نشست نقد و بررسي فيلم افتتاحيه المپيک 2012/
شعباني: المپيك؛ ميدان قدرت‌نمايي/ ورزش آفت خلوت است
مدير مسئول هفته‌نامه دنياي ورزش معتقد است؛ موضوع اصلي المپيك فرهنگ و قدرت‌نمايي است و نه خود ورزش.
وي در اين خصوص با اشاره به انگيزه اصلي شركت‌كنندگان در المپيك مبني بر ديدن مراسم افتتاحيه، افزود: گران‌ترين بليت‌ها مربوط به مراسم افتتاحيه است. خيلي از مسوولين در آن شركت مي‌كنند و حتي بعد از مراسم، براي ديدن مسابقات نمي‌مانند. افتتاحيه المپيك حكايت و فلسفه خاصي دارد كه مي‌خواهد در عرصه‌اي خاص در جهان حرف بزند.
مدير مسوول و سردبير هفته‌نامه دنياي ورزش افتتاحيه المپيك پكن را با لندن از نظر پرداخت فرهنگي متفاوت تلقي كرد و گفت: آنچه در پكن ديده شد؛ نقش نيروي انساني بود. در واقع گستردگي مراسم شگفت‌انگيز بود؛ بطوريكه به نظر مي‌رسيد همه كارها را ماشين انجام مي‌دهد. در صورتيكه همه فعاليت‌ها توسط انسان انجام مي‌شد. در مقابل آن در افتتاحيه المپيك انگليس بيشتر براي ارائه فرهنگ و تاريخچه كشور تلاش شده بود و بيشتر حال‌و‌هواي فرهنگي داشت. سعي شده بود نمادها و افتخارات خود را نشان دهند و از همه آدمهاي‌شان بدون تبعيض و انتخاب سليقه‌اي بهره گرفته بودند.
شعباني با اشاره به اينكه مردم انگليس بخاطر شرايط اقتصادي‌شان از ميزبان شدن براي برگزاري المپيك راضي نبودند، عنوان کرد: برگزاري المپيك با فصل توريسم مصادف مي‌شد و باعث مي‌شد كه آمار توريست به شدت پايين بيايد. بنابراين در زمان نزديكي برگزاري افتتاحيه، تبليغاتي در خيابان‌ها حتي در فرودگاه‌ها هم ديده نمي‌شد و مي‌خواستند به جاي اينكه بخشي از فعاليت‌هايشان در اين زمينه در سطح شهر نمايش داده شود، همه حرف‌هايشان را در همان مراسم بزنند.
شعباني در ادامه صحبت‌هاي خود با اشاره به اينكه افتتاحيه المپيك قدرت‌نمايي ميزبان و همچنين تعداد ورزشكاراني كه در استاديوم رژه مي‌روند، نشان‌دهنده جايگاه آنان در جهان است، گفت: كشور ما در اين خصوص ضعيف عمل كرده است. دليل اين اتفاق هم اين است كه مدال‌آوران ما اواخر برگزاري المپيك به اين رويداد سفر مي‌كنند و در نتيجه هميشه در مراسم‌هاي افتتاحيه قهرمانان و چهره‌هاي سرشناس كشورمان غايب‌اند. در اين مقوله آسيب‌پذير هستيم و دچار مشكلاتي مي‌شويم. در مقابل عمل ما شركت كشورهاي ديگر در مراسم افتتاحيه كنار ورزشكارانشان به قدري زياد بود كه دقيقا نصف فضاي استاديوم را پر كردند. در واقع نفس اين كارها نوعي قدرت‌نمايي است و تاثير اين عمل آنها فرق مي‌كند با كشوري كه چهار تا ورزشكار به عنوان نماينده كشورشان در مراسم رژه بروند. در كل همه اينها در اذهان تاثيرگذار هستند.
مدير مسوول و سردبير هفته‌نامه دنياي ورزش به يكي از رسالت‌هاي افتتاحيه المپيك 2012 مبني بر آموزش به جوان‌ها در خصوص بحث‌هاي ماموريت، تعهد و مسووليت اجتماعي، گفت: در انگليس بسياري از افراد به صورت داوطلبانه در اين مراسم كمك مي‌كردند. برايشان كار كردن و گرفتن پيراهن مراسم يك افتخار محسوب مي‌شد، حتي استاد فيزيك به عنوان راننده داوطلب براي كمك به اين مراسم همكاري مي‌كرد اما در كشور ما چنين ديدگاهي وجود ندارد و اين كارها اسباب تمسخر مي‌شود.
