9 دي و رسالت ما

شهر-

اکنون ما در زماني به سر مي بريم که اکثريت مردم ايران بر خلاف قرون گذشته داراي بصيرتند و با هدايت هاي مکرري که از نايب امام زمان (عج) خود گرفته اند اسباب پيروزي انقلاب اسلامي را فراهم ساخته اند.

مشرقمردم حق طلب ايران از آغاز پيروزي انقلاب تاکنون نيز هر وقت احساس کردند که به حضورشان نياز است دريغ نکرده اند. شاهد صادق بر حضور به هنگام مردم در صحنه، روز 9 دي سال 88 است که به راستي نفوذ دين، معنويت، استحکام نظام اسلامي و اقتدار رهبري را به دنيا نشان داد. صاحب اين قلم شاهد بود که مردم تهران در روز 9 دي آنچنان حضوري فشرده داشتند که امکان حرکت از جمعيت سلب شده و هر کس فقط بر جاي دو پاي خود ايستاده بود. آن روز مردم با صفوف فشرده تمامي خيابانهاي طولاني منتهي به ميدان انقلاب را در اختيار خود داشتند. اين جمعيت انبوه، در طول سالهاي بعد از انقلاب ديده نشده بود.

شعارها و پلاکاردهاي 9 دي واقعاً ديدني و شنيدني بود، شعارهايي که از جان برمي خاست و برجان مي نشست. آن روز مردم هيچ کنترلي را بر نمي تافتند و به هيچ بلندگويي پاسخ نمي دادند. فقط مي خواستند آزاد و رها باشند و منويات دروني خويش را بروز دهند. شعارهاي 9 دي ابراز بيزاري از يزيديان زمان و تبلور کلام شريف "هر روز عاشورا و هر روز کربلاست" بود. چنان عريان و تند و تيز بود که رسانه¬هاي رسمي از انعکاس آن خودداري ورزيدند و هرگز پخش نشد. شعارها، نشانه بصيرت مردم و اعلام انزجار آنها از سران فتنه و حاميان بيگانه آنان بود.

عبرت آموز آن که مردم عليه کساني شعار دادند که پيش تر، آنها را با رأي مستقيم يا غير مستقيم خود براي مناصب حکومتي برگزيده بودند. مردم مانند 8 سال جنگ سخت، جنگ نرم خود را در سال 88 در 8 ماه به پيروزي رسانده و روز 9 دي آخرين ميخ را بر تابوت فتنه کوبيدند.

در حقيقت آغاز فتنه انتخابات سال 88 بود که 8 ماه طول کشيد. بهانه و رمز فتنه، ادعاي تقلب در انتخابات بود. در شرايطي که فضاي باز تبليغات انتخاباتي فراهم بود، متأسفانه برخي آگاهانه و با هماهنگي بيگانه و برخي ديگر ناآگاه، فضاي اجتماعي را دو قطبي کردند و براي هر قطب چنين وانمودند که قطب ديگر دشمن اصلي است، در حالي که دشمن اصلي همچنان شيطان بزرگ بود. هر گروه با طرف ديگر به گونه اي روبرو شد که گويي خصم ديرين اوست و از هيچ افترا و اتهام روا و ناروايي فروگذار نکرد و در حالي که اين همه بايست در پايان رأي گيري تمام مي شد، متأسفانه نشد. قطب بازنده، پايان بازي انتخابات را نپذيرفت و هيجان کاذب دوران انتخابات را که بايست شب رأي گيري به اتحاد و يکپارچگي بدل مي شد، به بعد انتخابات کشاند. برخي با نامه سرگشاده بر آتش گيره اين فتنه کبريت کشيدند و بسياري ديگر با مواضع غيرمتوقع و ناساز، بر آن نفت پاشيدند. در مقابل اساتيد موقعيت شناس حوزه با اعلام مواضع بي-درنگ، تلاش نمودند تا از گسترش آتش فتنه جلوگيري کنند.

