پرويز کلانتري اين روزها چه مي‌کند؟

پرويز کلانتري در گفت‌وگو با خبرنگار شهر درباره فعاليت‌ اين روزهايش گفت: اکنون دو نفر هستم؛ يک نقاش و يک معتاد به نوشتن. يکي از کارهايي که اين روزها به شدت درگير آنم، گپ زدن با راننده تاکسي‌هاست. قلب شهر در دستان آنها است. در ميان مشاغل مختلف، راننده تاکسي‌ها بيش از هر کسي مي‌دانند در گشه و کنار شهر چه خبر است.
وي ادامه داد: هر زمان که فرصتي دست دهد، پاي صحبت اين قشر مي‌نشينم و نتيجه آن، داستان‌هايي است که بر اساس گفت‌وگويم مي‌نويسم. بسياري از اين داستان‌ها که بر اساس داستان‌هاي اين راننده‌هاست، قابل انتشار نيستند؛ ولي اين يک عشق حرفه‌اي‌ست و براي دل خودم مي‌نويسم.

کلانتري با بيان اين‌که به ادبيات داستاني بسيار علاقمند است و پيش از اين نيز داستان‌هايي از وي منتشر شده است، درباره شاعر مورد علاقه‌اش گفت: با سهراب سپهري هم‌دانشکده بودم و انس و الفت خاصي با او داشتم. به همين دليل با اشعار او بيش از هر شاعر ديگري ارتباط برقرار مي‌کنم. البته شعراي گوناگون را در قاب خودشان مي‌بينم و از همان دريچه با شعرشان ارتباط برقرار مي‌کنم.

اين نقاش پيشکسوت درباره آخرين کتابي که مطالعه کرده، توضيح داد: آخرين کتابي که خوانده‌ام «من منچستر يونايتد را دوست دارم» نوشته مهدي يزداني‌خرم بود. با اينکه اين کتاب سرتاسر خونين است؛ اما به هر حال فضاي ويژه خود را دارد و خواندن آن برايم جالب بود.
مجموعه داستان‌هاي «ولي افتاد مشکل‌ها»، «چهار روايت»، «مرگ پايان کبوتر نيست» و «نيچه نه، فقط بگو: مشداسماعيل» از کتاب‌هاي پرويز کلانتري است که پيش از اين منتشر شده است. همچنين درباره اين نقاش و تصويرگر پيش‌کسوت دو کتاب «اين شاخه مال من است» و «تو آن نبودي که شفق را خونين آفريد» انتشار يافته است.