گفت‌و‌گوي شهر با بازيگر «بوسيدن روي ماه»/
با قبول شدن پسرم در دانشگاه، بازيگر شدم/ بايد فروغ‌ها را به تصوير كشيد
بازيگر زن «بوسيدن روي ماه» گفت: با رفتن اميرشهاب به دانشگاه، من هم بازيگر شدم.
رابعه مدني در رابطه با حال‌و‌هواي بازي خود در اين فيلم به خبرنگار فرهنگي «شهر» گفت: انتخاب من توسط همايون اسعديان انجام شد؛ به دليل اينكه كارهاي من را ديده بودند و هم اينكه خدا خواست كه در اين فيلم حضور داشته باشم. ايشان بازي مرا در سريال «وضعيت سفيد» ملاحظه كرده بودند و با اميرشهاب رضويان ـ پسرم ـ هم ارتباط داشتند. ايشان به اميرشهاب گفته بودند؛ اين نقش را با مادر در ميان بگذاريد و من هم اين كار را پذيرفتم. در حقيقت قسمت بود كاري انجام دهم كه ان‌شاءالله مورد قبول خداوند و مردم قرار بگيرد.
وي درباره نقش خود در اين فيلم با اشاره به اينكه اول بايد مادر باشي تا احساس مادري را درك كني، اظهار داشت: من هم فرزند داشتم و اوج جنگ تحميلي عراق عليه ايران، اميرشهاب و همچنين پسر ديگرم براي دفاع از سرزمين‌مان به جبهه رفتند. در اين ميان، خداوند به من و جواني او رحم كرد؛ اما در آن زمان بايد حساب همه چيز را مي‌كرديم مبني بر اينكه آيا فرزندانمان از نبرد ظالمانه دشمن برمي‌گردند يا خير؟
بازيگر «بوسيدن روي ماه» با ابراز اميدواري در خصوص ارايه تصوير خوب از نقش خود، گفت: دلم مي‌خواهد آن متني كه بر عهده من گذاشته شد، خوب به تصوير درآمده باشد تا مورد پسند هموطنانم قرار بگيرد و الطاف خداوند هم شامل حال ما شود.
وي در خصوص ارتباط با عوامل و بازيگران اين فيلم براي بهتر از آب در آمدن نقش خود، با اشاره به اينكه همه چيز در ميان گروه اين فيلم عالي بود، اظهار داشت: در پشت صحنه اين فيلم احساس صميميت بين عوامل موج مي‌زد. خودم هم شخصيت نسبتا آرامي دارم و با همه ارتباط برقرار كرده و كنار مي‌آيم. كما اينكه عوامل سريال «وضعيت سفيد» هم به اين موضوع اذعان دارند كه در آن مجموعه دو سال كنار يكديگر بوديم. در اين فيلم هم پشت صحنه فيلم شيرين‌تر از سرصحنه بود.
مدني در خصوص راهنمايي‌هاي كارگردان اين فيلم، با اشاره به اينكه من به عنوان نابازيگر در اين فيلم بودم، گفت: به دليل اينكه به عنوان بازيگر حرفه‌اي در اين عرصه مطرح نيستم، هر چه ايشان دستور مي‌دادند، ما هم انجام مي‌داديم. تمام زحمات اصلي روي دوش آقاي اسعديان بود. همراهي و آرامشي كه آقاي محمدي در اين كار براي ما داشت مزيد بر علت بود.
وي در خصوص سكانس مربوط به سالن معراج و گفتن ديالوگ مبني بر اينكه «اين فرزند من نيست»، گفت: درست است كه در «بوسيدن روي ماه» اكثر اوقات بر اساس فيلمنامه اين حرف‌ها را زدم؛ اما در حقيقت بايد به اين هم اشاره كنم كه يك مادر بوي بچه‌اش را احساس مي‌كند. كما اينكه در زندگي واقعي خودم، زماني كه پسرم از كشور خارجه مي‌خواهد به من زنگ بزند حسش به من منتقل مي‌شود و مي‌گويم اين زنگ پسرم است. با توجه به اينها ارتباط خاصي بين فرزند و مادر وجود دارد و اين مقوله‌ها تعارف و شوخي‌بردار نيست.
