سينما و تلويزيون يعني شهرتطلبي و دنياپرستي
سلحشور گفت: سينما و تلويزيون براي ما شهرتطلبي و دنياپرستي است.

به گزارش «شهر» و به نقل از فارس، فرجالله سلحشور در دفاع از اقدام حوزه هنري در اکران نکردن فيلمهاي مسئلهدار يادداشتي را به صورت اختصاصي در اختيار خبرگزاري فارس قرار داده است. او در اين يادداشت به سؤالاتي درباره خودش و سينماي ايران که اين روزها در رسانه ها به آن پرداخته مي شود پاسخ داد.
متن اين يادداشت به شرح زير است:
بعضي اشکال ميکنند که سلحشور چرا تندي ميکند؟ چرا فقط ايرادهاي سينما را ميبيند؟ چرا با محبت و رحمت برخورد نميکند؟ چرا با سياست جذب، برخورد نميکند؟
پاسخ بنده به اين عزيزان اين است: آيا از خود پرسيدهايد که سي و سه سال نرمش و خواهش و محبت و رأفت و جذب، نتيجهاش چه شده است؟
سي و سه سال ناديده گرفتن و خيانتها و ضديتها، و سي و سه سال صرف بودجه بيتالمال چه حاصلي داشته است؟
حاصل کار سينما را بايد از روي آثار آن فهميد. با يک نگاه به آثار دهه شصت و مقايسه آن با آثار دهه هشتاد خواهيد ديد که اگر آثار مثبت دهه شصت 20 درصد بوده است، دهه هشتاد با گذشت 3 درصد آثار مثبت داشته است.
پس پاسخ همه مثبت انديشيهاي دلسوزان سادهانديش فيلم و سريالسازي، يک مشت دندان شکن و يک «نه» عبرت آموز است.
يعني کساني که تلاش کردهايد سينما را در خدمت اسلام و انقلاب درآوريد خطا ميکنيد، ما عضوي از جامعه فيلمسازي جهاني هستيم که زير مجموعه هاليوود و صهيونيست است. ما عضو جامعه انقلابي ايران نيستيم. پاسخ فيلم و سريالسازان به اين ساده انديشان دلسوز اين است که ما عضو اپوزيسيون و مخالفين نظام هستيم، عضو جنبش سبز هستيم و نوکري نظام اسلامي و اين انقلاب ضد صهيونيستي و ضد آمريکايي را نخواهيم کرد.
سينما براي ما يعني هاليوود و کن و اسکار. سينما و تلويزيون براي ما يعني شهرتطلبي و دنياپرستي و شهوتپرستي. سينما و تلويزيون براي ما يعني بيبند و باري و عيش و عشرت. اگر قرار است سينما و تلويزيون نقد شود که ما به اين آرزوها نميرسيم؛ اگر خود ما هم بخواهيم اربابان آن سوي مرزها اجازه نميدهند!
سخن بنده با طرفداران مماشات و سازش با فيلم و سريالسازان و عوامل دستاندرکار است. آيا هنوز هم نتايج مصيبتبار فيلم و سريالسازي براي شما روشن نشده است؟ آيا هنوز هم ميخواهيد سينما و تلويزيون چند ميليون تلفات ديگر از ما بگيرد تا تصميمي قاطع و قانع کننده براي آن بگيريد ...؟