وي با اشاره به اينكه در جامعه ما افراد مسن و سالمند فراموش مي‌شوند و تجربه‌هاي آنها ناديده گرفته مي‌شود، گفت: اين درحالي‌ست كه در المپيك انگليس از تجربه افراد مسن استفاده مي‌كردند، هر چند اين مورد مختص اين کشور نيست و در همه كشورها اين رويكرد وجود دارد. به هر صورت اين نگاه هيچ هزينه‌اي براي برگزاركنندگان نمي‌تراشد. در عين حال از حضور اين دسته از افراد هم براي انجام فعاليت‌هاي فرهنگي استفاده مي‌كنند اما در كشور ما استفاده از اين دسته افراد هيچ افتخاري براي ما ندارد.
شعباني المپيك را به عنوان آيين انساني فارغ از هر مكتب، مذهب و چيزي ديگري عنوان كرد و گفت: مبناي اين مراسم اين است كه همه افراد جهان در اين رويداد به عنوان ورزش بدون هيچ نگاه تبليغي دور هم جمع شوند. در واقع همه جهانيان دنبال حلقه مفقوده مبني بر نقطه اشتراك مي‌گردند. هر چقدر اين نقطه اشتراك ارتقا پيدا كند، احتمال نزاع و جنگ كاهش مي‌يابد. بنابراين در ميدان المپيك اشتراك‌ها را مد نظر قرار دادند. از اين طريق در عرصه ورزش آيين دوستي و صلح بنيان نهاده شود. اين درحالي‌ست كه در عرصه سياست، اين موارد كمتر ديده مي‌شود كمااينكه هيچ وقت كشورهاي توسعه نيافته از جمله جامائيكا مطرح نمي‌شود و آنها نمي‌توانند خودشان را در جهان نشان دهند. بنابراين بنيان‌هاي فصل جديد المپيك برمبناي تفكر جديد مبني بر ديدگاهي يكسان به همه جوامع فارغ از هر حاشيه و تبعيض پي‌ريزي شد. در واقع در عرصه ورزش مثل فوتبال مرزها برداشته مي‌شود، همه نژادها حضور دارند و دايره شركت‌كنندگان گسترش مي‌يابد.
شعباني در اين ارتباط با اشاره به اينكه اگر كشوري اين مراسم را برگزار كند، اتومات‌وار پاي سياست به عرصه ورزش كشيده مي‌شود، خاطر نشن كرد: اين درحالي‌ست كه قرار بود اين عرصه سياسي نباشد اما بازهم ميدان قدرت مي‌شود، به عبارتي ديگر ورزش سياسي مي‌شود درحاليكه خاستگاهش سياسي نبود.
وي با اشاره به اينكه بايد از ميزبان و برگزاركننده المپيك انتظار معقولي داشته باشيم، تصريح كرد: نبايد انتظار داشته باشيم كه انگليس در اين مراسم از بدي‌ها و نامناسبات تاريخ كشورش در طي مراسم يادآوري داشته باشد. در واقع اساس مراسم براي بهتر نشان دادن كشور است.
شعباني با اشاره به اينكه ورزش همه لايه‌هاي بشر را آشكار مي‌كند و اين آفت ورزش است، در اين رابطه افزود: ورزش و خصوصا عصر گسترش ارتباطات ميدان جلوه است. در واقع آفت ورزش اين است كه خلوت را از بين مي‌برد. نيمه واقعي انسان در ورزش از بين مي‌رود. آنچه كه باعث ارتقا و رشد فكري انسان‌ها مي‌شود در خلوت اتفاق مي‌افتد. در واقع لايه زيرين افراد بايد از خلوت آنها ظهور كند. در اين مقوله ما كمبود داريم و مي‌بايست دست به ساحت اهل ادب و هنر دراز كنيم كه دراين زمينه تحولاتي رخ دهد.