کدام رفتار با يک کودک کار صحيح است؟

به گزارش خبرنگار اجتماعي شهر، اين روزها کودکان کار خياباني در جاي جاي شهر ديده مي‌شوند. هر شهروند در طول روز آن‌ها را مي‌بيند. بعضي‌ها به آن‌ها کمک مي‌کنند و از آن‌ها خريد مي‌کنند. بعضي بي‌تفاوت از کنار آن‌ها رد مي‌شوند. گاهي هم عده‌اي تنها ترحم خود را نثارشان مي‌کنند. اما کدام رفتار در برخورد با يک کودک کار صحيح است؟ براي يافتن پاسخ، اين پرسش را با دو تن از فعالان حوزه کودکان کار مطرح کرديم.

گدايي پروري درست نيست؛ اما کودک کار نياز به حمايت دارد

دکتر فاطمه قاسم‌زاده، عضور هيات مديره انجمن پويا (فعال در حوزه کودکان) مي‌گويد: اين بچه‌ها به دليل احتياج مالي مجبور به کار هستند. چون نيازشان است بايد از آن‌ها حمايت کرد و حمايت از کودک کار مي‌تواند خريد باشد. اما در جايي که به گدايي مي‌پردازند يا بزرگسال‌ها با سوء استفاده از آن‌ها گدايي مي‌کنند؛ چون به هر حال گدايي پروري درست نيست، نبايد به اين موارد کمک کرد.

کمک به کودک کار پذيرش واقعيت است

اين روانشناس مي‌افزايد: وقتي اين بچه‌ها کار مي‌کنند و مي‌دانيم درست کار مي‌کنند، اشکالي ندارد از آنها خريد کرد. بعضي مردم فکر مي‌کنند اين کمک نوعي تاييد کار کودک است؛ در حالي که اين يک نوع پذيرش واقعيت است و تاييد اين اتفاق نيست.

تا فقر هست، کودک کار هم هست/کودک کار نان‌آور خانه است

اين استاد دانشگاه با بيان واقعيت‌ها مي‌گويد: هدف ما حذف کار کودکان است؛ اما اين يک هدف آرماني است. بايد تاکيد کنيم تا وقتي فقر هست کودک کار هم هست. بايد هدفي را در نظر داشته باشيم و آن، کاهش کار کودک و اينکه نوع کار کودک را تغيير دهيم. زباله گردي کاري است که بايد با آن ‌مقابله کرد اما بچه‌اي که گل مي‌فروشد يا روزنامه مي‌فروشد، بايد از او خريد کرد. اين خريد به معناي حمايت از بچه است که نياز مالي دارد و کار مي‌کند. پذيرش اين واقعيت است که اين کودک نان‌آور خانه است و تاييد اين وضعيت نيست. به نوعي ما با اين رفتار اين واقعيت را تاييد مي‌کنيم. بخشي از اقتصاد خانواده بر دوش اين کودکان است و به اجبار از طريقي شرافتمندانه کار مي‌کند و گدايي و دزدي نمي‌کند. کار ناهنجار انجام نمي‌دهد.

 دلسوزي دردي از کودک کار دوا نمي‌کند

مريم پناهي عضو انجمن کوشا (فعال در حوزه کودکان کار) مي‌گويد: اولين چيزي که بايد در نظر بگيريم، اين است که نسبت به اين کودکان ترحم و دلسوزي نداشته باشيم. بد ترين کار اين است که مردم بگويند: آخي! الهي بميرم.  بسياري از بچه‌هااز اين حرف‌ها آزار مي‌بينند. اين مسائل آفت براي اين بچه‌ها است.

کودکان کار را به مراکز حمايتي معرفي کنيد

وي مي‌افزايد:‌ اساسا ايران به عنوان يک کشور ثروتمند و غني نبايد شاهد کودکان کار باشد. اما در شرايط حاضر وقتي کودکي را در خيابان مي‌بينيم، بايد توانمنديشان را بشناسيم و به آن‌ها اشاره کنيم. مردم بايد سعي کنند تا کودکان کار را به مراکز حمايتي معرفي کنند. ما در تلاشيم تا استعداد بچه را شناسايي کنيم.

مهارت آموزي بهترين حمايت است

اين فعال در زمينه کودکان کار مي‌گويد: بايد تلاش کنيم حمايت‌ها در جهت مهارت آموزي باشد. به شخصه از ميان اين همه کودک کار که مشاهده مي‌کنم تنها در صورت نياز خريد مي‌کنم؛ ولي اين خريد به خاطر ترحم و دلسوزي نيست.  بايد اين کودکان را مجاب کنيم تا در مقابل خطرات جامعه چطور برخورد کنند.

آغوش گرم سازمان‌ها غير دولتي براي کودکان کار

پناهي با اشاره به فعاليت‌هاي خوب ان‌جي‌او‌هاي فعال حوزه کودکان مي‌افزايد: بهترين جا براي اين بچه‌ها آغوش گرم سازمان‌هاي غير دولتي است. مردم بايد آن‌ها را به اولين سارماني که مي‌شناسند معرفي کنند. حضور کودک در اين سازمان‌ها بدون استثنا در جهت توانمندي آن‌ها تاثير دارد.