احمدي‌نژاد: ملتي که فرش مي‌بافد نبايد رو حصير باشد/ رييس جمهور منتظر نقد‌ها نماند

به گزارش گروه اجتماعي شهر، اهم سخنان محمود احمدي‌نژاد در مجلس شوراي اسلامي به شرح زير است:

- من نمايندگان را دوست دارم. عده‌اي از تخريب روابط دولت و مجلس، سود سياسي و احيانا اقتصادي مي‌برند. در حالي که خواسته همه ما در حد بالاي 95 يکي است. همه براي خدمت آمده ايم.

- بحث اصلي من بعد از اين يادآوري به حوزه مسووليت هاي دولت و مجلس است.

از منظر دولت، پيگيري نمايندگان محترم، برکت و کمک به کشور و دولت ونظام و مردم است.

سطح دوم، به مسائل کلان کشور است. در اين باره سخناني مي‌گويم.

امروز دو موضوع اساسي و مهم داريم:

اول: روند رشد کشور - ما يک انقلابيم و يک ملت بزرگ که بايد پيشرفت کنيم.

دوم: تحريم دشمنان - همه در پيشرفت کشور هم باوريم.

در سال هاي اخير با همکاري مجلس و دولت ، کارهاي بزرگي انجام شده است ، از جمله افزايش توليد برق.فولاد،سيمان و افزايش صادرات نفتي . در فرهنگ ، هسته اي ، پزشکي، دارو و ... اما تراز و توانمندي ملت ايران بيشتر از اينهاست و بايد به سطح چند کشور اول دنيا برسيم اما مشکلات ساختاري داريم.

موضوع بعدي ، دشمن و تحريم هاست. بهانه آنها براي دشمني با ما ، موضوع هسته اي و حقوق بشر است. در هسته اي به اندازه کافي توضيح داده ايم ولي درباره حقوق بشر ميگويم که ما مدعي نيستيم هيچ حقي از هيچ کسي ضايع نمي شود ولي وضع خود غرب و دنيا در حقوق بشر چگونه است؟ خدا وکيلي مشکل آنها با ما ، حقوق بشر است يا با پيشرفت ما مشکل دارند؟ آنها مي خواهند با تحريم ، بودجه دولت را تحت فشار قرار دهند تا کشور به مشکل برخورد کند. آنها گام به گام همه توانشان را براي فشار به ملت ايران به کار مي برند و در دنيا هم مقاومتي در برابر انها نيست.

تحريم ها ، سرعت رشد کشور را کاهش مي دهد. بر مردم فشار مي آورد مانند افزايش قيمت .

اخلال در تجارت خارجي به وجود مي ايد.

فاصله طبقاتي ايجاد مي شود.

توليد وابسته به درامد ارزي به مشکل بر مي خورد و نظاير اينها.

اما چه بايد کرد؟

در برخورد با تحريم سه جهت گيري وجود دارد:

1 - ادامه وضع موجود: انها حمله کرده اند و ما سعي مي کنيم فشار را خنثي کنيم .

2 - تسليم در برابر دشمن: اين گزينه از ساحت ملت و دولت و مجلس ايران بدور است.

3 - ايجاد تحول ساختار و استفاده از ظرفيت هاي ملي و عبور ازتحريم و مايوس کردن دشمن است.

جهت گيري اول ، به ضرر ماست چون کسي که حمله مي کند در نهايت برنده است. با اين روش ، نمي توان کار را جلو برد چون انها تجربه کسب مي کنند و هماهنگ مي شوند.

جهت گيري سوم اما مفيد است و مي شود با همکاري هم ، طراحي دشمن را به فرصت تبديل کنيم.

براي اين منظور بايد ضعف ها را از بين ببريم:

ضعف ها:

1 - مسير جريان ثروت و سرمايه: 50 سال است که جريان سرمايه در جهات خاصي شکل گرفته است: از مناطق دورتر و محروم تر به مناطق مرکزي در جريان بوده است. جريان ثروت ، از جيب کم درامدها به جيب پردرآمدها رفته است. اين حرکت ، در نظام سرمايه داري توجيه دارد ولي در ايران عدالت جو ، قابل قبول نيست.

2 - انحصار اقتصاد به افراد معدود و محروميت مردم از فعاليت هاي اقتصادي. نمي شود که اقتصاد دست 3-4 هزار نفر باشد و بقيه ملت دنباله رو باشند. مشکل اصلي هم در اين باره "سيستم بانکي" است که ثروت را از مناطق محروم به مناطق برخوردار مي برد.

