گزارش شهر از تاثيرات و کارکردهاي خانههاي مجردي/1
خانه مجردي هووي ازدواج!
يک جامعه شناس گفت: فرد با عادت به زندگي مجردي سختتر و ديرتر تن به ازدواج ميدهد و پس از ازدواج با کوچکترين مشکل ساز جدايي ميزند.

امانالله قرايي مقدم در گفتوگو با خبرنگار «شهر» درباره علت و زمينههاي تمايل به زندگي مجردي گفت: از لحاظ شخصيتي افراد به دليل استقلال طلبي به سمت زندگي مجردي ميروند. آنها ميخواهند با اين کار از زير سلطه خانواده خارج شده و تصميمگيري شخصي داشته باشند. علاوه بر استقلال طلبي گاهي داشتن زندگي مجردي براي نشان دادن اين موضوع است که فرد ميتواند زندگي خودش را بگذراند.
اين جامعه شناس با تاکيد بر روند تغييرات جامعه اظهار داشت: جامعه ما به سمت صنعتي شدن حرکت ميکند. در اين حرکت مردم در حال تغيير دادن شيوههاي زندگي هستند. ما در اين تغييرات شاهد هستيم که اغلب، جوانان چه دختر و چه پسر به سمت زندگي مجردي و داشتن خانه مجردي روي ميآورند. جوان نميتواند سنتها و آداب و رسوم تصميمات خانواده را بپذيرد. خانواده نيز با روحيات، خلقيات شخصيتي و نوعگرايي جوان موافق نيست. اين تقابل و حس آزادي خواهي و استقلال طلبي جوان موجب ميشود که به خانه مجردي روي آورد تا از قيد و بندهاي خانه رها شود.
اين استاد دانشگاه با بيان اينکه اين پديده سرعت گرفته و درآينده شتاب بيشتري نيز خواهد گرفت افزود: تجرد گرايي و زندگي مجردي سردگرايي را در افراد بالا ميبرد. با عادت کردن به زندگي تجردي و دور بودن از روابط خانواده جوانان کمتر احساس نياز به انتخاب همسر ميکنند. در واقع اين عادات فرد را کمتر پايبند به روابط اجتماعي سالم بار ميآورد و در اين شرايط فرد ديرتر و سختتر تن به ازدواج ميدهد و پس از ازدواج هم تا مشکلي با همسرش پيش آيد ساز جدايي خواهد زد.
رابطه خانه مجردي و سيگار، مواد و رابطه با جنس مخالف
قرايي مقدم در بيان آسيبهاي خانههاي مجردي گفت: با زندگي در خانه مجردي خود کنترلي در فرد ضعيف ميشود. ارتباط با جنس مخالف، روي آوردن به سيگار و مواد نيز در اين خانهها رواج بيشتري دارد. اين مساله اجتماعي آسيبهاي ديگري مانند تشکيل يک رابطه نادرست را نيز ممکن است به همراه داشته باشد همچنين در تنها زيستن احساس بيکسي در افراد افزايش مييابد و افراد طبق قيدوبندهاي اجتماعي بار نميآيند.
اين جامعه شناس با بيان اينکه استقلال خواهي يک نياز طبيعي در فرد است اظهار داشت: واقعيت جامعه صنعتي اين است که به اين موضوع نياز دارد. در غرب از 18 سال فرد ميرود به سوي خودش. در آنجا، به دليل ساختارهاي متفاوت خانوادهها و ارزشها مشکلات و آسيبها کمتري اتفاق ميافتد. به نظر من ما در آينده بيشتر شاهد خانههاي مجردي و زندگيهاي مجردي خواهيم بود. حتي خانوادهها نيز به اين سمت گرايش پيدا ميکنند. در آينده خانوادهها خود نيز بچهها را به اين سمت هدايت ميکنند.