قاليباف: آيا کاهش دادن ارزش پول ملي دزدي نيست؟/ دو ساله آرامش و ثبات را به اقتصاد باز مي‌گردانم

به گزارش گروه اجتماعي شهر، محمد باقر قاليباف در گفتگو با خبرگزاري تسنيم مواضع اقتصادي خود را شرح داده است اين گفتگو را در زير بخوانيد:

در حوزه اقتصادي نيز ابتدا نقطه نظرات و ديدگاه هاي شما را مي شنويم و سپس دوستان سوالات خود را مطرح خواهند کرد؟

بعضا صحبت هاي من را در طول هفت - هشت ماه گذشته در حوزه اقتصاد شنيده ايد. من ديدم بعضي دوستان هم نسبت به اين موضوع عکس العمل هاي متفاوتي نشان دادند. امروز مهم ترين چالش ما در کشور که - مردم آن را به طور کامل حس و لمس کرده اند - بحث مربوط به نابساماني اقتصادي عجيبي است که جامعه را دچار مشکل و مردم را سردرگم کرده است.متاسفانه وضعيت تا حدي آشفته است که از يک روستايي نجيب که با چند گاو و گوسفند، يک دامداري مختصري دارد و معيشت خود را با آن اداره مي کند تا يک باغداري که 20 درخت دارد و با اين درخت هاي سيب و گيلاس يا خرما، گردو و ... درختي دارد که خانواده معيشت خود را از آن مي گذراند، يک راننده تاکسي عزيزي که کار حمل و نقل را انجام مي دهد، يک راننده کاميويني زحمتکشي که بار جا به جا مي کند، تا يک سرمايه گذاري که شايد ثروت بالغ بر ميلياردها تومان در کشور دارد، اقتصاد نابسامان ما، اين مردم را به يک جايي رسانده که هم اين کسي که دو گاو و چهار درخت دارد بلاتکليف است، هم آن کسي که يک تاکسي دارد نمي داند امروز تاکسي خود را تعويض کند يا با آن کار کند، هم آن کسي که بيش از 10 هزار ميليارد تومان ثروت دارد و مي تواند صنعت ايجاد کرده و در کشور توليد ثروت کند، همه بلاتکليف هستند. سردرگمي عمومي حاصل اين وضعيت نابسامان اقتصادي است که آرامش را از همه گرفته و اقتصاد ما را در حالت سکون و انتظار قرار داده است.

اين يک موضوع اقتصادي است ولي سوال من اين است که آيا واقعا راه حل چنين مشکلي راه حل اقتصادي است؟ چالش، چالش اقتصادي است، عين يک مريضي است که به پزشک مراجعه مي کند و مي گويدمن سر درد دارم، غافل از اين است که فشار خون او به 20 رسيده است و دارد سکته مي کند. ده تا قرص مسکن هم بخورد، مشکل حل نمي شود چون مشکل جاي ديگري است. ديگر بايد قلب اين فرد را جراحي کنند؛ اصلا سر درد ربطي به آن موضوع ندارد. من مي خواهم بگويم اقتصاد کشور دچار اشکال اينچنيني شده است. چطور؟ اقتصاد ما امروز انعطاف پذير و کنترل پذير نيست. لذا آشفتگي و نابساماني آنچنان شديد است که صبح مي آيي قيمت کالايي را مي گويند 3400 تومان، بعد از ظهر مي روي مي گويند 2600 تومان، پس فردا صبح مي روي مي گويند 3800 تومان. اين يعني اينکه اقتصاد ما رهاشده است و کنترل پذير نيست.حاصل اين وضعيت سردرگمي است.آرامش از اقتصاد و جامعه ما رخت بسته‏ چون فردي يک شب مي خوابد و فردا بيدار مي شود مي بينيد دارايي اش نصف شده و يا دوبرابر شده است. اين به خاطر آن است که ما طي سالهاي گذشته چنان سرمايه و درآمد مان را بي محابا و بدون کمترين دورانديشي به جامعه تزريق کرده ايم که حاصل آن تورم هاي پي در پي بوده است که طي چند سال برروي هم تلنبار شد.اين در حالي بود که نرخ ارز را به صورت دستوري پائين نگه داشتند. نتيجه تورم بالاي پي در پي و پائين نگه داشتن دستوري نرخ ارز اين بود که واردات به نحو قابل ملاحظه اي افزايش يافت و سرمايه از کشور خارج شد.زماني رسيد که ديگر دولت توان کنترل نداشت و با يک فشار تحريمي اثر سوء تدبير دولت آشکار شد و جامعه و اقتصاد ما از بهمن و اسفند سال 90 وارد اين گرفتاري شد که آرام و قرار را از آن گرفته است.نتيجه اين بود که مردم امشب مي خوابيدند و فردا بيدار مي شدند مي ديدند که به يکبار ارزش پولشان نصف شده است‎من سوال مي کنم که کاهش ارزش پول ملي نوعي دزدي نيست؟دزدي از دارايي مردمي که ناچارند تا نتايج بي تدبيري مديران را تحمل کنند.اين کار از طرف کساني انجام شد مدعي حقوق ملت اند.حقوق ملت را فرياد مي زنند،‎ولي با بي تدبيري پول مردم را يک شبه نصف مي کنند.اين ها همگي نشان دهنده اين است که اقتصاد ما از کنترل خارج شده است که حاصل بي تدبيري جدي سالهاي گذشته است که اقتصاد ما را آسيب پذير کرد و دشمنان با درک اين موضوع تمرکز خود را بر اقتصاد گذاردند و علي رغم هشدارهاي رهبري به آن توجه نشد تا ما به اين اوضاع آشفته رسيديم.

