زنداني کردن يک نويسنده توسط بادامچيان!
اکبر خليلي در مورد نگارش اين کتاب کفت: براي اينکه در اين کتاب بتوانم فضاها را به خوبي روايت کنم از اسدالله بادامچيان خواستم، مدتي من را به زندان منتقل کند.
به گزارش مشرق و به نقل از فارس، جلسه رونمايي کتاب «ترکه‌هاي درخت آلبالو» نوشته اکبر خليلي عصر روز ديروز در سالن همايش‌هاي بنياد ادبيات داستاني برگزار شد.
در اين نشست رضا اميرخاني، جهانگير خسروشاهي، سهيلا عبدالحسيني منتقد، سرهنگ احمد حيدري و اسدالله بادامچيان حضور داشتند.
رضا اميرخاني: با پيشکسوتان فرهنگي خود چه رفتاري داشته‌ايم؟
رضا اميرخاني درباره اين کتاب گفت: در فرهنگي که ما زندگي مي‌کنيم، کلمه «کسوت» همواره مورد احترام بوده است و براي من هميشه جاي سؤال بوده که به چه کسي پيشکسوت گفته مي‌شود؟ بسياري از لغت‌شناسان شيعه و سني معتقدند که ريشه کلمه «کسوت» به حديث کساء باز مي‌گردد. ريشه اين کلمه در فرهنگ ما به صورت‌هاي گوناگون بازتوليد شده است؛ براي نمونه در فرهنگ صوفيان به صورت کلمه «خرقه» درآمده است. صوفيان زماني که يکي از بزرگان آنها از دنيا مي‌رود، عنوان مي‌کنند فلاني «خرقه تهي کرد». همچنين در ادبيات ما کلماتي مانند «پيشکسوت» يا «پسکسوت» ايجاد شده‌اند.
وي در ادامه افزود: به نظر من «کسوت» آن چيزي است که جرياني را تغيير مي‌دهد و «پيشکسوت» کسي است که لباس اين جريان را عوض مي‌کند. در عرصه ادبيات انقلاب دو نويسنده وجود دارند که از نگاه من پيشکسوت هستند حتي اگر تنها همان يک اثر از آنها نوشته مي‌شد. يکي از اين افراد اکبر خليلي است و ديگري هم قاسمعلي فراست؛ اين دو فرد نقش مهمي در ادبيات ما داشته‌اند. کتاب‌هاي «ترکه‌هاي درخت آلبالو» و «نخل‌هاي بي‌سر» دو کتابي بوده‌اند که در عرصه ادبيات داستاني بعد از انقلاب تأثيرگذار بوده‌اند. اين دو کتاب به زعم من جريان‌ساز بوده‌اند و از کتاب‌هاي مهم پس از پيروزي انقلاب محسوب مي‌شوند و همچنان باقي خواهند ماند.
وي در ادامه با انتقاد از بي‌توجهي به اين نويسندگان و آثار آنها گفت: به نظر من اگر قرار است مجسمه يا تنديسي از بزرگان ادبيات داستاني ساخته شود، بايد مجسمه و تنديس اين دو فرد ساخته شود! اما ما با پيشکسوتان خود چه کرده‌ايم؟ چرا کتاب «ترکه‌هاي درخت آلبالو» تنها در سال 1368 منتشر شد و بعد از آن دوباره منتشر نشد و در حال حاضر بعد از 23 سال اين کتاب مجدداً منتشر شده است؟ چرا اين کتاب تاثيرگذار پيش از اين در دسترس مخاطبان قرار نگرفته است؟
اکبر خليلي: اين کتاب را شهدا نوشتند/ من در نگارش اين کتاب تنها يک عمله قلم بودم
اکبر خليلي در مورد تجديد چاپ کتاب خود بعد از 23 سال گفت: نگارش اين کتاب، ساده نبود و اين به پژوهش‌ها و تحقيقات در مورد اين کتاب مربوط نمي‌شد. در نوشتن اين کتاب با مسائل بسيار عجيبي رو به رو شدم و در موخره‌اي که در انتهاي چاپ جديد کتاب آمده است به آن اشاره کرده‌ام.
وي در ادامه به خاطره حضور خود در يکي از محافل ارتشيان اشاره کرد و گفت: بعد از گذشت سالها از انتشار اين کتاب به محفلي وارد شدم که بسياري از بزرگان ارتش در آن حضور داشتند. آنها سوالات بسياري در مورد کتاب از من مي‌کردند و اين نشان مي‌داد که آنها کتاب را با دقت فراوان خوانده‌اند. من تصور نمي‌کردم که اين کتاب تا اين اندازه مورد استقبال قرار گرفته باشد. در آن جلسه يکي از ارتشيان به من گفت که با خواندن اين کتاب ده سال جوان شده است.
خليلي در مورد نگارش کتاب گفت: من براي نوشتن بخش‌هايي از اين کتاب که در کردستان مي‌گذرد تنها يک هفته در کردستان و در روزگاري که در اوج درگيري‌ها قرار داشت حضور داشتم. اين کتاب در شرايط بسيار حساسي نوشته شد و به نظر من اين کتاب را شهدا نوشته‌اند. در حال حاضر 30 سال از نگارش و 23 سال از انتشار اين کتاب مي‌گذرد و من به تازگي توانستم با خانواده شهيد ايرج نصرت‌زاد ارتباط برقرار کنم و خوشحالم از اينکه کتابي نوشته‌ام که تا حد بسيار زيادي به خانواده و شرايط اين شهيد شباهت داشته است.
اکبر خليلي در مورد شرايط نگارش اين کتاب گفت: در اوايل انقلاب من داستان کوتاهي را براي راديو نوشتم و اين داستان موجب شکل‌گيري ارتباط من با آنها شد. آنها از من خواستند تا به راديو بروم اما من نپذيرفتم اما از آنها يک سفارش کار قبول کردم و آن در مورد زندگي ايرج نصرت‌زاد بود. من تحقيقات اوليه را انجام دادم اما متوجه شدم که قالب داستان کوتاه براي آن مناسب نيست و به آنها اعلام کردم که قصد دارم اين داستان را در قالب رمان بنويسم. آنها نيز استقبال کردند اما در ادامه فردي که قرار بود اطلاعات بيشتري در مورد اين اثر به من بدهد به شهادت رسيد و نوشتن رمان به مشکلاتي برخورد.
خليلي در مورد کتاب گفت: آقاي اسدالله بادامچيان در دسترسي من به برخي منابع براي نوشتن اين کتاب نقش مهمي داشتند. براي اينکه در اين کتاب بتوانم فضاها را به خوبي روايت کنم از اسدالله بادامچيان خواستم، مدتي من را به زندان منتقل کند و من در زندان در کنار شهيد کچويي تجربيات بسياري بدست آوردم.
خليلي در خاتمه افزود: اين کتاب بدست شهدا نوشته شد و من در نگارش اين کتاب تنها يک عمله قلم بودم.
انتهاي پيام/و