کد خبر: ۵۸۹۵۸

حاشيه نگاري شهر از جلسه امروز شوراي شهر/

بحث خواندن و نخواندن چمران و دبير بر سر يک بند/طولاني شود کليد به دست سرايدار و مي‌رويم

امروز تمام وقت شلوغ و پر از سر و صداي شوراي شهر تهران به تصويب لايحه «ارتقاي ايمني تخريب و گودبرداري ساختماني در شهر تهران» سپري شد.

به گزارش خبرنگار مديريت شهري شهر،  در جلسه امروز شوراي شهر تهران عباس شيباني پيرمرد آرام شورا زودتر از همه و مرتضي طلايي دير تر از همه حضور يافت.

 

رسول خادم نيز با وجود اين که قرار بر حسابرسي شوراي شهر براي سال منتهي به 90 و تفريغ بودجه سال 88 شهرداري بود در جلسه حاضر نشد.

 

اعتراض علي‌رضا دبير در جلسه امروز شوراي اسلامي شهر تهران به نقطه چين هايي بود که در متن « ارتقاي ايمني تخريب و گودبرداري ساختماني در شهر تهران» درج شده بود.وي يادآورشد: در قانون که نمي توان نقطه چين گذاشت.

 

خسرو دانشجو که در جلسه گذشته به دليل بيمار بودن کلامي پيرامون لايحه گودبرداري سخن نگفت، در اين جلسه محکم و با عصبانيت از تصميم هاي احساسي پيرامون تصويب اين لايحه که منجر به ايجاد گره هاي بيشتر به کار و تاخير در بازسازي بافت فرسوده مي شد سخن راند.

 

حسن بيادي پس از قرائت ايراداتي توسط دانشجو پيرامون اين که تمامي اين قوانين در مقررات ملي ساختمان و قوانين موجود بوده و 2 برگ مصوبه تکرار اين قوانين است، گفت: قبول داريد تمام مواردي که در اين لايحه ذکر شده است بديهي بوده و از قبل در قانون موجود بوده است.

 

چمران در پاسخ گفت: اين ها براي سهولت کار و چکيده اي از قانون است.

 

عزيز من، نخوانده اند

 

در قرائت بندهاي متن لايحه «ارتقاي ايمني تخريب و گودبرداري ساختماني در شهر تهران» توسط دانشجو علي رضا دبير در مورد يکي از بند 3-3 ايراداتي را وارد کرد که چمران در پاسخ به او گفت آقاي دانشجو هنوز اين بند را نخوانده اند. دبير مصرانه تاکيد مي کرد که اين بند را قرائت کرده اند به گونه اي که چند مرتبه واژگان «نخوانده اند» و «خوانده اند» از سوي دبير و چمران مطرح شد. در نهايت چمران با حالتي عصباني گفت: نخوانده اند عزيز من، نخوانده اند.

 

در پايان جلسه چمران خطاب به شوراياري ها تاکيد کرد که براي ارائه گزارش عملکرد خود، 10 دقيقه بيشتر وقت ندارند و گفت: اگر صحبتتان بيشتر از 10 دقيقه شود، بلند مي شوم و بيرون مي روم. چون هفته گذشته با وجود تذکرات ما، شوراياري ها 40 دقيقه حرف زدند و ما هم رويمان نشد چيزي بگوييم. ولي اگر قرار باشد که در بين صحبت دوستان، اعضا بلند شوند و بيرون بروند، حکايت آن مي شود که کليد را به سرايدار داد و رفت.

گزارش خطا
ارسال نظر
captcha