اقتصاد ما انعطاف پذير نيست يعني چه؟

يعني در همين دولتي که گذشت، نقدينگي را شش - هفت برابر کرده ايم، اين همه افزايش نقدينگي بايد يک شغلي ايجاد مي کرد. به هر حال به دليل آنکه ممکن است مقداري اعداد بالا و پائين شود نمي خواهم اعداد و رقم ها را اعلام کنم، اما عرف اينگونه است که درآمد دولت در طول هشت سال گذشته حدود 600 ميليارد دلار بوده است. اگر بخواهيم درآمد هاي غير نفتي را هم محاسبه کنيم، مجموع درآمد هاي نفتي و غير نفتي حدود 700 ميليارد دلار است. بفرماييد اين 700 ميليارد دلار را ذخيره کرديم؟ نه!اين 700 ميليارد در آمد نفتي و غير نفتي به بازار و جامعه تزريق شده است، قدرت انعطاف اين درآمد در ايجاد شغل کجاست؟ پس معلوم مي شود که اقتصاد ما نه قابل کنترل است نه قابل انعطاف. اقتصاد ما ديگر نيازمند سياست هايي از نوع تعديلي نيست، تعديل به دو دهه قبل بر مي گردد چرا که در دوره سازندگي سياست هاي تعديلي پيگيري شد. هرچند ادامه آن را اين دولت دوباره پيگيري کرد اما چرا الان ديگر نمي تواند سياست هاي تعديلي را دنبال کند و همه اهل فن مي گويند که ديگر مرحله بعدي را اجرا نکنيد. حتي امروز وقتي با مردم صحبت مي کنيد مي گويند اگر قرار است رقم يارانه ها را از 45 هزار تومان به صد هزار تومان برسانيد اما بعد قيمت ها افزايش شش برابري داشته باشد يارانه را نمي خواهيم.

مردم مطرح مي کنند که شما قيمت ها را به شش سال قبل برگردانيد و اصلا اين يارانه را از ما بگيريد. پس معلوم است که تحمل افزايش سياست هاي تعديلي را ندارد. اقتصاد ما نيازمند يک تحول است همان نکته اي که مطرح کردم،که اگر بنده توفيق خدمت پيدا کردم به مردم قول دادم که ظرف دو سال آرامش و ساماندهي لازم را در اقتصاد تحقق ببخشم؛به اين معنا که هم کسي که شش درخت و دو گاو دارد بفهمد چه مي کند و هم کسي که ميلياردها ثروت دارد بداند که در کشور چه کاري انجام دهد.پس به نظر من اولويت اصلي اقتصاد ما خروج از اين نابساماني بزرگ و بازگرداندن آرامش و ثبات است تا مردم از اين سردرگمي خارج شوند و بتوانند براي آينده خود برنامه ريزي کنند.

ثبات اقتصادي براي دو سال طولاني نيست؟

خير به عکس همه مطرح مي کنند که اين دوران براي ساماندهي بسيار کوتاه است و ثبات پايدار مقوله اي ميان مدت و حتي درازمدت است؛ولي اعتقاد من اين است با يک مديريت اقتصادي قوي و هوشمند مي توان طي دو سال ثبات، آرامش و نظم را به اقتصادمان باز گرداند. به هرحال اعتقاد من بر اين است که بايد اين آرامش اقتصادي و ذهني را ايجاد کنم؛ چرا که مردم در حال حاضر در يک بلاتکليفي به سر مي برند کسي نمي داند که خانه بخرد به نفعش است يا بفروشد به نفع اوست؟ اقتصاد در وضعيت عجيبي قرار گرفته است؛همه چيز در وضعيت تعليق و سرگرداني است و ضربه اين اوضاع بيش از هر چيز به مردم وارد مي شود.تورم امان مردم را بريده.اثر اين تورم مداوم تنها اقتصادي نيست؛‎بلکه عزت و کرامت مردم لگدمال مي شود؛اعتماد به نفس مردم تضعيف مي شود؛‎‎‎‏‏رشد استعدادها متوقف مي شود و آسيب هاي اجتماعي رشد مي کند.اين شايسته يک جامعه ديني نيست.

