بر نيزه سكوت طنين صداي كيست

به گزارش خبرنگار فرهنگي «شهر»، اين روزها در ايام ماه محرم الحرام به سر مي‌بريم؛ به نوعي به واقعه‌هاي دلخراش كربلا و فجايع انساني تاريخ رجعت مي‌كنيم.

اتفاقات ناگوار آن زمان را با هيچ زباني شايد نتوان بازگو و احساس درد را بيان كرد، در اين ميان در اين خصوص شعري از عبدالجبار كاكايي يكي از شاعران معاصر آورده مي‌شود تا شايد اندكي بتوان با زبان استعاره و شعر با ناله‌هاي كربلاييان همراه شد.

بر نيزه سكوت طنين صداي كيست

اين داغ پر شكايت و شيون سزاي كيست؟

بر باد زخم‌هاي گدازان مي‌آورند

اين تكه تكه‌هاي پريشان كجاي كيست

توفان بي‌حساب وزيده‌ست در زمين

باران بي‌دريغ مي‌آيد، عزاي كيست

اين ناله عجيب كه مي‌جوشد از جگر

بر گاهواره‌هاي جهان، لاي لاي كيست

از تيغ فاتحانه گلويت عبور كرد

اين گريه و شكايت و شيون براي كيست

ديروز عاشقانه شهيدي به خواب رفت

اين تا هميشه گريه و زاري به پاي كيست