ترجيحميدهم در تئاتر عذابآور كار نكنم!
جعفر والي پيشكسوت تئاتر گفت: در اين 60 سال فعاليت، چنين وضع رنجآوري در تئاتر نديده بودم و ترجيح ميدهم با اين شرايط كار نكنم.

به گزارش «شهر» و به نقل از ايسنا، جعفر والي هنرمند باسابقه تئاتر در گفتوگويي، از شرايط فعلي تئاتر اظهار تاسف کرد و ابراز عقيده کرد: آنچه اين روزها در تئاتر ما اتفاق ميافتد، باعث تاسف و البته بيشتر مايه تعجب است!
وي ادامه داد: بيش از 60 سال است که در اين راه پرسه ميزنم اما تا به حال چنين اوضاع و شرايطي را نه ديده و نه شنيدهام، تکليف هيچ کس در اين تئاتر مشخص نيست.
والي که سال گذشته با نمايش «ويتسک داستان ناتمام» به کارگرداني ناصر حسيني مهر روي صحنه رفته بود، با ابراز تاسف از عدم تسويه حساب با گروه اجرايي اين نمايش اضافه کرد: «ويتسک» بخشي از مجموعه تئاتر کشور است، آنچه بر سر يک جزء ميآيد بر سر کل هم ميآيد و آنچنان که سعدي ميگويد «چو عضوي به درد آورد روزگار/ دگر عضوها را نماند قرار».
اين هنرمند با اشاره به تشکيل شوراي حمايت يادآور شد: وقتي اين تشکيلات شکل گرفت، گفتيم خوب است حامي پيدا کرديم اما حالا ميبينيم شوراي حمايت نه تنها حمايتي نميکند بلکه به ريشه تئاتر تيشه ميزند.
بازيگر نمايش «اتاق شماره 6» به اظهارات اخير برخي مديران درباره قرارداد برخي از نمايشها اشاره کرد و متذکر شد: دوستان نعل به وارونه ميزنند. اگر نمايشي با قرارداد بالا مورد توجه تماشاگران قرار نگرفته و فروش بليتش پايين بوده است مشکل تئاتريها چيست؟! اين مشکل نه به آن گروه برميگردد که دستمزد بالايي گرفته و نه به ديگر تئاتريها. بلکه مشکل از سوي مديراني است که برنامهريزي مناسبي و قدرت تشخيص درستي ندارند. چگونه است اجراي نمايشي را که با استقبال تماشاگران روبرو شده، متوقف ميکنند و تماشاگران بسياري را پشت در ميگذارند اما به نمايشي ديگر که در جذب مخاطب، موفق نبوده است دستمزد بالايي ميدهند؟!
والي با بيان اينکه هنوز با گروه نمايش «ويتسک، داستان ناتمام» تسويه حساب نشده است، افزود: ما طلبکاريم. مزد دستمان را ميخواهيم. گدايي نميکنيم بلکه بايد دستمزدمان را بپردازند اما با اين شرايط، من از اين پول صرف نظر ميکنم. چرا که در حال حاضر وضعيت قراردادهاي تئاتر ما شبيه بنگاههاي معاملات ملکي شده و مدام بايد با يکديگر چانه بزنيم.
او ادامه داد: در اين مدت چند پيشنهاد بازيگري داشتهام اما ترجيح ميدهم در اين وضعيت کار نکنم، چون کار کردن همراه با زجر و عذاب بيهودهاي است.
والي با اشاره به زحمات گروه جوان بازيگران نمايش «ويتسک، داستان ناتمام» يادآور شد: اين بچههاي جوان سه ماه زحمت کشيدند حتي خودمان بودجه تهيه لباس و دکور و بروشور را تامين کرديم چون ميخواهيم کار فرهنگي انجام دهيم و ميخواهيم کارمان را به بهترين شکلي انجام دهيم، اما متاسفم که از اين جنون و عشق حداکثر سوء استفاده را ميکنند.
والي با يادآوري سالهاي طولاني حضورش در تئاتر ايران خاطرنشان کرد: افرادي مثل من که امروز و ديروز نيامدهايم تا فردا برويم. ما ريگ ته جوي تئاتر اين مملکتيم. اين تئاتر به اين آسانيها درست نشد. جماعتي خود را فدا کرد، زحمت کشيد، خون دل خورد که امروز تئاترمان سرو سامان داشته باشد و جوانانمان اين گونه دلسرد و افسرده نباشند.
کارگردان نمايش«گرگها» گفت: دلم براي جوانهايي ميسوزد که با اين همه شور و شوق و حسرت از تئاتر ميگويند. ما وارث گذشتگانيم، 60 سال از عمرمان را صميمانه براي تئاتر گذاشتيم و حالا دلمان براي اين جوانها و اين همه شور و عشقشان ميسوزد.
جعفر والي در پايان خطاب به مديران هنري گفت: تئاتر کار ما نبوده بلکه زندگي ما بوده است. اين وضعيت تاسفبرانگيز است که پيرمردي مثل من هوار بکشد، چرا بعد از اين همه وقت، دستمزد جوانهاي گروه ما را نميدهند!