روايتي از چهارمين روز محرم الحرام/
تو مرد آزاده‌اي ...
امام حسين (ع) به حر گفت: تو حر و آزادي، همان گونه که مادرت اسمت را «حر» گذاشت و حر بهشت را در حسين ديد.
به گزارش خبرنگار فرهنگي «شهر»، روز چهارم واقعه كربلا در ايام ماه محرم الحرام به نام طفلان حضرت زينب (س) و حر رياحي در تاريخ ثبت شده است.
بر اساس اين گزارش، طبق روايات حضرت زينب (سلام الله عليها) فرزندان خود را براي كمك به برادر خود امام حسين (ع) به نينوا مي‌آورد تا در همه جا دلسوز و ياري كننده برادر باشند.
در رابطه با اين دو فرزند حضرت زينب (س) گفته‌اند: پس از شهادت خاندان عقيل حضرت ام المصائب، عقيله بني هاشم (ع) دو فرزندش عون و محمد را براي جانفشاني به محضر حضرت ابا عبدالله (ع) فرستاد.
اين دو فرزندان عبدالله بن جعفر بودند. اين دو برادر به ميدان آمده و هر يک جداگانه وفاداري خويش را تا مرز شهادت به امام حسين عليه‌السلام ابراز داشتند.
بر طبق روايات اين دو برادر تا بيست تن را كشته‌اند و بعد به دست عبدالله بن قطنه طائي به شهادت رسيدند.
در برخي مقتل‌ها نوشته‌اند: در روز عاشورا هنگامي که فرزندان حضرت زينب سلام الله عليها به شهادت رسيدند، از خيمه بيرون نيامد و بر بالينشان حاضر نشد. وقتي علت را سوال کردند، پاسخ داد: «تا مبادا برادرم خجالت بکشد.» در مقابل ايمان و اعتقاد به خداوند همين بس که همه مصائب را براي او در راه رضاي حق تحمل مي‌کند و همه اينها را چون از سوي معبود است، زيبا مي‌بيند.
بر اساس اين گزارش، اين روز را به نام حر يزيد رياحي نيز ناميده‌اند. او كسي بود كه به دستور يزيد بن معاويه راه را بر امام حسين (ع) بست اما در ميانه راه غلط خود پشيمان شد و در كارزار و در راه جانسپاري براي امام به شهادت رسيد.
در حين جنگ حر محضر امام حسين (ع) رفت و گفت: من اولين کسي بودم که راه را بر تو گرفتم. به من اجازه ده تا اولين کشته باشم، به اميد اينکه در قيامت با جدت مصافحه کنم.
امام به او گفت: تو از کساني هستي که خدا توبه آنها را پذيرفته است.
حر اولين كسي بود كه داوطلب شد و با سپاه دشمن مبارزه کرد. او در روز عاشورا دليرانه مي‌جنگيد و رجز مي خواند: من حر هستم که ميزبان ميهمان‌هايم. شمشيرم را بر شما فرود مي آورم و از بهترين کسي که ساکن سرزمين بلا شده است حمايت مي کنم. مي‌زنم شما را و باکي ندارم.
حر بن يزيد به اتفاق زهير بن قين با دشمن مي‌جنگيدند. هر گاه يکي از آنها در محاصره دشمن قرار مي‌گرفت، ديگري او را از محاصره بيرون مي‌آورد و مدتي به اين گونه پيکار کردند.
اسب حر زخمي شد اما او همچنان سواره پيکار مي‌کرد و رجز مي‌خواند تا اين که مردي به نام يزيد بن سفيان که با حر دشمني ديرينه داشت به او حمله کرد ولي حر به او هم امان نداد و او را از دم شمشير گذراند.
بعد از آن شخصي به نام ايوب بن شرح تيري به اسب حر زد و آن را از پاي در آورد. در اين ميان حر به ناچار از اسب پياده شد و پياده جنگيد تا بيش از چهل نفر را به قتل رساند. در اين زمان بود که لشگر پياده نظام عمر بن سعد بر او حمله ور شدند و او را به شهادت رساندند.
امام حسين عليه‌السلام بر بالين حر نشست و خون از چهره او پاک کرد و اين جملات را فرمود: تو حر و آزادي، همان گونه که مادرت بر تو نام «حر» را نهاد و تو در دنيا و آخرت حر و آزاده هستي.