«بوسيدن روي ماه» اداي دين بود

منوچهر محمدي تهيه‌كننده «بوسيدن روي ماه» در گفت‌و‌گو با خبرنگار فرهنگي «شهر»، در رابطه با پرداختن سينماي ايران به رويداد‌هاي جنگ تحميلي، با اشاره به وجود دو رويكرد كميت‌گرا و كيفيت‌گرا نسبت به اين مقوله، گفت: در مواجهه با اثر هنري عقل حكم مي‌كند كه طرفدار نگاه كيفيت‌گرا در ساخت آثار جنگي و دفاع مقدس باشيم كه بسيار سازنده‌تر و موثرتر است تا اينكه فقط با حجم انبوهي از آثار جنگي مواجه شويم كه نه تنها نمي‌تواند اثر لازم را روي مخاطب بگذارد بلكه ممكن است دافعه هم ايجاد كند.

محمدي در اين خصوص به ضرب‌المثل معروف «يك ده آباد به از صد شهر خراب است»، اشاره كرد و اظهار داشت: اگر در طول سال چند اثر شاخص راجع به اين موضوعات و موارد مرتبط با جنگ ساخته شود ـ و به نوعي با زمانه ما هم بتوانند ارتباط برقرار كنند نه اينكه تاريخ مصرف اين آثار گذشته باشد ـ بهتر است تا اينكه 50تا اثر ضعيف يا زير متوسط راجع به جنگ داشته باشيم. چون اگر ارزش‌هاي موجود در جنگ و مضامين قابل دفاع و ارجمند در اين رابطه به تصوير كشيده شود، در واقع برنامه‌ريزان اين رويكر د را داشته باشند، قطعا به نتايج بهتري در اين حوزه مي‌رسيم.

تهيه‌كننده «از كرخه تا راين» در خصوص نپرداختن به شخصيت‌هاي شناخته شده در حوزه جنگ و همچنين با توجه به فراهم نشدن شرايطي براي پرداختن به شخصيت‌هاي گمنام جنگ، با اشاره به اينكه پرداختن به اين موارد بسيار مي‌تواند تاثيرگذار باشد، گفت: «بوسيدن روي ماه» مادر دو شهيد گمنام را به تصوير مي‌كشد. در اين فيلم با وجود اينكه شهداي سرشناسي وجود ندارد اما طبيعتا فيلم يك حسي را نسبت به اين مادر شهدا به مخاطب منتقل مي‌كند.

وي در اين ارتباط افزود: دامنه موضوعات در اين زمينه واقعا بسيار زياد است كه مي‌توان به آنها توجه كرد اما بايد به طور جدي بايد در حد شأن و جايگاه اين موضوعات به آن‌ها نزديك شويم. بنابراين وقتي احساس كنيم نمي‌توانيم كار قابل توجهي ارايه دهيم و فقط در حد يك اداي وظيفه انجام مي‌دهيم يا فقط يك كار سفارشي مي‌سازيم، به نظر من خدمتي به شهدا و ارزش‌هايي كه باور داشتند نكرديم.

محمدي در خصوص دليل عدم توجه سينماي ايران به آسيب‌ها و تبعات جنگ تحميلي و همچنين زندگي اين افراد در جامعه امروز همچون فيلم بوسيدن روي ماه»، گفت: در اين رابطه سعي كردم با ساخت چند اثر به اين مسأله اداي دين كرده و وطيفه خودم را انجام داده باشم. در حقيقت فيلم «از كرخه تا راين» فيلمي است كه به اين موضوعات مي‌پردازد و مجروحين شيمايي و مسايل آنها را مطرح مي‌كند، همچنين فيلم «ميم مثل مادر» در مورد زني است كه در جريان جنگ شيميايي شده و گازهاي شيمايي روي فرزندش تاثير مخرب مي‌گذارد، همچنين در «خاك سرخ» با ابراهيم حاتمي‌كيا همين موضوع جنگ و تبعات بعد از جنگ را مورد توجه قرار داديم و در اين اواخر هم در «بوسيدن روي ماه» هم به همين روال عمل كرديم.

وي معتقد است در «ارتفاع پست» به كارگرداني ابراهيم حاتمي‌كيا، به نوعي آدم‌هاي شهرهاي جنوبي كشورتصوير مي‌شوند كه بيشترين آسيب را از جنگ تحميلي ديده‌اند. من سعي كردم تا آنجايي كه عقل و توانم ياري مي‌كند در اين راستا حركت كنم، اميداوارم بقيه دوستان فيلمساز هم در اين خصوص همت كنند به اين قضيه توجه بيشتري داشته باشند.

تهيه‌كننده «بوسيدن روي ماه» در خصوص اينكه آيا باز هم از اين دسته فيلم مي‌سازد؟، گفت: روال فعاليتم اين گونه نيست كه از قبل عنوان كنم؛ راجع به فلان موضوع مي‌خواهم فيلم بسازم. بنابراين هسته و ايده مركزي فيلمنامه برايم اهميت دارد كه فيلمنامه مزبور قابليت تبديل شدن به اثر سينمايي را داشته باشد و ضمن اينكه دغدغه‌ها و مشغولي‌هاي هم دارم كه معمولا در كارهايم حضور دارند.

محمدي با تاكيد بر پرداختن به موضوعات گسترده در راستاي تبعات جنگ در سينماي ايران، جهت نشان دادن ارزش‌ها و معنويات آن به نسل سوم جامعه، گفت: براي اين كار بايد شرايطي فراهم شود، بايد به نوعي اعتماد مسوولين به هنرمندان به وجود آيد و اين اعتماد را در اقدام‌ها، رفتارشان و تعاملاتي كه با اهل هنرمندان دارند ببينيم، از طرف ديگر نهادهايي كه متصدي امر جنگ هستند، بايد شرايطي را فراهم كنند كه بخش‌هاي ناگفته از جنگ در اختيار فيلمسازان قرار بگيرد و فيلمسازان را به سر ذوق بياورند تا آنها به اين عرصه بپردازند.

بر اساس اين گزارش، منوچهر محمدي به همراه همايون اسعديان، سريال «دا» اقتباسي از رمان «دا» است تهيه مي‌كند كه اين مجموعه يا مضمون تبعات و آثار جنگ بر بازماندگان آن به آدم‌هاي شهرهاي جنوب كشورمان كه بيشترين آسيب را از جنگ تحميلي عراق عليه ايران ديدند، به تصوير خواهد كشيد. اين سريال با همكاري سازمان حوزه هنري و تبليغات اسلامي ساخته خواهد شد.