق خلاقانه حداقل خنده را بر لبانشان بنشانند. ما به اين روحيه دست مريزاد مي‌گوييم!
البته اقدامات و دلسوزي دولتي‌ها براي تحقق آرزوي يک نفس عميق در تهران به همين‌جا ختم نمي‌شود. تهراني که از فقر سرانه فضاي سبز رنج مي‌برد و طرح‌ها و اقدامات گسترده‌اي براي ايجاد کمربند سبز و جنگل‌کاري در آن در حال اجرا است، اين روزها به لطف فراست و کياست دولتي‌ها با خطر نابودي بزرگترين پارک جنگلي خود (پارک پرديسان) روبه‌رو است.
دولتي‌ها گويا حتي از پس تامين هزينه‌هاي آب‌ياري اين ريه‌ي 230 هکتاري تهران هم بر نمي‌آيند و چون شايد اين آب‌ياري زياد هم موجب شادي و شعف نمي‌شود تصميم دارند براي تامين هزينه‌هاي آن به گفته خود با حفظ کاربري آن را واگذار کنند تا با ورود بخش خصوصي گره از مشکلات حفظ اين ريه هم مرتفع شود. هرچند در اين اوضاع احوالات اقتصادي که خصوصي‌ها حتي تمايل به قبول ريسک‌هاي توليد صنعتي و ورود به بازارهاي اقتصادي سود ده ندارند معلوم نيست کدام بخش خصوصي حاضر است -محض رضاي خاطر درختاني که همين اندک اکسيژن باقي مانده در تهران را تامين مي‌کنند- آن‌ها را آب‌ياري کند.
واضح است که اگر چنين واگذاري انجام شود نمي‌تواند تنها براي حفظ ماهيت کنوني پارک و کاربري کنوني آن باشد. قطعا پشت پرده فروش حتي يک متر از اين زمين‌ها هم با نيت‌هاي کسب سود انجام خواهد شد و به تبع، نابودي آن را در پي خواهد داشت.
حال آنکه گره دود‌آلود شهر تهران بسيار سهل‌تر از اين‌ها باز خواهد شد. البته اگر به جاي دندان از فکرشان براي بازکردن اين گره استفاده کنند مي‌توانند اقداماتي مانند از رده خارج کردن خودروهاي فرسوده و حمايت از توسعه حمل و نقل عمومي و مخصوصا ريلي تهران را تقويت بخشند. استانداردهاي روز را براي بنزين و گازوييل مصرفي رعايت کنند. البته اين طرح‌ها نياز به اين باور دارد که هواي پاک روح تهراني‌ها را شاد خواهد کرد و نياز به تفريحات بيشتر ندارند.
اميدواريم اگر اين اقدامات بسيار نشدني و دشوار براي مسئولان مي‌نمايد؛ حداقل بي‌خيال پارک پرديسان شوند و درختاني که به مثابه قلب پايتخت هستند را از لطف طرح‌ها و ابتکارات خود خارج سازند.