لازمه رشد و اعتلاي طنز،وجود روحيه نقدپذيري در جامعه و ميان مردم و مسئولان است.
رضا رفيع،طنزپرداز و دبير جشنواره طنز مكتوب طهران در گفت و گو با خبرنگار شهر با بيان اين مطلب گفت:مردم جامعه‌اي كه نقد را نپذيرند و به اين باور نرسند كه دوست خوب كسي است كه با زباني شيرين و دلنشين با آنان سخن بگويد و خوبي‌ها و بدي‌هاشان را مطرح كند،نمي‌توانند به طرف اصلاح روند و مخاطب حقيقي طنز باشند.
وي طنز را جداي از هجو و هزل دانست و افزود:تعريف طنز،برخلاف تعاريف كليشه‌اي كه وجود دارد و به خاطر ويژگي‌هايي كه دارد،كار بسيار دشواري است،چرا كه دو عنصر تبسم و تفكر در آن حضور پيوسته و تنگاتنگ دارد و فاصله گرفتن از هريك موجب لغزش و دوري مخاطب از طنز مي‌شود.
رفيع،داشتن نگاه انتقادي به موضوعات مختلف و بيان اين نگاه در قالبي زيبا و دلنشين را ويژگي طنز دانست و افزود:گاهي طنز در عين عيب‌جويي كردن و بيان كاستي‌ها، لبخندي بر لب مخاطب مي‌نشاند و اين همان چيزي است كه به آن خنده تلخ هم مي‌گويند.لبخندي كه خواننده يا شنونده را به تفكر و تامل وامي‌دارد.
دبير سومين جشنواره طنز مكتوب تهران در پاسخ به اين‌كه برخي معتقدند كه طنز در جوامع بسته رشد مي‌كند و برخي ديگر فكر مي‌كنند طنز محصول جوامع رشديافته است گفت:اين دو نظريه مي‌تواند درست باشد، به اين معني كه گاهي آدم‌ها به راحتي نمي‌توانند آنچه در دل دارند را به زبان آورند در نتيجه به كنايه و سمبل پناه مي‌برند اما از سوي ديگر طنز نشانه رشد و بالندگي جامعه است.
رفيع همچنين بيان كرد:كار طنزنويساني چون عبيد زاكاني،علامه دهخدا،محمدعلي جمال‌زاده،كيومرث صابري فومني(گل آقا) و ...تاريخ مصرف ندارد.اما اين روزها طنز وبلاگي در حال رشد و گسترش است و هيچ نظارتي بر آن به لحاظ كيفي وجود ندارد.
