کد خبر: ۵۶۰۸۹

نقد «بوسيدن روي ماه» در گفت‏وگو با علي زادمهر/

«بوسيدن روي ماه» سياه نمايي نيست/ موفقيت در نمايش تناقض‏ها

يك منتقد معتقد است كه «بوسيدن روي ماه» حقايقي از زندگي بازماندگان جنگ و تاثيرات آن را به تصوير مي‌كشد.

علي زادمهر منتقد سينما در گفت‌و‌گو با خبرنگار فرهنگي «شهر»، در رابطه با فيلم «بوسيدن روي ماه»، با اشاره به اينكه فيلم بسيار قابل قبولي است، اظهار داشت: اين فيلم توانسته به بخشي از جامعه بپردازد كه در جامعه ما به اين دسته از آدم‌ها توجه كافي نمي‌شود و كمتر در فيلم‌ها در مورد آنها صحبت مي‌شود. در حقيقت اگر هم در اين رابطه كار شده، خيلي جزيي و محدود به اين مباحث در فيلم‌هاي ديگر پرداخته شده بود.

 

زادمهر با اشاره به اينكه «بوسيدن روي ماه» به خوبي نشان مي‌دهد كه همه آدم‌ها در كنار هم زندگي مي‌كنند اما دنيايشان شبيه به هم نيستند، گفت: درست است كه زندگي آدم‌ها در ظاهر شبيه هم است و در جامعه كنار هم زندگي مي‌كنند اما در اين ميان مشكلاتي در بطن زندگي و روزمره انها وجود دارد كه ديده نمي‌شود.

 

اين منتقد سينما با بيان اينكه كساني كه در كنار ما در جامعه با ما زندگي مي‌كنند و سهم بزرگي در حفظ و دفاع از كشور در مقابل متجاوزين داشته‌اند، هرچند ممكن است ظاهر زندگي‌شان شبيه ما باشد و در واقعيت چيزهاي ديگري وجود دارد و اين فيلم حقايق و واقعيت‌هايي كه ما از زندگي اين آدم‌ها نمي‌دانيم، به خوبي به ما نشان مي‌دهد.

 

زادمهر در رابطه با انتخاب بازيگران كمترشناخته شده و يا نابازيگر در فيلم‌هايي كه خيلي رئال هستند و با موقعيت سروكار دارند، اظهار داشت: در چنين فيلم‌هايي هميشه بايد از بازيگران ناشناخته استفاده شود و در اين فيلم هم اين كار به خوبي انجام شده است. در واقع شيرين يزدان‌بخش و رابعه مدني كه نقش مادر دو شهيد را برعهده دارند، خيلي خوب ايفاي نقش كرده‌اند. كما اينكه يزدان‌بخش خيلي تازه‌كار هم نبود و صاحب جايزه سيمرغ براي فيلم «لطفا مزاحم نشويد» ساخته عبدالوهاب است و همچنين از تئاتربين‌هاي حرفه‌اي است و يا رابعه مدني كه مادر اميرشهاب رضويان به عنوان سينمايي مطرح است. بنابراين اينها كم‌و‌بيش با سينما و تصوير آشنايي داشتند. به طور كلي انتخاب اينها و قرارگيري اينها در كنار صابر ابر و مسعود رايگان و بقيه بازيگران انتخاب بجايي بود و همچنين با كارگرداني قابل قبولي بازي‌ها به منصه ظهور رسيدند.

 

اين منتقد سينما در رابطه با ريتم «بوسيدن روي ماه» اظهار داشت: جا داشت كه ريتم فيلم تندتر باشد؛ بخاطر اينكه سكانس‌هايي وجود دارد كه در قسمت‌هايي تماشاگر را خسته مي‌كند. تندتر شدن اين ريتم باعث مي‌شود كه مخاطب بيشتر جذب فيلم شود.

 

وي با اشاره به اينكه در مجموع فيلم «بوسيدن روي ماه» فيلم خوبي از آب درآمده است، گفت: بيشترين بخش حول دو شخصيت مي‌چرخد. با توجه به اين موضوع بهتر بود فيلم به سمتي حركت كند كه خيلي غم‌انگيز نباشد؛ هرچند اصل داستان تم غم‌انگيزي دارد. هر كس اين فيلم را مي‌بيند، گريه مي‌كند و متاثر مي‌شود.

 

اين منتقد سينما با اشاره به اينكه اين فيلم به حقيقت جامعه شهري بخصوص چگونگي نوع زندگي جامعه شهدا و خانواده‌هاي آنها مي‌پردازد، افزود: اين فيلم توانسته تناقضات در جامعه شهري و نوع رفتارهاي متفاوت آدم‌ها را با اين خانواده‌ها نشان دهد.

 

زادمهر با اشاره به اينكه اين فيلم نگاه انتقادي به رفتارهاي افراد جامعه نسبت به بازماندگان جنگ تحميلي دارد، گفت: در اين فيلم نگاه انتقادي وجود دارد اما سياه‌نمايي نشده است.  نكته مهم در اين فيلم اين است كه مقوله ارزش مقاومت و خانواده‌هاي شهدا را نشان مي‌دهد و انتقادي به مسوولين و مردم در رابطه با مواجهه با خانواده‌هاي مرتبط با جنگ دارد. در كل انتقادي كه مطرح مي‌كند؛ انتقاد اصلاح‌گرايانه است.

 

اين منتقد سينما با اشاره به اينكه فضاي كلي فيلم اغراق‌آميز نيست، گفت: اين فيلم ايراد و مشكل چنداني ندارد. به دليل اينكه فضاي رئال دارد و اين رئال بودن هم در تمام قسمت‌هاي اثر رعايت شده است.

 

وي با اشاره به اينكه كار فني فيلم در خدمت اثر است، گفت: همانطور كه از يك فيلم انتظار داريم تا همه اجزاي آن در خدمت كليت فيلم باشد، در «بوسيدن روي ماه» هم همه عوامل و اجزا در خدمت فيلم اند و هيچ كدام از ساختار فيلم بيرون نمي‌زند و اضافه به نظر نمي‌آيد.

گزارش خطا
ارسال نظر
captcha