آسيب‌شناسي ترانه‌هاي اندوهناک عشقي در موسيقي پاپ/6
نغمات اندوهگين، مرثيه‌اي بر خودِ گم‌شده انسان‌اند
يک آهنگساز و نوازنده سه‌تار معتقد است تمايل كلى بشر به حزن، اشاره‌اى گنگ به دورى انسان از ذات حقيقى خود دارد.
آريا عظيمي‌نژاد در گفت‌وگو با خبرنگار شهر درباره گرايش جامعه به آثار موسيقايي اندوهناک و آمار بالاي مضامين نااميدکننده در موسيقي مردم‌پسند، گفت: تمايل به مفاهيم كلامى و فرم اندوهناك موسيقايى، مبحثى نيست كه اين روزها با آن درگير شده باشيم. گرايش به چنين موسيقى‌هاىي چندين قرن است كه با گذشت احوالات سياسى، مذهبى و تهاجم‌ها و همچنين گذرگاه بودن ايران، شاهد آن هستيم.
وي ادامه داد: شايد اولين نشانه‌هاى حزن در موسيقى رديفى ما، در پس محدوديت‌هاى مذهبى شكل گرفته كه اين تغيير يا در پس غم انجام دادنِ فعل حرام بوده يا به‌حق جلوه دادن موسيقى با خذف نغمات شاد و طرب‌بخش، صورت گرفته است.
اين آهنگساز توضيح داد: در سال‌هاى ابتداى انقلاب، هنرمندان بزرگ موسيقى و اساتيد ما، خواسته يا ناخواسته ريتم‌هاى شاد و بهتر بگوئيم فرم «رِنگ» را از رپرتوارهاى خود حذف كرده يا كم‌رنگ كردند. اين پرهيز سبب شد اين فرم موسيقياىي به يك ناهنجارى در موسيقى بدل شود و كسرى باشد بر شأنيت موسيقى ايرانى. در حالى كه در موسيقى مقامى، به دليل تقابل مستقيم موسيقى و جريان زندگى، شاهد اين اتفاق نبوديم و اگر هم محدوديتى وجود داشته، از جانب ناظرين به اين امر بوده است.
عظيمي‌نژاد خاطنشان کرد: البته با يك نگاه فراگيرتر هم مي‌شود به اين موضوع نگاه كرد و آن هم تمايل كلى بشر به حزن در موسيقى است. شايد اين حزن اشاره‌اى محو و گنگ به دورى انسان از ذات حقيقى خود دارد؛ ذاتى كه بسيار قدرتمندتر و كامل‌تر از انسان كنونى است و هنرمند را بر آن مي‌دارد تا با خلق نغمات اندوهگين، مرثيه‌اى بر خودِ گم‌كرده بخواند.
آهنگساز مجموعه «ساقي سرمست» درباره تمايلش به ساخت آثاري با نغمات اندوهگين، اظهار داشت: مي‌توانم بگويم آواها و نغمات و زخمه‌هاى اندوهگين ساخته شده توسط بنده، تركيبى است از شرايط محيط پيرامون زندگى و درد و رنجى كه انسان معاصر با آن دست و پنجه نرم مي‌كند و دريغ و دردى در باب دورى از اصل خويشتن و اگر از حق نگذريم، تاثير موسيقى ايرانى كه در جان و روان ما ريشه دوانيده است.
در همين زمينه بخوانيد:
مضامين سطحي ذائقه مردم را تنزل داده/موسيقي خوب ويتامين روح است
پژمان: غم جزئي از وجودمان شده است/ شرقي‌ها گرايش بيشتري به اندوه دارند
جوانان با موسيقي حزين همذات‌پنداري مي‌کنند/شعائر ديني را در همه جهات احيا کنيم
ترانه‌‌ها آينه تمام‌نماي جامعه‌اند/ مجراي بروز گلايه‌هاي اجتماعي مسدود است
اندوه ريشه در فرهنگ ايراني دارد/سردرگمي ناشي از سرعت تحولات اجتماعي‌ست