کانديداها با جناح مي آيند يا با برنامه؟

 شهر - تا کنون مهدي چمران، حبيب کاشاني، خسرو دانشجو، مرتضي طلايي، حسن بيادي و علي رضا دبير از اعضاي دور سوم شوراي شهر تهران از ساعت 8:30 امروز براي ثبت نام در انتخابات دور چهارم شوراي شهر در فرمانداري تهران حضور يافته اند.

در اين ميان افرادي هستند که توان اجراي علمي اموري را که يک شهر با آن درگير است دارند، معتقد به در دست داشتن برنامه اي مدون و اجرايي براي حضور خود هستند اما به دليل نداشتن اشتهار با وجود اثر گذار بودن، شانسي براي مشارکت در امور شهر ندارند.افرادي که شوراي شهر را نه دانشگاه مي دانند و نه يک کارزار سياسي صرف، نه سالن سينما و نه سکوي قهرماني.

در اين ميان نوک پيکان انتقاد به سوي رسانه ها نيز است. رسانه هايي که بجاي اطلاع رساني و خط دادن به افکار عمومي در مورد ضرورت برنامه محور بودن و وجود برنامه در جناح هاي مختلف، بر ليست آن جناح ها و يا دامن زدن به شايعه پيرامون حضور و يا عدم حضور ورزشکارن و هنرمندان مي پردازند.

اين مثلث را مردم تکميل مي کنند. برنامه اي ارائه نشده است، اطلاع رساني نيز در مورد وجود يا عدم وجود برنامه توسط کانديداها نيز صورت نگرفته است، عجيب اين که مردم نيز مطالبه اي در اين ميان ندارند. ورزشکاران و هنرمندان و افرادي که اشتهار سياسي دارند در نزد مردم، بالاترين شانس موفقيت را دارند. حال اين افراد برنامه اي دارند يا خير در اولويت نيست.

همگان آگاهند شوراي شهر سوم با ترکيبي از سه طيف سياسي تشکيل شد. هر چند اعضاي شوراي شهر اين دوره با وجود تنوع سلايق سياسي مصوباتي مانند طرح جامع تهران و يا تغيير سيستم حسابداري شهرداري را به تصويب رساندند که به گفته چمران انقلابي در مديريت شهري بوده است، اما مي توان تصور کرد که در صورت حضور تئورسين هاي اجرايي، نشستن هر شخص بر سر جاي خود و برنامه محور بودن شايد مي شد اتفاقات بهتري براي پايتخت بيفتد. اتفاقاتي که با صرف کمترين زمان، هزينه و انرژي صورت گرفته است زيرا برنامه ريزي منطق آن بوده است.

اما شايد برخي از اعضاي کنوني شوراي شهر به دنبال حضور در انتخابات رياست جمهوري نيز باشند، اين تصميم بيانگر اين است که شوراهاي شهر مکتبخانه اي است که براي آزمون و خطا که رجل سياسي را براي صندلي هاي بالاتر تربيت مي کند.همين ديدگاه است که باعث مي شود حتي اگر ديدگاه کارشناسي و برنامه محور بودن نيز در نزد اعضاي شوراها محلي از اِعراب داشته باشد، در راي گيري هاي نهايي مرزبندي هاي سياسي مانع از بيان آن شود.

هر چند که مهدي چمران با رد رنگ و بوي سياسي گرفتن انتخابات شوراها به خبرنگار مديريت شهري شهر گفت: "خوشبختانه تا اين لحظه رنگ و بوي سياسي بر انتخابات شوراها سايه نيفکنده است. حتي حضور ورزشکاران و هنرمندان را تا کنون داشته ايم. ما نيز از اين موضوع استقبال مي کنيم. از ابتدا نيز اين گونه بوده است که گروه هاي سياسي فهرست و ليست مي دادند و اين چيزي است که از دور اول انتخابات شوراها نيز وجود داشت."

آنچه که تا کنون ديده شده است در دوره هاي قبل نيز ورزشکاران با قرار گرفتن در ليست هاي سياسي مختلف در انتخابات شوراهاي شهر حضور يافتند، حضور هنرمندان و ورزشکاران در انتخابات شوراها نمي تواند اين آسيب را که قرار گرفتن در ليست هاي سياسي شرط لازم و کافي در انتخابات شوراهاي شهر است، منتفي شود.