البته ما براي مناطق محروم کارهاي زيادي در نقطه مقابل اين جهت داشته ايم.

3 - وابستگي به درآمدهاي نفتي ؛ به طور متوسط بودجه هاي هزينه اي دولت وابسته به نفت بوده است.

4 - عدم اتکاي اقتصاد به منابع بومي و اتکا به نظريات اقتصادي اقتباسي مشکل چهارم ماست. نظريات اعمال شده ، نوعا يا سوسياليستي است يا سرمايه داري و نه بومي.

راه حل ها :

4 راه حل اصلي داريم.

1- تغيير جريان ثروت و سرمايه - تا اين مسير تغيير نکند ، کارهاي درست نمي شود. 25 درصد توليد و سرمايه ملي در تهران مي چرخد. بايد سفته بازي و گرايش به سمت فعاليت هاي کاذب را از اقتصاد خارج کنيم.

2- مردمي و عمومي کردن اقتصاد - بايد کاري کنيم همه مردم در همه سرزمين ، فرصت فعاليت اقتصادي داشته باشند.

3- استفاده حداکثري از منابع بومي و سرزميني- در اين صورت رشدمان پايدار است.

4- قطع بودجه هزينه اي دولت با ارز نفتي - درست است که فشار مي آيد ولي بايد کار را تمام کرد. يک بچه اي دو سال شير مي خورد ، نمي توان او را به راحتي از شير جدا کرد ، چه برسد به ملتي که 100 سال از نفت برخوردار بوده استن.

من 4 تا پيشنهاد مشخص دارم:

1 - استفاده از زمين - 187ميليون هکتار زمين داريم که 25 ميليون هکتار کوير مرکزي است. 103 ميليون هکتار جنگل و مرتع است. 2.5 ميليون هکتار تحت اشغال کاربري هاي صنعتي و مسکوني و ... است.

45 ميليون هکتار زمين قابل کشت داريم. 14 ميليون ولي کشت مي شود و 4 ميليون هم آيش است. يعني 17 ميليون هکتار زمين داريم. آب هم داريم. مگه مي شود خدا زمين حاصلخيز بدهد ولي آب ندهد؟

ثروت هايي که در بازار ارز و سکه است بايد به سمت توليد منابع آب برود. يک زماني گفتند دام را بايد از جنگل بيرون ببريم تا جنگل حفظ شود. در حالي که خود دامداران بهترين حافظان جنگل هستند. بايد آنها را به دامداران برگردانيم تا 400 هزار شغل توليد شود.

کل علوفه وارداتي کشور 7 ميليون است در حالي که 6 ميليون تن بلوط در جنگل ها از بين مي رود و روند جنگل ها به سمت حفظ شدن نيست.

مي شود از اين جنگل ها استفاده بهتري کرد.

2 - استفاده از معادن - معدن کشور قابل تقسيم به 250هزار بلوک معدني است و الان کمتر از 15 هزار بلوک استفاده مي شود. بايد اعلام کنيم هرکس معدن را کشف کرد ، 50 سال با اين شرايط مال خودش.

3 - هدفمندي يارانه ها - اين کار استفاده از منابع ملي است. ما گام اول را با آثار "خيلي خوب"ي که داشت برداشتيم. مدل هدفمندي يارانه در ايران ، در محافل جهاني به نام يک الگوي ايراني ثبت شده است.

ضريب جيني از 40 به 37 درصد رسيد. رشد مصرف حامل هاي انرژِي کاهش يافت .واردات بنزين که يادمان است که چقدر بود. صادرات غيرنفتي ما زياد شد. واردات مان کاهش يافت.

بعضي ها مي گويند هدفمندي قيمت ارز را بالا برد ، در حالي که مصرف ارز را پايين آورد. تورم هم کنترل شد. الان تورم نقطه اي و متوسط ساليانه منطبق بر هم شده است. اين يعني ، انرژي تورم تخليه شد و تمام شد.

نقدينگي هم کنترل شد و کاهش يافت.

اين طرح باعث شد ، نيار ما به واردات بنزين صفر شود و طرح دشمنان خنثي شود.

بعضي ها مي گويند اگر يارانه نقدي بدهيم موجب تنبلي و بيکاري مي شود. ولي مگر در همه دنيا ، بيمه بيکاري نمي دهند. آيا بيکارها دنبال کار نمي روند؟ چه کسي از پول زياد بدش مي آيد؟

طرح هدفمندي ، باعث شد دنيا ما را تحسين کند و اين طرح با موفقيت کامل اجرا شد. اينجا بود که دشمنان ديدند وحدت ملي ايران تقويت شد و اقتصاد ايران در حال رقابتي شدن است و رشد پايدار دارد شکل مي گيرد.