انتظار داشتيم شما سه ماهه اين ساماندهي را ايجاد کنيد؟

من از اين هنرها ندارم. کساني که مي گويند سه ماهه ساماندهي اقتصادي ايجاد مي کنيم؛ همان کساني هستند که هيچ وقت مشکلات را حل نمي کنند.کسي که با اقتصاد آشنا باشد مي داند که هرکس بگويد من سه ماه اين اوضاع را درست مي کنم؛عوام فريبي مي کند. اين نکته را بگويم که بنده تا اين لحظه به لطف و به فضل الهي و به غيرت و همت دوستاني که همکار بودند و با مدد از فرهنگ اصيل جهادي که ما بچه رزمنده ها داريم قولي را تا الان به مردم نداده ام که بعد شرمنده آنها شوم. اگر شما موردي را سراغ داريد مطرح کنيد.کارنامه من ضامن قول و برنامه اي است که ارائه مي کنم. بعضي مطرح مي کنند که سه ماه حل مي کنند ؛بگوييد چطور؟ من به زودي به مردم توضيح خواهم داد که برنامه ام براي تحقق وعده اي که داده ام چيست.

جمع بندي اينکه حرف روشن من در اين بخش اين است که اقتصاد ما در بن بست دانش و طرح اقتصادي نيست، اقتصاد ما در بن بست سياست زدگي است.وضعيت امروز اقتصاد ما حاصل بي تدبيري مديريت سياست زده است و اين وضعيت بلاي جان مملکت شده است.

شما در ائتلاف پيشرفت مسئول تدوين طرح اقتصاد زيربنايي هستيد، اقتصاد ما الان يک اقتصاد بيمار است در بخش هاي مختلف نظام بانکي ارزي، توزيع، بيمه گمرک و... مشکل داريم ، در صحبت هاي شما خواندم که شما مشکلات اقتصادي را مشکلات مديريتي عنوان کرده بوديد راهکار مشکلات اقتصادي را غير اقتصادي دانستيد، اين آشفته بازار اقتصادي را قرار است با چه ابزار مديريتي ساماندهي کنيد؟ الان نيز اشاره کرديد که طرح خود را مطرح نمي کنيد و بعدها با مردم مطرح مي کنيد؟ مشخصا توضيح دهيد که در ائتلاف پيشرفت چه طرحي را براي ساماندهي وضعيت اقتصادي آماده کرده ايد؟

به نکته خوبي اشاره کرديد از قضا درد اقتصاد ما همين نکته ايست که شما اشاره کرديد.يعني شخصي امروز اينجا نامزد انتخابات رياست جمهوري مي شود؛ اما واقعا نمي داند چه مي خواهد انجام دهد. به مردم هم چيزهايي تحت شعار مي گويد. حالا چه کسي حساب و کتاب کرده. مي گويد و مي رود و مردم هم به هرحال سوء ظن که ندارند، چرا که سوءظن گناه نابخشودني است و حتما مردم ما همه حسن ظن دارند.مردم توقع دارند که وقتي کسي در نظام اسلامي حرفي مي زند از او بعدها خلف وعده نبينند؛چراکه خلف وعده عين بي ديني است. مردم هم نمي توانند بپذيرند که يک مسئول بي دين است. به هرحال هستند افرادي که حرف هايي را در رقابت هاي انتخاباتي مطرح مي کنند و خودشان هم نمي دانند که اين شعارها را بر چه اساس و پشتوانه اي مطرح کرده اند.

امروز که من اينجا هستم صاحب يک برنامه دقيق براي تحقق پيشرفت و عدالت هستم که پشتوانه آن، حداقل 12 هزار صفحه اسناد پشتيبان است،جمع کثيري از بهترين نخبگان اين کشور در تدوين آن نقش داشته اند،يک نکته را اينجا لازم است عرض کنم و آن وجود سرمايه عظيمي از نخبگان و متخصصان حوزه هاي مختلف است که در طي اين مدت با آنها توفيق برخورد را داشتم. براي اين برنامه دلسوزان اين نظام زحمت کشيده اند همين کساني که سايه سياست زدگي بر آنها افتاده و نمي گذارند که بيايند و بروز و ظهور پيدا کنند تا قابليت نظام اسلامي نشان داده شود.مي ديدم که اين عزيزان واقعا بدون هيچ چشم داشتي و تنها به خاطر عشق به آرمانهاي انقلاب،عشق به ايران عزيز و مردم از هيچ کمکي دريغ ندارند.سرمايه بزرگي که متاسفانه به بهانه هاي واهي از آنها استفاده نشده است.باور دارم اگر ما آماده پذيرش باشيم اين سرمايه ها مي توانند منبع حل خيلي از مشکلات باشند.