وي در اين خصوص به تجربيات و مشاهدات عيني خود از مادرها و خانواده‌هاي شهدا اشاره كرد و گفت: در زمان جنگ با مادرهاي شهيد در ارتباط بودم و حتما در تشييع پيكر شهيدان شركت مي‌كردم. هر چند نمي‌توانستم تسلي‌بخش قلب‌هاي شكسته مادران و خانوداه‌هاي شهدا باشم؛ اما بايد وظيفه‌ام را قلبا انجام مي‌دادم. البته گفته‌‌هاي من در سالن معراج مبني بر اينكه «اين فرزند من نيست» في‌البداهه بود.
مدني ادامه داد: درست است فرزندم را ازدست نداده‌ام؛ اما فقدان همسرم براي من غم بزرگي است. اين موارد چيزي نيست كه آدم بتواند از كنارش راحت عبور كند و تجربيات غم اين چنيني در من وجود دارد.
بازيگر مجموعه «وضعيت سفيد» با اشاره به اينكه كاش مادري غم فقدان فرزند را تجربه نكند، گفت: اي كاش فيلمسازي باشد كه رنج‌ها و بي‌كسي‌هاي امثال فروغ را بتواند با تصاوير بيان كند. فروغ داغ فرزند در دل دارد، تنها دخترش راهي كاناداست، تنها دلخوشي‌اش احترام‌السادات و بچه‌هاي اوست. در واقع روحيه و احوالات فروغ يك بازي نبود؛ بلكه بيان احساس و رنج مادراني بود كه هنوز هم منتظرند و اميد دارند كه بچه‌هايشان برمي‌گردند. من هنوز هم كه فيلم «بوسيدن روي ماه» را مي‌بينم، براي زن‌هايي كه عزيزترين كسانشان را از دست داده‌اند اشك مي‌ريزم.
مدني با اشاره به شغل مربيگري خود در مهد كودك همدان در سال‌هاي گذشته، گفت: يكي از بچه‌هاي مهد نقاشي كشيده بود و به من گفت كه وقتي بابايم آمد به او نشان مي‌دهم كه براي نقاشي‌ام ستاره گرفته‌ام؛ در حاليكه پدر او شهيد شده بود. من حتي آن زمان بايد طوري مطالب را به آنها ياد مي‌دادم كه واژه پدر در آنها نباشد. با توجه به اينها بايد غم اينها را نشان داد. با توجه به اين مسايل و موضوعات اگر توانستي در نقش فروغ فرو بروي و فروغ واقعي باشي؛ آن وقت كار مهمي انجام داده‌اي براي اينكه همه بايد بدانند امثال فروغ چه بر سرشان آمده است.
رابعه مدني در خصوص بازيگر شدنش، با اشاره به اينكه 30 سال است با عرصه سينما و تلويزيون آشنا شده‌ام، افزود: از وقتي كه اميرشهاب در رشته سينما قبول شد، من هم بازيگر شدم، در حقيقت هر كار تصويري از جمله فيلم كوتاه و پايان‌نامه در اين خصوص داشت من در آنها حضور افتخاري داشتم. از جمله اين آثار مي‌توانم به فيلم‌هاي سينمايي «سفر مردان خاكستري»، «تهران؛ هفت صبح»، «ميناي شهر خاموش»، «تابستان عزيز»، «روزي كه مينا گم شد» اشاره كنم و همچنين فيلم «سفر زمان» كه اميرشهاب به تازگي آن را ساخته است. همينطور در 17 فيلم كوتاه براي كارهاي اميرشهاب و دوستانش ايفاي نقش كرده‌ام.