به همين خاطر ، در شرايطي که داشت گفت و گو ها شکل مي گرفت ، تحريم ها را مطرح کردند.

يکي از راهکارهاي دور زدن تحريم ، اجراي طرح هدفمندي است. در مصاحبه ام گفتم که مي شود اين طرح را اجرا کرد. مطالعات دولت اماده است. يارانه انرژي با ارز 2500 توماني ، بيش از 310 هزار ميليارد تومان است و مي توان آن را توزيع کرد. تبعاتش را هم پيش بيني کرديم.

در همين دور اول هدفمندي ، مي گفتند نزديک انتخابات است ، بار منفي دارد و حالا مي گويند اجراي مرحله دوم بر روي انتخابات تاثير مثبت دارد. از يک سو مي گويند طرح مضر است و در همان حال مي گويند منافع اقتصادي دارد. اين دو با هم جمع نمي شود.

بعضي اختلاف نظرها داريم ولي قابل تفاهم است. البته خدمت رهبر انقلاب بوديم که رهنمودهايي ارائه فرمودند که بر اين اساس مي توان به راهکارهاي مشترک رسيد. همين امروز جلسه اي بين دولت و مجلس و کارشناسان داريم و معتقديم که طرح هاي بزرگ بر اساس تفاهم همه جانبه قابل اجراست.

4 - اصلاح نظام بانکي - تشريح نمي کنم ولي اشاره اي کافي است. ما چند تا بانک را کرده ايم وکيل همه ملت و همه مردم را کنار گذاشته ايم. ثروت ملت را در چند بانک بلوکه کرده ايم و به بانک ها مي گوييم چه کار کند و بعد به مردم مي گوييم برو دنبالش و بگير.

البته طرح هاي تحول اقتصادي را دنبال مي کنيم ؛ ازجمله طرح تحول گمرکي و مالياتي. طرح گمرکي را که مجلس تصويب کرد، طرح مالياتي را هم زودتر بدهيد.

اصلاح نظام هاي توزيع و پول را هم آغاز کرده ايم.

مردمي که قالي مي بافند نبايد روي حصير باشند. مردم نبايد اين مشکلات را داشته باشند. مي توان کارهاي بزرگ انجام داد.

نکته مهم اين است که بايد تصميم گيري و اجرا بايد متمرکز باشد. اگر متمرکز باشد ، خودمان را ضمانت مي گذاريم که موفق شود.

بعضي ها مي گويند 6 ماه آخر دولت است. اين طرح را الان انجام ندهيد. من مي گويم مگر روز اول و آخر با هم تفاوت دارد؟ ما تا روز آخر بايد کار کنيم. ما اماده تحمل سختي ها و انجام کارهاي بزرگ هستيم.

بعضي ها از مرز نقد عبور مي کنند. گلايه نمي کنم ولي مي خواهم بدانيد اتهامات درست نيست. گفتند دولت بخشي از ارز را به 2500 تومان فروخته و آن را مخفيانه براي يارانه ها اختصاص داده است. اين اتهامي است که نمي توان به "صادق ترين دولت" زد. به ما مي گويند چرا مسائل را به مردم مي گوييد؟ در موضوع بانکي ، برخي اتهامات را به پاک ترين فرزندان ملت زدند.

البته ما که الان جايي براي طرح شکايت نداريم.

يک بنده خدايي رفت اصفهان عليه دولت اتهاماتي را مطرح کرد و بعد يکي پرسيد: آيا سند داري؟ گفت: آقا رو باش! 7 سال است نهادهاي نظارتي نتوانسته اند سند پيدا کنند ، من سند بدهم؟!

ما يک سندي داريم که مبناي حقوق ملت و مسووليت هاي حکومت است و آن "قانون اساسي" است. دولت اختيارات مستقل دارد و اختياراتي هم دارد که ناظر بر ساير قواست.

ما در قانونگذاري دخالت نمي کنيم اما اگر تصميمات دولت ، حتي انتصاب افراد به مسووليت ها با مصوباتي متوقف شود ، دولت چگونه کار کند؟!

