بررسي شهر از دورانديشي برخي منتخبان ملت/
نمايندگاني که صبح امضا مي‌کنند و شب پس مي‌گيرند!
دادن و پس گرفتن امضاهاي مجلسيان پاي نامه‌ها و استيضاح‌ها از اعتبار و جايگاه مجلس شوراي اسلامي مي‌کاهد.
به گزارش گروه اجتماعي شهر، در چند سال اخير رويه‌اي بين برخي مجلسيان باب شده است که پاي نامه‌هايي را امضا مي‌کنند و شب آن را پس مي‌گيرند. غالبا در طول امضا کردن و پس گرفتن ديده شده که شرايط تغيير چنداني نکرده است. حال بايد پرسيد چه نوع و چه ميزان دورانديشي به خرج داده‌اند که ظرف چند روز عقايد و نظرشان تغيير مي‌کند؟
امضاهايي که نمايندگان مجلس پاي مصوبات، قانون‌ها، عهدنامه‌ها، قراردادها و موافقت نامه‌هاي بين‌المللي مي‌زنند، بايدها و نبايدهاي جديدي را تعيين مي‌کند و در طول زمان براي ساليان متمادي مسيرها را تغيير مي‌دهد و هدايت مي‌کند.
بخشي از راي‌هاي قانون‌گذاران تاثيرهاي کوتاه مدت خواهد داشت و بخشي ديگر در دراز مدت تاثير خود را نشان خواهد داد. به طور مثال، اگر امروز قوانيني وضع شود که براساس آن تسهيلات ويژه‌اي به توليدکنندگان اختصاص يابد، در کوتاه مدت اتفاقي براي عموم مردم نخواهد افتاد؛ اما در بلند مدت مي‌توان شاهد تغييرات اساسي در اشتغال و توليد داخلي بود. حال فرض کنيد قانوني تصويب شود که به موجب آن به زنان حق طلاق داده شود. اين تغيير روي زندگي زناني که براي گرفتن طلاق دنبال وکيل و دادگاه هستند، تاثير آني خواهد داشت؛ اما در بلند مدت نيز تاثيرات شگرفي بر ازدواج‌ها خواهد گذاشت.
با توجه به مثال بالا بايد گفت قوانين مصوب چه تاثير و واکنش‌هاي آني داشته باشند و چه نداشته باشند، باز هم به دليل ادامه پيدا کردن تاثيرات قوانين نقش به سزايي در تحولات بلند مدت جامعه خواهند گذاشت.
نمايندگان تحت تاثير واکنش‌ها
برخي نمايندگان هنگام تصويب و امضايي که واکنش‌هاي سريع و آني دارند، تحت تاثير قرار مي‌گيرند و تصميمات خود را تغيير مي‌دهند. درک منشاء اين تغيير بسيار دشوار است؛ اما از سه حالت خارج نيست. يک اينکه نمايندگان توان تحمل فشارهاي حين تصويب را ندارند و از تصميم خود منصرف مي‌شوند. دوم ممکن است نماينده به دلايلي غير کارشناسي و مربوط به امور جانبي، ديگر از تصميم خود منصرف شود.
سوم اينکه نماينده در کل تغيير موضع دهد و تصميم جديدي اتخاذ کند.
نمايندگاني که شرايط اول و دوم را دارند، فاقد استقلال هستند و شايستگي نمايندگي مردم را ندارند. اما از نمايندگاني که تحت شرايط حالت سوم تغيير موضع داده‌اند، بايد پرسيد چه ميزان دورانديشي به خرج داده‌اند که ظرف چند روز از تصميم خود منصرف مي‌شوند؟
وقتي نمايندگان مصوبات و پيمان‌نامه‌هايي را امضا مي‌کنند که سال‌ها امور کشور قرار است بر اساس آن اداره شود، نمي‌توان پذيرفت تصميماتشان اين چنين بي‌ثبات و خالي از آينده‌نگري باشند.
به طور مثال در قضيه استيضاح وزير ورزش جدايي از درستي نفس استيضاح اين پرسش مطرح مي‌شود که چرا عده‌اي با بيان اينکه در شرايط فعلي مسائل اقتصادي در اولويت کاري مجلس است، نه استيضاح وزير ورزش، و در حالي که وزير در مجلس حضور داشت امضاي خود را پس‌گرفتند و امضاهاي استيضاح از حد نصاب خارج شد و جلسه استيضاح به جلسه ديد و بازديد و تشکر وزير ورزش از نمايندگان به دليل مخالف با استيضاح تبديل شد. آيا نمايندگان پيش از امضاي استيضاح از اوضاع اقتصادي کشور اطلاع نداشتند؟ يا تنها در طول مدت اين استيضاح اقتصاد دچار نابساماني شده است؟
بايد از اين نمايندگان پرسيد آيا آن‌ها در ديگر راي‌هايشان نيز با همين ميزان دورانديشي، تصميم‌گيري مي‌کنند؟ اگر آن‌ها همين روال را در تصويب ديگر قوانين به کار گيرند احتمالا فردا از بخشي ديگر از امضاهاي خود پشيمان خواهند شد. اين شکل تغيير مواضع نمايندگان از قدر و منزلت جايگاه آن‌ها مي‌کاهد و اعتبار مجلس را پيش مردم زير سوال مي‌برد.