شوراهايي که سياستمدار تربيت مي کنند نه خدمتگذار

به نظر مي رسد ليست بندي هاي سياسي و جناح بندي ها در انتخابات شوراها بنا بر گفته مهدي چمران امري طبيعي باشد اما اين امر تا کجا مي تواند طبيعي جلوه کند؟

چمران در اين باره مي گويد: افرادي که به شورا مي آيند نه اين که سياست را کنار بگذارند بلکه در تصميم هاي خود ديدگاه سياسي خود را دخالت ندهند.

اما آيا دخالت ندادن ديدگاه سياسي در تصميم گيري ها کافي است؟از سوي ديگر آيا ارائه ليست سياسي کافي است؟ آيا برنامه جناح هاي سياسي بيش و پيش از اعضاي ليست هاي سياسي از اهميت و اولويت برخوردار نيست؟

ارائه برنامه نه ليست صرف توسط هر جناح مي تواند مويد استفاده از متخصصان امر در اداره امور شهر باشد. اين امر به مرور جمع گرايي را بجاي فرد گرايي و شکل گرفتن جناح هاي مشخص و شفاف سياسي را در کشور رقم مي زند.

چمران در مورد اين که حضور افرادي که متخصص در امور مربوطه نباشند در شوراها مي تواند فرصت هايي را از شهر و شهروندان بگيرد،به شهر گفت: توصيه بنده نيز بر حضور متخصصاني است که برنامه در دست دارند. ما در شورا از تمامي اقشار مي توانيم داشته باشيم اما به اندازه ضرورت.

مشق شوراي چهارم چيست؟

اما با فرض حضور تئورسين هاي اجرايي شوراي چهارم بايد بر چه مواردي براي آسايش شهروندان تمرکز کند؟

حسن بيادي نائب رييس شوراي شهر در اين مورد به خبرنگار مديريت شهري شهر مي گويد: " بايد در امور مردم ديده شوند. هر چقدر مشارکت مردم را داشته باشند در امور خود موفق هستيم. بايد اقدامات اعضا در سطح مديريت شهري انسان محور باشد نه عمران محور. بايد ديد که آسايش و آرامش روحي مردم و رضايت مردم در چيست."

چمران نيز اولويت هاي دور چهارم شورا را در برنامه استراتژي، برنامه پنج ساله، برنامه سال 92 و در چشم انداز 20 ساله واضح و آشکار مي داند و مي گويد: " همه اين موارد را تدوين کرده ايم و به اعضاي دور چهارم تحويل مي دهيم. اما تمرکز دور چهارم شوراي شهر تهران بايد بر حمل و نقل، فرهنگ عمومي، سلامت و آلودگي هوا که به حمل و نقل نيز مرتبط است باشد.

"محمد علي نجفي از اعضاي شوراي شهر نيز از سهل انگاري دور سوم شورا در مورد مسائل اجتماعي و فقدان تئورسين هاي اجرايي اثرگذاري چون روانشناسان، حقوقدان ها و نيز جامعه شناس ها در اين دوره سخن مي گويد."

هر چند که به گفته حسن بيادي " ترکيب اعضا هر چه باشد بايد مديريتي پاسخ گو تر از مديريت کنوني ايجاد شود. در اين دوره مديريت پاسخ گو را باب کرديم بايد در هر دوره هاي بعد سطح آن بالاتر رود تا همه خدمتگذار مردم شويم. "

اما يک مدير بدون در دست داشتن برنامه و البته اجراي آن، حرفي براي تبديل شدن به يک مدير پاسخ گو ندارد. بنابراين کانديداهاي شوراي شهر سياستمدار، ورزشکار و يا هنرمند باشند و يا نباشند، در هر ليست و يا جناحي که قرار بگيرند يا نگيرند کافيست پيش از حضور در آزمون صحن شوراهاي شهر مشق خود را نوشته باشند.زيرا تنها در اين صورت است که پايتخت و يا هر شهري که با مشکلاتي چون آلودگي هوا، ضعف سيستم حمل و نقل، آسيب ها و نابهنجاري هاي اجتماعي، آشفتگي سيستم شهر سازي و ... روبرو است را تبديل به شهري براي زندگي کند نه تنها زنده ماندن.