احمدي‌نژاد هاشمي را به ولايتي ترجيح مي‌دهد

به گزارش شهر سايت عصر ايران در گفت و گو با صادق زيباکلام نوشت:

· رئيس جمهور آينده ايران، علي القاعده يکي از اصولگرايان سنتي خواهد بود. يعني کسي مثل حداد عادل، علي لاريجاني، علي اکبر ولايتي يا سعيد جليلي. آقاي احمدي نژاد الان با اصولگرايان سنتي به مراتب بيش از هاشمي رفسنجاني و اصلاح طلبان زاويه دارد.

· اختلاف اصولگرايان سنتي و احمدي نژاد آن قدر زياد شده که قطعاً احمدي نژاد هاشمي رفسنجاني و اصلاح طلبان را به علي لاريجاني و يا علي اکبر ولايتي ترجيح مي دهد. بنابراين احمدي نژاد براي باقي ماندن در قدرت راهي ندارد جز اينکه يکي از يارانش را به قدرت برساند. او مي داند اگر اصولگرايان سنتي قوه مجريه را در دست بگيرند، تار و پودش را مي شکافند. يعني تمام وابستگان احمدي نژاد را از قطار قدرت پياده مي کنند. تازه اگر اين افراد را دستگير نکنند.

· اگر احمدي نژاد بخواهد يکي از نزديکانش را نامزد رياست جمهوري کند، ناگزير است مشايي را روانه ميدان کند چون حميد بقايي و هاشمي ثمره و نيکزاد راي نمي آورند. کنار رفتن مشايي از رياست دفتر رئيس جمهوري و واگذاري سمتي تشريفاتي در ارتباط با جنبش عدم تعهد، نشان مي دهد که احمدي نژاد مصمم است که مشايي ديگر درگير کارهاي اجرايي نباشد.

· تاييد صلاحيت مشايي در گرو چانه زني آقاي احمدي نژاد است. من احتمال مي دهم که مشايي مثل دکتر معين در سال 84، از سوي شوراي نگهبان رد صلاحيت شود ولي رهبري کانديداتوري مشايي را بلامانع اعلام کنند.

· به نظر من احتمال راي آوردن مشايي خيلي هم بالا خواهد بود. البته اگر آقاي خاتمي وارد ميدان نشود. اگر خاتمي کانديدا شود، قطعاً مشايي هيچ شانسي نخواهد داشت.

·{در پاسخ به اينکه تاييد صلاحيت احتمالي مشايي، از باب مصلحت انديشي يعني براي خارج نشدن احمدي نژاد از چارچوب نظام صورت خواهد گرفت يا با هدف افزايش مشارکت مردم در انتخابات؟} هر سه! يعني يک دليل هم من به اين دو دليل اضافه مي کنم. اگر مشايي بيايد، رقابت جدي خواهد شد. اگر امر داير شود که اصلاح طلبان بين مشايي و مثلاً حداد عادل يک گزينه را انتخاب کنند، قطعاً اکثر اصلاح طلبان در انتخابات شرکت نخواهند کرد اما ده تا بيست درصد اصلاح طلبان که در انتخابات شرکت مي کنند، از رحيم مشايي حمايت خواهند کرد.

· ببينيد مي گويم احمدي نژاد از ديد اصولگرايان قلب جريان سوم تير بوده است. اين جريان يعني ساده زيستي، با غرب در افتادن، تو دهن آمريکا زدن، خودکفايي، دوري از اشرافي گري و ... اين بخش از گفتمان احمدي نژاد با علائق اصولگرايان همخواني دارد. به دليل همين همخواني گفتماني، ممکن است مشايي در نهايت تاييد صلاحيت شود.

· همان گونه که ما احمدي نژاد را از تير 84 با مشايي داشته ايم، از خرداد 92 هم مشايي را با احمدي نژاد خواهيم داشت. يعني اينطور نيست که اگر مشايي رئيس جمهور شود، فضاي کاملاً جديد در ايران ايجاد شود. احمدي نژاد همچنان با مشايي خواهد بود و سياست هاي هشت سال گذشته دولت، کم و بيش ادامه خواهد يافت. خيلي از اين سياست ها، مطلوب مراکز اصلي قدرت است.

· فکر مي کنم احمدي نژاد به چيزي کمتر از تاييد صلاحيت مشايي بسنده نخواهد کرد. اين مهمترين خواسته احمدي نژاد در قبال انتخابات رياست جمهوري است. اين خواسته براي او مصداق همه يا هيچ است. کانديداتوري مشايي براي احمدي نژاد، نوري است در انتهاي تونل قدرت.

· مشايي دنده پهني نشان داده و در برابر هر تيغ و تيشه اي که به طرفش پرتاب شده، سکوت کرده است. او مثل بندبازي است که با ميله حفظ تعادل، در حال عبور از روي بند است. مشايي اگر خيلي راستگرايانه حرف بزند، راي حاميان اصلاح طلبان را از دست مي دهد و اگر خيلي اصلاح طلبانه حرف بزند، شانس تاييد صلاحيتش از دست مي رود.

· اگر حريف مشايي فقط اصولگرايان سنتي باشند، رقابت مشايي با کانديداي جريان اصلي اصولگرايان، مثل بازي منچستريونايتد و مس سرچشمه کرمان خواهد شد! اگر حريف مشايي قاليباف باشد، رقابت آنها مثل بازي منچستريونايتد و ليورپول مي شود. اما اگر حريف مشايي خاتمي باشد، رحيم مشايي مثل تيم ملي فوتبال ايران در برابر بارسلونا خواهد بود! يعني در اين صورت، مشايي هيچ شانسي ندارد. ولي اگر اصلاح طلبان به شکل شکسته بسته و درب و داغان در برابر مشايي صف آرايي کنند، مثلاً کانديداي آنها عارف باشد، باز حريف مشايي نمي شوند.

· اين نکته را هم نبايد فراموش کرد که مشايي هر چند براي اصولگرايان شخصيت جالبي نيست اما آنها به هر حال دغدغه سطح بالاي مشارکت مردم در انتخابات را هم دارند. ضمناً با توجه به شکاف احمدي نژاد و اصولگريان، الان ديگر اوضاع مثل سال 88 نيست که مکانيسم برگزاري انتخابات در دست يک جناح بود. الان در واقع دو جناح مسئول پروسه برگزاري انتخابات هستند. بنابراين اوضاع لزوماً مثل سال 88 نمي شود.

· من فکر مي کنم احتمال حضور مشايي در انتخابات خيلي پايين نيست. با اينکه مشايي کانديداي مطلوب اصولگرايان نيست ولي باز مشايي از نظر آنها بهتر از خاتمي است.

· به غير از راي بخشي از نيروهاي اجتماعي مدرن و تحصيلکرده، که قبلاً به آن اشاره کردم، يکي از اهرم هاي مشايي براي پيروزي در انتخابات اين است که او اگر کانديدا شود، به عنوان نامزد غيرحاکميتي شناخته شود. مشايي در برابر حداد عادل و سعيد جليلي، چنين موقعيتي دارد. يعني وضعيتي مثل دوم خرداد 76؛ البته نه در آن حد و اندازه. به هر حال خيلي ها به مشايي راي مي دهند صرفاً به اين دليل که او را نامزد غيرحکومتي مي دانند!

· همه روستاييان به مشايي راي نخواهند داد. اينکه چند درصد آنها مجاب شوند که به مشايي راي بدهند، بستگي به هنر و توانايي احمدي نژاد دارد. به نظر من، احمدي نژاد مي تواند حداقل نيمي از جمعيت روستايي و فقير کشور را قانع کند که به مشايي راي بدهند.