بنده شخصا با بيش از 250 نفر از افراد متخصص در طول يک دوره شش ساله روزهاي 5 شنبه اين موضوع را دنبال کرده ام که امروز به اين صراحت مطرح مي کنم که اين ساماندهي انجام مي شود.از يک مغازه عطاري همينطوري چيزي برنداشته ام که بياورم و يک حرفي بزنم. امروز اين برنامه ها و مطالعات تدوين شده اند.به نظرم کشور و انقلاب ديگر توان تحمل حرفهاي شعاري و بي برنامگي را ندارد.نابساماني امروز حاصل همين حرفهاي شعاري و باري به هر جهت است.

24 سرفصل برنامه مدون در تمام زمينه ها تنظيم شده است، در حوزه اقتصاد کلان و خرد ، در فضاي کسب و کار، تورم ، سياست هاي پولي و مالي در مباحث مرتبط با صادرات و واردات ، از آنطرف در حوزه ورزش و آسيب هاي اجتماعي ، علم و فناوري ، آموزش و پرورش ، فرهنگ و سياست داخلي اين برنامه تدوين شده است که در دسترس است و من بر اساس آنها عمل خواهم کرد.من از همه کارشناسان و مردم عزيز دعوت مي کنم اين برنامه و کار کارشناسي بزرگي که پشتوانه آن است را ببينيد و در مورد آن قضاوت کنند.ديگران هم برنامه خود را به صورت شفاف و روشن ارائه کنند تا مورد نقد و ارزيابي کارشناسان و مردم قرار گيرد.من با صراحت عرض مي کنم که براي ساماندهي دوساله اقتصاد؛برنامه دقيق و کامل دارم.

من ادعايم اين است که اگر توفيقي باشد که بنده در خدمت باشم روز 26 خرداد بلاتکليف نيستم که تازه مطرح کنم که تيمم چه کسي هست، برنامه چيست؟ به هيچ عنوان.همه چيز الان روشن و مشخص است و کارها نهايي شده است؛ضمن اينکه برنامه مورد نظر را دائما به روز کرده ايم . يعني در پايان يک سال وقتي عملکرد دولت تمام شده است تمام موارد را بازنگري کرده ايم و اگر نياز به تصحيح داشته، تصحيح کرده ايم. اين برنامه من است؛ پشتوانه علمي و کارشناسي جدي دارد؛سابقه و کارنامه من هم مشخص است.هيچ گاه حرفي نزده ام و وعده اي نداده ام که به آن عمل نکرده باشم.

به هرحال مردم اين سابقه و کارنامه را از من دارند که در يک پروژه وقتي يک تابلو مي زنيم؛ براي اين است که بر اساس زمانبندي جلو برويم، تابلو زدن کار سختي نيست همه مي توانند اين کار را انجام دهند اما موضوع اين است که بتوانيم تمام داشته ها و نيروها را جمع کنيم و با مديريت بتوانيم آنها را پياده کنيم.

من معتقدم کساني که شعار مي دهند و بعد عمل نمي کنند داشته اي ندارند که بدانند چه مي خواهند انجام دهند.در عين حال ممکن است شما خيلي شعار بدهي و حتي برنامه هم ارائه بکني؛ولي توان و ظرفيت و قدرت پياده سازي آن را نداشته باشي.اين مي شود همان عالم بي عمل يا عالم ناتوان. امروز من معتقدم پياده سازي يک طرح و برنامه خيلي مهم تر از خود طرح است.برنامه را بايد از کسي قبول کنند که متضمن يک سابقه و کارنامه اجرايي براي تحقق برنامه باشد.

مگر امروز ما سند چشم انداز در کشور نداريم، هشت سال از تدوين و ابلاغ اين سند گذشته است دست کم بايد 40 درصد آن جلو مي رفته است ،اما آيا 4 درصد هم پيش رفته؟شايد اگر عقب نيامده باشيم جلو هم نرفته ايم. ما تاکنون پنج برنامه توسعه داشته ايم؛ سوال من اين است که خروجي برنامه چهارم و پنجم کجاست؟ پس تنها برنامه موضوعيت ندارد؛ اينجاست که مديريت معنا مي يابد.يک مديريت توانمند و قابل ،ضمانت اجراي برنامه است.بدون چنين مديريتي، بهترين برنامه ها بي فايده هستند.براي ساماندهي اقتصادي هم به برنامه‏،کارنامه و مديريت جهادي نياز داريم.

