ابوالفضل جليلي در جلسه نقد و بررسي «گل يا پوچ» كه عصر روز گذشته در فرهنگسراي انقلاب برگزار شد گفت: سينما براي من يك ابزار و قلمي است كه واقعيت‌ها و چيزهايي را كه مي‌خواهم، مي‌توانم با آن بنويسم.
به گزارش شهر به نقل از روابط عمومي فرهنگسراي انقلاب، جليلي در خصوص شناخت سينما گفت: من در اين عرصه همه كار ياد گرفته‌ام. چون در سينما به كسي اعتماد نمي‌كنم سعي كرده‌ام همه كار ياد گرفته و خودم انجام دهم. فيلم اخيرم "حافظ" را با لنز ??? فيلم برداري كردم كه كمتر فيلم برداري، جرات انجام اين كار را دارد.
وي با اشاره به اينكه در شناخت سينما از نوع كلاسيك يا تاريخي مساله‌اي ياد نگرفته است افزود: دوست دارم به من بگويند اين فرد آماتور است چون در اين حالت است كه مي‌توانم پيشرفت كنم و هيچ وقت محتوا را به خاطر تكنيك از دست ندهم.
جليلي همچنين گفت: در سينما تكنيك را رد نمي‌كنم، ولي نمي‌خواهم به رخ بكشم و فيلمي جنگي و شلوغ داشته باشم. از نظر وي زماني فيلم مي‌تواند راست باشد كه شخصيتهاي داستان طوري باز كنند كه انگار با نقش خود در حال زندگي هستند و هيچ توجهي هم به دوربين ندارند.
جليلي در مورد اينكه موضوع "گل يا پوچ" يك واقعيت است اظهار كرد: من تلاش مي‌كنم حقيقت را پيدا كنم و فرق بين حقيقت و واقعيت را نشان دهم. حقيقت چيزي است كه وجود دارد ولي واقعيت چيزي است كه آن را مي‌بينيم و من سعي كردم به حقيقت برسم.
ابوالفضل جليلي در بخشي از اين جلسه در پاسخ به اينكه تماشاگر به فقر در اين فيلم مي‌خندد گفت: ما فكر كرديم فيلمي در بلوچستان بسازيم تا برخي ذهنيتهاي كه نسبت به اين منطقه وجود دارد تغيير كند. با خود گفتيم كار مي‌كنيم كه مردم بخندند اينكه مردم به فقر بخندند، من به اين موضوع دقت نكردم. جليلي همچنين در مورد بازتاب نمايش فيلمهايش در خارج از ايران گفت: تا آنجايكه من با آنها برخورد كردم تماشاگران در آنجا بيشتربه دنبال پيام فيلم هستند. جليلي با بيان اينكه از من هميشه مي‌پرسند برايم تكنيك مهم‌تر است يا محتوا هميشه گفته‌ام؛ اينها داخل هم هستند و اين يك حس شخصي است، مثلا وقتي به شمال يا جنوب مي‌روم حس و حال آنجا را پيدا مي‌كنم و روحيات‌ام در فضاي آنجا شكل مي‌گيرد.
وي در پايان گفت: با "گل يا پوچ" زندگي مي‌كرديم و همين‌طور است كه بازي نابازيگرها، طبيعي شده و مردم نيز باور كردند. ما نيز سعي كرديم به بازيگران القا كنم كه فكر كنيد دوربيني وجود ندارد.
جليلي درباره نحوه انتخاب بازيگرانش گفت: مي‌روم در خيابان و جامعه مي‌بينم بين كساني كه عبور مي‌كنند شخص خوبي براي بازيگري هست با او صحبت مي‌كنم و نظر او را مي‌خواهم.
