پاياني اغراق آميز و غير واقعي

به گزارش خبرنگار فرهنگي شهر، «حوض نقاشي» به کارگرداني مازيار ميري و تهيه کنندگي منوچهر محمدي، يک فيلم انساني و واقع گرا است و به مسايلي در جامعه مي پردازد که کمتر مورد توجه قرار گرفته اند. تهيه کننده فيلم در اين رابطه مي گفت که بسيار مراقب بازي ها بوديم تا نقش ها از مرز معمول و حد وسط نگذرد؛ در غير اينصورت عرصه را باخته بوديم.

«حوض نقاشي» دو بازيگر اصلي و حرفه اي از جمله شهاب حسيني و نگار جواهريان دارد که به نظر مي رسد تلاششان را براي در آوردن نقش کرده اند؛ اما بايد گفت که گاهي شخصيت از دست بازيگرها در مي رفت. شايد دليل اين اتفاق به جنس نقش ها برگردد که ايفاي آنها بسيار سخت بود؛ همانطور که خود شهاب حسيني و نگار جواهريان زمان پذيرفتن اين نقش به عوامل اصلي اين مقوله را عنوان کرده بودند. البته نگار جواهريان سابقه بازي در اين قسم کارها از جمله در فيلم «طلا و مس» يا «اينجا بدون من» را داشته است.

يک زندگي سخت و طاقت فرسا

اين فيلم به زندگي دو شخصيتي مي پردازد که دچار مشکلات جسماني هستند و نسب به افراد ديگر جامعه از شرايط بسيار خاصي برخوردارند. البته در اين فيلم توضيح داده نمي شود که چرا اين دو به اين شکل هستند. چرا آنها بيماري دارند و به خانواده هاي آنها و گذشته شان پرداخته نمي شود. در حقيقت فيلم به معرفي شخصيت هاي اصلي نپرداخته است.

مريم و رضا با وجود وضعيت غيرعادي جسماني صاحب بچه شده و اکنون که کودک به مدرسه مي رود، هر روز به دليل شرايط پدر و مادرش به مشکلات زيادي برمي خورد. در اين وضعيت مسايلي براي اين کودک به وجود مي آيد که آن مشکلات براي هيچ کدام از بچه هاي ديگر مطرح نمي شود. سهيل با ديدن اين چيزها پدر و مادر خود را با ديگران مقايسه مي کند. شايد هم اين مقايسه بي منطق نباشد؛ به دليل اينکه ساده ترين و بديهي ترين خواسته هاي اين کودک برآورده نمي شود. بنابراين از آنها منزجر مي شود و بسياري از اوقات از ديده شدن پدر و مادر خود پيش ديگران خجالت مي کشد. با توجه به اينها او از معلم، که بهتر از پدر و مادر خود تلقي کرده، مي خواهد که با آنها زندگي کند.

در حقيقت شرايط غيرعادي اين زوج جوان تربيت و اداره زندگي يک کودک را تحت شعاع قرار داده و به نظر مي رسد اين دو بدون کمک ديگران نمي توانند از پس کارهاي فرزندشان بربيايند. هر چند به سختي و با تلاش بسيار زياد مي خواهند از فرزند خود مراقبت کنند؛ اما در اين روند دچار مشکل اساسي مي شود. در اين فيلم به طور غير مستقيم نشان داده شده، اگر پدر و مادر صلاحيت فرزند دار شدن را نداشته باشند، نگهداري و تربيت آن مشکل دار مي شود. فقط نکته اي در اين ميان وجود دارد، اين است که فيلم به ناگاه داراي پايان بندي خوش و خوبي مي شود و تمامي مشکلات به اتمام مي رسد.

نمايشي از دردهاي يک بخش جامعه

نا گفته نماند لحن صريح و احساسي اين فيلم در ارتباط برقرار کردن با مخاطب بسيار تاثيرگذار بوده و مخاطب را با کاراکترهاي ها همراه کرده است.

در هر صورت اين فيلم به مقوله هاي انساني پرداخته که کمتر مورد توجه فيلمسازان بوده است. به انسان هايي توجه شده که در همين گوشه و کنار جامعه زندگي مي کنند و کسي آنها را نمي بيند. از جمله مباحثي که اين فيلم به به آن توجه کرده، جامعه اي پر تلاطم است که با توجه به وضعيت آن (بيکاري، تحريم و ...)، کساني مثل دو شخصيت داستان زير چرخ هاي زندگي در حال له شدن هستند. اين افراد شديدترين ضربه ها را از اين وضعيت مي بينند. اين فيلم با وجود اين شرايط نمادهاي انساني، تحکيم بنيان خانواده و اصل خوشبختي را به تصوير مي کشد. اينکه انسان هايي در بدترين و سخت ترين شرايط تلاش مي کنند زندگي کنند و خوشبخت هستند.

اين فيلم در پرداخت شخصيت ها و بازي ها هر چند به ورطه اغراق نيفتاده است؛ اما شايد بهتر بود زمان بيشتري براي يک دست بودن بازي ها مي گذاشت تا اثر ماندگارتري به وجود آيد.

با تمام اين احوال به گفته خود منوچهر محمدي تهيه کننده «حوض نقاشي»، فعلا در چنين موضوعاتي فيلم مي سازد و جاي خوشحالي است که يکي از تهيه کننده هاي سينماي ايران به موضوعات و آدم هايي توجه دارد که در نگاه ديگر افراد جامعه جايي ندارند.