يازده ساله قرباني حسين شد/ پوست دستانش كنده شد

به گزارش خبرنگار فرهنگي «شهر»، روز پنجم ماه محرم‌الحرام بعد از واقعه كربلا به عبدالله پسر امام حسن‌ مجتبي (ع) اختصاص پيدا كرده است.

 او سومين فرزند امام حسن مجتبي(ع) است و مادرش دختر شليل بن عبدالله است. عبدالله در كربلا نوجواني 11 ساله بود كه به سن بلوغ نرسيده بود، در خيمه زنان نگه‌داري مي‌شد.

هنگامي كه شمر لعنة‌الله عليه براي به شهادت رساندن امام حسين (ع) به سوي قتلگاه آمد، چون عمويش امام حسين عليه السلام را زخمي و بي‏ياور ديد، عمه‌اش زينب (س) هرچه كرد، نتوانست جلوي او را بگيرد و عبدالله خود را به آن حضرت رساند.

عبدالله بن الحسن (ع) به امام حسين (ع) گفت: «به خدا قسم از عمويم جدا نمي‏شوم‏». در همين حال ابجر(بحر) بن كعب و به قولي، حرمله شمشير خود را بر امام(ع) فرود آورد، عبدالله دست‏خود را سپر شمشير قرار داد، دستش به پوست آويزان شد و فرياد زد: «عموجان‏» ! 

در اين هنگام امام حسين عليه السلام او را در حالي كه گريه مي‌كرد و يا عماه و يا اماه مي‌گفت، به سينه چسبانيد و فرمود: برادرزاده! بر اين مصيبت كه بر تو وارد آمده است، صبر كن و از خداوند طلب خير كن، زيرا خداوند تو را به پدران صالحت ملحق مي‏كند. ناگاه حرمله بن كاهل تيري به سوي او پرتاب كرد و او در دامان عمويش حسين عليه السلام به شهادت رسيد.