يك منتقد سينما در گفتوگو با شهر:
فيلمباز منتظر شبكه خانگي نميماند/ فيلمهاي خانگي از تلويزيون هم پايينترند
يك منتقد سينما معتقد است شبكه نمايشهاي خانگي در عرضه آثار كند عمل ميكنند و فيلم به موقع به دست مخاطب نميرسد.

محسن دريا لعل سردبير سينما رسانه، در خصوص وضعيت سريالها و فيلمهاي خانگي در گفتوگو با خبرنگار فرهنگي شهر، اظهار داشت: دو قسم سريال و فيلم خانگي داريم. سريالهاي خارجي دوبله شدهاند كه با نگاه خاصي در شبكه خانگي عرضه ميشوند و نوع دوم مربوط به توليدات داخلي در شبكه خانگي از جمله «قهوه تلخ»، «قلب يخي» و مانند اينهاست كه «قهوه تلخ» تجربه تلخي نبود و رقيب تازهاي براي تلويزيون به وجود آورده بود كه البته ميتوانست قويتر كار كند.
وي با اشاره به اينكه تعداد سريالهاي از اين دست بسيار زياد است و اگر بخواهيم براي رونقبخشي به شبكه خانگي وارد كنيم، دست عرضه كنندگان در اين خصوص بسيار باز است، افزود: انتخابهاي زيادي در اين عرصه داريم؛ اما با نگاه خاصي اين انتخابها صورت ميگيرد. در نهايت انتخابهاي ما را براي مخاطب محدود ميكند.
وي ادامه داد: در ارائه آثار نمايشهاي خانگي يك رويكرد خاص وجود دارد. معلوم است انديشه خاصي پشت اين آثار است و فلسفه رسانه به طور مستقيم با ذهن و انديشه مخاطب سريال سروكار دارد. در حقيقت خود مخاطب درك مستقيمي از اين انتخابها به عنوان سرگرمي ندارد و يك اهرم بالاتري ميخواهد تا پالايش انتخاب را براي مخاطب انجام دهد.
دريالعل در رابطه با انتخاب آثار خانگي و ارائه به مخاطب با اشاره به اينكه بايد چند مولفه در اين حيطه به طور همزمان رعايت شود، گفت: در اين آثار بايد به بعد كيفيت توجه كرد كه بايستي استانداردهاي مجموعهها براي نمايشهاي خانگي ارتقا پيدا كند. فرق سريالهاي خانگي با سريالهاي تلويزيوني اين است كه مخاطب مجبور به ديدن نيست. کيفيت بايد به قدري بالا برود تا مردم ترغيب شوند هزينه مستقيم ديدن اين سريالها را بپردازند.
اين منتقد سينما در رابطه با محتواي مجموعهها و فيلمهاي خانگي، اظهار داشت: مخاطب از يك سريال انتظار دارد يك حداقلهاي محتوايي را در اختيار او قرار دهد. در واقع، انتظار حداقلي از اين فيلمها دارد. مثلا اتفاقي كه در سريال «قهوه تلخ» افتاد اين بود كه مرتب با توقف مواجه ميشديم. در اين ميان مخاطب نميتواند به سريال اعتماد كند يا اينكه مجموعه خانگي «قلب يخي» كه به طور مرتب كارگردان يا عوامل عوض ميكند. اين اتفاقها مخاطب را از سريال زده ميكند يا اينكه در اسمگذاري تغييراتي را از جمله فصل يك، فصل دو و غيره ميزنند بدون اينكه فصل در واقعيت ماجرا به پايان رسيده باشد. رسما اتفاقي براي آن قسمت نميافتد كه اسم قسمت دوم به خود بگيرد و آن محتوا تناسبي با اسم خود ندارد.
وي با اشاره به اينكه به طور كلي اين موارد عدم اطمينان براي مخاطب را القا ميكند، افزود: اين كارها براي سودآوري است و عملا اتفاقي در سريال يا فيلم مورد نظر نميافتد. فقط اسامي قسمتهاي سريالها تغيير پيدا ميكند. پايانبندي موجهي در فيلم و سريالها نميبينيم كه به طور مثال بگوييم فصل يك تمام شد. اين درحاليست كه در فيلمهاي خارجي از جمله «فرار از ازندان» در پايان فصل يك شخصيت از زندان فرار ميكند، در فصل دو فلان اتفاق بخصوص ميافتد و اين روند در سريالهاي ديگر از جمله «لاست»، «سوپرنشنال» و بسياري نمايشهاي خانگي وجود دارد. اتفاقي كه در نمايشهاي خانگي ايراني ميافتد مخاطب را به شبكههاي اينترنتي و فيلمهاي خارجي سوق ميدهد. به همين دليل است كه فروش فيلمهاي ايراني ضعيف عمل ميكند.
وي با بيان اينكه سريالهاي خارجي دوبله شده داخل نمايشهاي خانگي كند عمل ميكنند، گفت: فاصله عرضه و توزيع نمايشهاي خانگي و به روز رساني اين آثار بسيار عقب است؛ به طوريكه زماني ميآييم سريالهاي از جمله «لاست» و «24» و مانند آن را وارد نمايشهاي خانگي ميكنيم كه كمي دير شده و ممكن است مخاطب آنها را ديده باشد.
دريالعل در خصوص فيلمها و سريالهاي دوبله شده، گفت: در كنار هوشمندي كه وزارت ارشاد انجام داده و با عرضه كارهاي دوبله شده به بازار ميخواهد تصاوير تمييز، به دور از صحنه هاي نامناسب و مطابق با رازشهاي اسلامي و مواردي ازا ين قبيل ارائه كند، ضعفش اين بود كه در عرضه بسيار كند عمل ميكند و با فاصله زماني كارها را عرضه ميكند. هر كس سريال و فيلمباز باشد، قبل از اينكه زمان زيادي طول بكشد و فيلم و سريال مورد نظر وارد شبكه نمايش خانگي شود، فيلم را از طرق ديگري ديده است.
اين منتقد سينما با تاكيد بر اينكه آفت بزرگ سريالهاي خانگي ايراني نوع پايان بندي آنهاست، گفت: به طور كلي در نمايشهاي خانگي نگاه اقتصادي و سودآوري توليدكنندگان وجود دارد تا اينكه نگاه ايئولوژيكي در كار باشد و از نظر تكنيكي تقريبا با تلويزيون برابري ميكنند.
وي با بيان اينكه نمايشهاي خانگي بايد از لحاظ كشش داستاني، پايانبندي و از اين قبيل مسايل روند درستي را طي كند تا بتواند از كارهاي تلويزيوني جلوتر حركت كند، گفت: در كل بايد در رابطه با اين موضوع با نگاه فرهنگي حركت كرد نه نگاه اقتصادي و در خصوص محتواي اين آثار بايد چارچوببندي ذهني را درست كرد، در واقع از لحاظ كيفي اين آثار از حداقل استاندارهاي ظاهري برخوردار باشند؛ در اين خصوص ميتوان به سريالهاي خارجي توجه داشت كه با كششهاي داستاني و لازمههاي جذب مخاطب آثار را توليد ميكنند.
در همين زمينه بخوانيد:
مردم ترجيح ميدهند سيدي 1000 توماني بخرند/ فيلم خانگي ضرورت زندگي مردم نيست
فيلمهاي خانگي سرانجام ندارند/ تناقض در جوايز وعده داده شده به مردم