در اينجا بگويم براي سازماندهي مجدد اقتصادمان و بازگشت آرامش چند اولويت و پيش شرط وجود دارد.اول اينکه سياست زدگي،معضلي است که پايه آن در بي تقوايي است که نهايتا به عوام فريبي مي رسد .اقتصاد سياست زده بلاي جان مملکت شده است.اين بلا بايد از سر اقتصاد ايران برداشته شود.بخش مهمي از مشکلات امروز ما محصول کار سياست بازان است.سياست بازاني که با تصميمات خود،منافع بلندمدت ملت و کشور را فداي منافع کوتاه مدت خود و باندشان کرده اند.با سياست بازي آبروي مبارزه با مفاسد اقتصادي بردند؛ چون سعي کردند تا يک حرف درست و اصولي را براي اهداف باندي خود خرج کنند.هميشه سياست زدگي بوده ولي اين سالها تشديد شده است.من به صراحت عرض مي کنم که اقتصاد سياست زده بهشت مفسدان و دزدان بيت المال است.جزايري ها و مه آفريد ها محصول اقتصاد سياست زده هستند.

نکته دوم اينکه اقتصاد يک کار علمي و تخصصي است و نبايد سياست گذاري مان را مبتني بر حرفهاي غير علمي و من درآوري استوار کنيم. سازوکار اقتصاد پيچيده است و شکل دادن به چرخه موفق اقتصاد ملي بدون سياست گذاري عقلاني و استفاده از دانش علمي و خرد جمعي ممکن نيست.

نکته سوم اقتصاد ما نيازمند تحقق يک مديريت جهادي است که روند حرکت ملي به سوي تحقق آرمان پيشرفت و عدالت را تضمين کند.ببينيد پيشرفت توام با عدالت که حضرت آقا آن را اولويت اساسي ما در دهه چهارم عنوان کرده اند،ضامن تحقق اهداف انقلاب و جانفشاني برادران شهيدمان است.اين انقلاب آسان به دست نيامده؛من به چشم خودم ديده ام که بهترين فرزندان اين کشور چگونه جانشان را براي حفظ اين شجره مقدس فدا کردند؛تلاش براي پيشرفت و عدالت که همان اثبات کارامدي دين در اداره جامعه است؛جهاد امروز ماست.عده اي اين را فراموش کرده و گمان مي کنند انقلابي گري يعني شعار دادن.من قاطعانه مي گويم انقلاب ما در موقعيت کنوني بيش از هرچيز به پيشرفت و عدالت نيازمند است و اين تنها با حرف نمي شود.پيشرفت و عدالت نيازمند برنامه و مديريت اجرايي کارامد است.

بنده توفيق داشتم نزديک به هشت سال در شهرداري تهران باشم ، در همان ابتداي کار يک برنامه مدون 5 ساله ارائه کردم که امروز به جرات مي توانم بگويم بالاي 97 درصد آن برنامه را اجرا کردم. مردم نيز در شهر تهران مشاهده مي کنند. سال 91 صددرصد برنامه ها را اجرا کرديم بدون حتي يک درصد خطا و کسري بودجه هم نداشتيم.

در شهرداري تهران ما از نفت استفاده اي نمي کنيم؛ اما طبق قاعده و قانون سي درصد بودجه را دولت بايد تامين مي کرد.قبل از دوره فعلي شهرداري اين درصد پرداخت مي شد، پس اين يک رانت بوده است و درآمدي بوده که بدون تلاش ما وجود داشته؛ اما الان دولت با رفتاري که با ما کرده اين 30 درصد به زير 5 درصد رسيده است.يعني تحريمي که براي دولت در يکسال اخير براي دولت به وجود آمد؛از چندسال قبل براي شهرداري اتفاق افتاد که دولت 30 درصد تعهد خود از بودجه را پرداخت نکرد.من سوال مي کنم آيا شهرداري امروز زمينگير شده است؟ قيمت ميلگرد به 2800 تومان رسيد؛ اما هيچ خللي در پروژه هاي شهرداري وارد نشد؛ همه سه شيفت کار مي کنيم . ضمن اينکه وقتي تورم بالارفت هيچ کس حقوق کارگران را افزايش نداد ،اما ما پايه حقوق را براي کارگران از 410 هزار تومان به 720 هزار تومان رسانديم،پس به طبقه ضعيف توجه داشتيم. بنابراين اينکه مطرح مي کنم راهکار مشکل اقتصادي صرفا يک موضوع اقتصادي نيست نه اينکه با اقتصاد دانان نبايد مشورت کرد. خير، مي خواهم بگويم که آنقدر ضعف مديريت بر اقتصاد سيطره انداخته که اگر صدها اقتصاد دان هم بيايند و بهترين طرح اقتصادي ارائه کنند، دردي را درمان نمي کند.

