تغيير سبک زندگي؛ آهسته و پيوسته

علي يوسفي دانشيار جامعه شناسي دانشگاه فردوسي مشهد و پژوهشگر مسائل اجتماعي ايران در گفت و گو با «شهر» پيرامون جايگاه جامعه پذيري و آموزش در سبک زندگي گفت: به صورت کلي سبک زندگي به شيوه جاري زندگي و نحوه مصرف انواع کالاها اشاره دارد.در ادبيات جامعه شناسي ، سبک زندگي نمايانگر فرهنگ جاري جامعه است و صورت عيني فرهنگ را به نمايش مي گذارد. لذا اگر بخواهيم به خصوصيات فرهنگي يک جامعه پي ببريم مي توانيم به سراغ سبک و نحوه زندگي آنها برويم.

اين کارشناس در مورد تغيير سبک هاي زندگي در جامعه گفت: اگرچه ممکن است بتوان با تدابير و مداخلات برنامه ريزي شده، سبک زندگي جاري جامعه را تحت تاثير قرار داد اما بايد دانست که سبک زندگي يک فرآيند اجتماعي است که اساسا به شيوه هاي بادوام زندگي اشاره دارد نه شيوه هاي متغير و زودگذر زندگي، بنابراين به صورت تدريجي به وجود مي آيد.

وي گفت: سبک زندگي اساسا ماهيت فرهنگي - اجتماعي دارد و تنها از طريق مداخله برنامه ريزي شده و سنجيده در فرايندهاي جامعه پذيري و يادگيري اجتماعي قابل تغيير است. همواره يک فرايند طولاني جامعه پذيري و يادگيري اجتماعي طي مي شود تا يک عادت زندگي شکل بگيرد. سبک زندگي ناگهاني به وجود نمي آيد که بتوان سريع آن را تغيير داد.

اين پژوهشگر اجتماعي افزود: درفرايند طولاني مدت جامعه پذيري ، شيوه هاي مختلف زندگي و مصرف کالا از جمله نحوه غذا خوردن ، لباس پوشيدن و آراستگي، معاشرت کردن، گذران اوقات فراغت و.... آموخته مي شود و فرد از کودکي تدريجا شيوه هاي مختلف زندگي را مي آموزد.

يوسفي تاکيد کرد: آموزش و آموختن تابع شرايط اجتماعي و فرهنگي جامعه است و خود داراي سبک هاي مختلف است. لذا سبک هاي تربيت نيز در سبک زندگي کردن تاثير بسزائي دارند.