مدعيان که ادعا مي کردند به خط امام تعلق دارند و به مباني اسلام و جمهوري اسلامي پاي بندند، در آغاز گفتند: در انتخابات تقلب شده و رييس جمهور و دولتِ او را قبول ندارد. اما به تدريج از معيارهاي خط امام عبور کردند و مخالفت آنها با انقلاب و حتي مباني اسلامي آشکار شد، تا بلاخره روز فراموش نشدني عاشورا رسواکننده آنان شد.

اين کسان پيش تر در روز قدس شعار " نه غزه، نه لبنان" را که دو روز قبل سايت وزارت خارجه اسراييل به آنان ديکته کرده بود، سر دادند. روز 13 آبان، روز مبارزه با استکبار، آمريکا را ستايش کردند. روز 16 آذر عکس حضرت امام را پاره کردند و سرانجام در روز عاشوراي سال 88 نهايت خباثت باطني خود را آشکار کرده و به مقام قدسي امام مظلوم حسين¬بن¬علي (ع) جسارت ورزيدند.

آنان در روز عاشورا در چند نقطه تهران دست به آشوب زده، خيمه هاي عزاداري اباعبدالله الحسين (ع) را به آتش کشيدند، پرچم هاي مزين به نام آن حضرت را پاره کردند و با چوب و چماق و قمه و چاقو به بعضي هيئت هاي عزاداري يورش برده و تعدادي از عزاداران را مضروب و مجروح کردند. اينان حتي صفوف نمازگزاران روز عاشورا را با پرتاب سنگ مورد تهاجم قرار دادند. فرقه هاي منافقين مزدور و بهائيان کينه جو با سوء استفاده از فتنه گران سبز در روز عاشوراي حسيني اوج شقاوت و هتاکي خود را به نمايش گذاشتند و رقصيدند. در حالي که با وقاحت لباس عزاداري از تن بعضي از عزاداران خارج و آن ها را لخت کرده و خود پيرامون آنان سوت و کف زدند و پايکوبي کردند. شرم آگين آن که سران فتنه نه تنها اين حرکات را محکوم نکردند، که بعضي از آنان با صدور بيانيه هاي اعمال هتاکانه طرفداران خود را تظاهرات مسالمت-آميز عده اي خداجو خواندند. اين ماجرا يادآور خروج مسلحانه منافقين در 30 خرداد 1360 بود که در آن ماهيت فتنه بني صدر روشن شد و سازمان منافقين و دفتر هماهنگي بني صدر از صحنه سياسي کشور حذف شد. جنايت هاي بي شرمانه عاشوراي 88 نيز آغازي بود بر پايان فتنه سبز در 9 دي ماه و در اين روز انقلاب رختِ نو پوشيد.

بدين ترتيب حضور بي سابقه و فشرده مردم در 9 دي اميد دشمن را از فتنه گران داخلي قطع کرد. استکبار جهاني بعد از روز 9 دي از کارايي عوامل خود مأيوس شد و پس از آن بود که به تهديدهاي نظامي و تحريمهاي اقتصادي روي آورد.

حضور اکثريت مطلق مردم در 9 دي 88 نشان داد که در جمهوري اسلامي ايران بر خلاف طول تاريخ، اکثريت با حق طلبان و هدايت يافتگان است و ضلالت و گمراهي در اقليتي است که حتي از کمک هاي بيگانگان نيز طرفي نبسته و نمي بندند.

اکنون فتنه گران به تاريخ پيوستند و مايه عبرت آيندگان شدند. دست کم عبرتي که در حال حاضر سياست گذاران نظام و مجريان انتخابات مي توانند و بايست از فتنه سال 88 بگيرند اين است که در دوران تبليغات انتخابات نگذارند جامعه دوقطبي شود. همچنان از کشانده شدن دوئيت ها به بعد از انتخابات پيشگيري کرده و بدانند اين آفت ها زدوده نخواهد شد مگر آن که آگاهي هاي ضروري، پيشاپيش توسط رسانه ها به جامعه ارائه شود. مبادا آن که صدا و سيما بر خلاف وظيفه خود به دوقطبي کردن جامعه دامن بزند.

* حجت الاسلام و المسلمين محمدعلي معلي