يعني از مطالب شما مي توان نتيجه گرفت که سياست هاي اقتصادي و پولي و مالي که در کشور داريم غلط نيست و مي توان ظرف دو سالي که شما مطرح کرديد وضعيت اقتصاد را ساماندهي کرد؟

خير، اجازه دهيد که من صحبت هاي شما را اينگونه تصحيح کنم، وقتي مي خواهيم اقتصاد را اصلاح کنيم نيازمند لوازم و پيش شرطهايي است، اولين شرط اين است که به خاطر سياست زدگي،تصميمات کارشناسي را کنار نگذاريم يا بي اثر نکنيم.وقتي قانون تصويب مي شود و وقتي که اقتصاددانان وارد کار مي شوند و طرح مي دهند ما ديگر سياست بازي نکنيم که مثلا هدفمندي را خلاف قانون اجرا کنيم و بعد يک منفعت سياسي به نفع خودمان ببريم، از آنطرف هم توليد را رها کنيم، من مي گويم در چنين شرايطي حتي اگر 2000 اقتصاددان هم بيايند کاري نمي توان کرد پس بايد بلاي سياست زدگي از سر اقتصاد برداشته شود.

دوم بايد قدرت داشته باشيم که وقتي اقتصاددانان طرح را ارائه کردند بتوانيم در سيستم آن را اجرايي کنيم،يعني مديريت ما توان و عرضه اجراي اين برنامه و سياست را داشته باشد؛ وگرنه بهترين برنامه هم بي فايده است. بنده توفيق خدمت در نيروي انتظامي داشتم يک روز تصميم گرفتيم که در ناجا هرکسي که به کلانتري و پاسگاه ما در سراسر کشور مراجعه مي کند؛ اول پيش من بيايد بعد پيش رئيس کلانتري برود. همه به اين طرح و ايده خنديدند.اما وقتي 110 را راه اندازي کرديم معني اين حرف مشخص شد يعني اينکه هر کسي خواست به کلانتري برود من متوجه شدم. اما اينجا مدير هستم و تشخيص دادم که نياز است که تنها 5 جرم را متوجه شوم ، اعلام کردم که آن 5 جرم را با من هماهنگ کنيد؛بقيه را رئيس کلانتري تصميم بگيرد. آن جرائم چه بود؟ قتل، سرقت مسلحانه، آدم ربايي ، تجاوز به عنف. سيستمي طراحي شد که تا يک اتفاقي مي افتاد زنگ مردم به پليس به صدا در مي آمد، مانيتور اتاق من نشان مي داد و من زودتر از رئيس کلانتري تصميم گيري و ورود مي کردم. من به اين مي گويم مديريت. يعني اگر تصميم گرفتيم با مفسده اي نباشد؛ قدرت داشته باشيم که جلوي آن را بگيريم؛لوازم آن را هم به وجود بياوريم.اگر تصميم مي گيريم نرخ ارز اينگونه بايد باشد؛ نبايد حرف بي ربط بزنيم. بايد موقع اجرا با مديريت لازم برنامه را اجرايي کنيم.

امروز به گواهي آمارها، در جامعه ما در دست مردم،آنهم خارج از شبکه بانکي، رقمي بالغ بر 20 ميليارد دلار پول وجود دارد، چرا بايد چنين شود، ما بايد يک تصميم معقول بگيريم که امنيت سرمايه را برقرار کنيم که اين 20 ميليارد بتواند وارد شبکه بانکي شود،يک سيستم نظارتي قوي هم ايجاد کنيم که اگر کسي خواست رانت خواري کند و قدرت و ثروت نيز پشت او قرار بگيرد، دست او رو مي شود.

من مي گويم حتما بايد بسياري از سياست هاي پولي و بانکي اصلاح شود و به سوي کوچک شدن دولت حرکت کنيم.اتفاقا بخش مهمي از برنامه اي که از تدوين آن سخن گفتم معطوف به همين اصلاحات جدي اقتصادي است که من در جاي خود در مورد هريک صحبت خواهم کرد.ولي حرف من اين است که بهترين برنامه ها وسياست ها بدون يک مديريت قوي،عقلاني،علمي و سياست زدايي شده،بي اثر هستند.مديريت پيش شرط تحقق عملي هر برنامه اي است؛بدون آن برنامه ها تنها جملاتي زيبا و بي فايده خواهند بود.