تغييرات مکرر قانون دولت را به مشکل مي رساند. توسعه مرز اختيارات يک قوه به ساير قوا ، به ضرر همه است. جايگاه مجلس بسيار رفيه و محترم است اما نبايد به مرزهاي اجرا برود.

طبق قانون اساسي ، تصويب نامه ها و آيين نامه هاي دولت ، ضمن ابلاغ براي اجرا ، به اطلاع رئيس مجلس مي رسد تا در صورت مغايرت با قانون ، با ذکر دليل به دولت برگرداند.

لايحه حق دولت است. اگر لايحه اي در مجلس آنچنان دگرگون شود که دولت تشخيص دهد که اهداف ما را محقق نمي کند؟ آيا در اين صورت دولت بايد ملزم به اجرا شود؟ من معتقدم دولت در هر مرحله اي مي تواند ان را پس بگيرد. اگر مجلس نظر ديگري دارد ، خودش طرح بدهد.

اصل 126 هم مي گويد که رئيس جمهور عهده دار مستقيم امور بودجه و اداري کشور است. اگر اينها از اختيار رئيس جمهور خارج شود چگونه اداره کند؟

من سوگند ياد کرده ام ، رئيس جمهور بايد به سوگندش پايبند باشد و طبق نظر شوراي نگهبان در صورتي که رئيس جمهور احراز نمايد امضاي او باعث زيان کشور است ، شرعاً بايد از امضا خودداري کند.

بين خود و خدا ، آيا مي توان تقريباً دوسوم وقت شان را در هفته ، به نهادهاي نظارتي احضار شوند؟ مي شود با گفت و گو حل کرد. اگر کسي تخلف کرده بايد رسيدگي شود ولي با اين روش نمي شود. وقتي دو سوم وقتش پريد و اعصاب برايش نماند چطور کار کند؟ نمي شود يک قوه تحت فشار باشد ولو با دلايل درست.

من و شما باهم هستيم. فقط جاها عوض مي شود. از دولت به مجلس مي روند و از مجلس به دولت. بايد همدلي باشد.

راه تفاهم باز است.

من امروز آمدم حرف مشترک هر دو - دولت و مجلس- را فرياد بزنم تا دشمن بداند ملت ايران دست بسته نيست. بايد باهم باشيم و کارهاي بزرگ انجام دهيم.

جناب ابوترابي يادداشت داد که بنشينم و حرف هاي شما را گوش کنم ولي برنامه دارم و معذورم، نمي توانم بمانم. (همهمه نمايندگان).

از همه شما تشکر مي کنم ، بياييد درباره پيشنهادات من فکر کنيد.

جملع پاياني ام: عزيران من ! مردمي که قالي مي بافند نبايد روي حصير باشند. مردمي که ثروت دارند نبايد فقير باشند. مردمي که علي و حسين و مهدي(ع) دادند ، کارهاي بزرگي مي توانند انجام دهند.

در پايان سخنان احمدي نژاد ، علي لاريجاني ، ضمن تشکر از رييس جمهور گفت: البته خوب بود آقاي رييس جمهور در مجلس مي ماندند و به سخنان نماينده ها گوش مي کردند.

رئيس مجلس افزود نکاتي هم قابل ذکر است:

- اين که رئيس جمهور ايده هاي خود را در مجلس مطرح کردند ، بسيار خوب است و رويکرد مجلس هم ، تعامل در مسائل مهم است. اگر اصول علمي بر تصميم گيري ها حاکم باشد نزاعي درنمي گيرد.

- مجلس بيشتر ارتباط مردمي را با مردم دارد. براي ما ايده آل است که مردم بگويند کارها خوب پيش مي رود ولي وقتي مردم به ما مي گويند مشکلاتي هست ، بايد با دولت در ميان بگذاريم و احضار وزرا به مجلس ، بر مبناي نزاع نيست.

- صيانت از حقوق ملت ، کارکرد مجلس است. تبعاً مجلس دنبال کارخانه ساختن نيست ولي دنبال وضع قوانين مفيد و اجراي مناسب قوانين است و وزرا بايد پاسخگو باشند.

ما هم قبول داريم شرايط ، حساس است ، هم وضع داخلي و هم تحريم ها ؛ نکته مهم اين است که با چه روش هايي مي توان قدرت مردم را بيشتر کرد؟ تلقي ما اين است که رونق توليد ، خنثي کننده تحريم هاست.

اگر مجلس ايرادي بر هدفمندي دارد ، بر نفس طرح نيست ، بلکه ايراد اين است که آن بخش مربوط به توليد درست عمل نشد.