يک مثال امنيتي مي زنم، در خاطر داريد که 9 سال شرق کشور ناامن بود يعني نه تنها در سراوان بلکه در تايباد و خراسان وحتي آزادشهر گلستان نيز گروگانگيري انجام مي شد، بنده حقيربا تدبير حضرت آقا ؛ فرمانده ناجا شدم.در آن زمان سپاه و ارتش و وزارت اطلاعات و بسيج هم حضور داشتند همه اين سازمان ها هم با تمام قدرت در اين راستا فعاليت مي کردند که جلوي ناامني را بگيرند. با همه اينها روزي چندين گروگانگيري انجام مي شد. من طرحي را تنظيم کردم و ارائه کردم، آن موقع آقاي روحاني رئيس دبيرخانه شوراي عالي امنيت ملي بود و آقاي خاتمي هم رئيس جمهور بودند؛ من بحثي را مطرح کردم که ظرف يک سال اين ناامني را بايد حل کنيم.همه گفتند 9 سال است که چنين اتفاقي نيافتاده شما خود در سپاه بوديد اين چه حرفي است که مي زنيد. گفتند طرحتان را بگوييد گفتم اگر من بخواهم طرحم را اينجا مطرح کنم ، کاري از پيش نمي رود ضمن اينکه شايد کار را نيز خراب تر کند. گفتم شما اگر مي توانيد امنيت را برقرار کنيد انجام دهيد، اما اگر 9 سال است که نتوانسته ايد امنيت برقرار کنيد و من مي گويم يک ساله انجام مي دهم به اين معناست که اگر سه يا چهارماه گذشت بايد 30 درصد برنامه محقق شود، شما به من اعتماد کنيد اين 30 درصد اگر ظرف سه ماه اتفاق نيافتاد بعد متوقف کنيد. همه اعضاي جلسه مطرح کردند که اين حرف منطقي است ، چون من کار کارشناسي دقيق انجام داده بودم مثل الان که مي گويم براي برنامه اي که ارائه مي کنم 7سال زحمت کشيده ايم مانند آن است.

آن زمان مطرح کردم که ظرف دو ماه مرحله به مرحله همه نيروهاي نظامي را از آنجا تخليه مي کنم همه تعجب کردند که اين همه نيرو جمع شده اند؛ نتوانستند امنيت برقرار کنند آنوقت شما با نيروي انتظامي که دزد سر کوچه را نمي تواند دستگير کند؛ مي خواهيد امنيت برقرار کنيد. گفتم بله، و بعد از يک سال شما موضوعي به عنوان ناامني نشنيديد.

امروز هم مي گويم که ظرف دو سال آنچنان سامانه اقتصادي را درست مي کنيم که هيچ کس در هيچ وضعيتي در بلاتکليفي اقتصادي نباشد. به اين معنا که وقتي مردم خوابيدند نگران اين نباشند که اين هفته وضعيت نرخ ارز چقدر است، ماست را چند بخرد ، دانشگاه چقدر هزينه دارد. بايد همه چيز براي مردم روشن و مشخص باشد.اين يعني اقتصاد را انعطاف پذير و کنترل پذير مي کنيم.

مقام معظم رهبري در سخنراني نوروزي خود در مشهد فرمودند که دولت آينده بايد نقاط قوت دولت فعلي را داشته باشد و نقاط ضعف را نداشته باشد، مشخصا اشاره کنيد که دولت فعلي در حوزه اقتصاد چه نقاط قوتي دارد و چه نقاط ضعفي؟

اگر من بخواهم اين مباحث رادنبال کنم يک مصاحبه طولاني مي شود . من در يک جمله مي گويم ، يکي از مهمترين ويژگي هاي اين دولت اين بود که شعارهاي انقلاب را خوب مطرح کرد و قابل تقدير است و فضاي جامعه را متوجه اصالت هاي انقلاب کرد و انصافا قابل تحسين است، فضاي قبل از 84 با بعد از 84 بسيار متفاوت است و بايد دست همه آنهايي که اين موضوع را احيا کردند بوسيد و بيشترين ضعف و نقدي که مي توانم به اين دولت داشته باشم اينکه به بسياري اين شعارها خيانت کرد.

از اکثر کانديداها يک سوال را با سه شاخص همواره مطرح مي کنيم، ولايتمداري، ارزش مداري و کارآمدي؛در مورد اين سه شاخص نظر خود را بفرماييد هم از نظر تئوريک و اعتقادي و هم اينکه با توجه به سابقه اي که داريد چقدر به اين سه شاخص التزام داريد؟

در حوزه مرتبط با ولايتمداري ما نبايد از خود تعريف کنيم اما من در درون خود که مراجعه مي کنم چه در دوران حضور حضرت امام راحل و چه امروز که در حضور حضرت آقا هستيم، به ياد نمي آورم که رهبري خواسته و دستوري داشته باشند و ما اجرا نکرده باشيم. يک روز حضرت امام (ره) که فرمودند رفتن به جبهه واجب کفايي است ما بر خود واجب دانستيم که به جنگ برويم. حضرت آقا هم که فرمودند بزرگترين دشمن ما آمريکاست و مبارزه با آمريکا جز کار و کار و کار چيز ديگري نيست، ما هم توجه کرديم و همين که از صبح تا شب کار مي کنيم و خسته نمي شويم پيرو همين مساله است.يعني براي دفاع از يک نظام ولايي ما بايد کارآمدي دين در اداره جامعه را به اثبات برسانيم. اصلا "ولي" آمده که چه بگويد، "ولي " آمده که بگويد در عصر غيبت اگر در سايه اسلام زندگي کنيد؛ ما دنيا و آخرت شما را تضمين مي کنيم اين يعني ولايت، ولايت شعار نيست.طرف مي گويد من تابع امام و ولايت هستم، بعد مي گويند بيا برو جنگ مي گويد وقت ندارم ، مي خواهم درس بخوانم، بچه ام را چه کنم و هزار و يک دليل مي آورد؛ حضرت آقا مي فرمايند کار کنيد،چقدر ما به اين فرمايش عمل کرده ايم.همچنان که ايشان در حوزه تبيين مباحث نظري دين هم تاکيد دارند.

حتما بايد در حوزه انديشه ديني و مقولات اعتقادي ونظري دين کار جدي و مداوم صورت گيرد؛ولي توجه کنيد حکومت الهي مستقر شده است و الان بايد به دنبال نشان دادن کارآمدي باشيم ، براي اصل دين ديگر نبايد براي مردم شعار داد، اگر بخواهيم شعاردهيم و کار نکنيم و کار و پيشرفت را جزء دين ندانيم نتيجه اش مي شود، همان نو انجمن حجتيه اي هاي جديد که راه انجمن حجتيه قديم را پيگيري مي کنند .تحجري که اکنون قالب عوض کرده و گاهي احساس مي شود به نام انقلابي گري به ما ارائه مي شود.از بعضي احساسات پاک هم سوءاستفاده مي کنند تا خود را به انقلابي اصيل جا بزنند.ولي ترديدي ندارم چنانکه قبلا پاي انقلاب نايستاده اند در آينده هم پاي انقلاب و ولايت نخواهند ايستاد.حتي ولايت را هم بر متر و معيار خودشان مي سنجند.ويژگي شان اين است که شعار خوب مي دهند.دم از اخلاق مي زنند،ولي رفتار اخلاقي از آنها ديده نمي شود؛از خلوص انقلابي حرف مي زنند و دوست دارند انقلابي هاي واقعي آنها را معيار انقلاب بدانند؛ولي در عملشان غل و غش است و به دنبال قدرت هستند.

نکته ديگر اينکه بنده در هر پستي منصوب رهبري بوده ام. يعني بدون موافقت ايشان سمتي نداشته ام و تمام تلاشم همواره حرکت در مسير ولايت بوده است.در اطاعت از ولايت نبايد کارهاي صرف شعاري انجام داد ، که يک روز دست ببوسيم ويک روز هم اين چيزي که مي بينيد در حال انجام است مي شود. آيا اين اطاعت از ولايت است؟ من به شما عرض مي کنم که سمعا و طاعتا در خدمت هستيم.يک روز خود حضرت آقا فرمودند که در کارهايي که انجام مي دهيد توجه به اين موضوع داشته باشيد ، آنجايي که من دستور مي دهم انجام مي دهيد فرداي قيامت اگر مورد بازخواست قرار گرفتيد حجت اين است که "ولي" گفت و من انجام دادم اما اگر من دستور ندادم هرکاري که انجام داديد ولو اينکه من بپسندم، غير پسند من بايد يک حجت ديگر هم داشته باشيد. مهم اين است که ما کار بي حجت نکنيم ، آرمانگرايي واقع بينانه يعني اين، فرهنگ تشيع و فرهنگ اسلامي يعني اين، ولايت پذيري به شعار دادن نيست ؛هرچند شعار لازم هست ولي کافي نيست. اگر عمل نکردي شعار را نيز منهدم کرده اي. مثل همين نقطه ضعف و قوت دولت که شعارها را ارائه کرد اما در نهايت بسياري از اين شعارها را منهدم کرد و در جامعه بي اعتمادي درست کرد.

در خصوص روحيه ارزشي و انقلابي هم بايد بگويم که به هرحال ما بچه جبهه هستيم و در همان مدار جبهه کارمان را دنبال مي کنيم.يک وقت مي گويند قاليباف پول دار يا ثروتمند است، اشکالي ندارد حرف بزنند؛ بنده همه جا گفته ام بسم الله الرحمن الرحيم و من قاليباف يک افتخار دارم و با جرات مي گويم که از اول انقلاب تاکنون هيچ فعاليت اقتصادي مباح هم انجام نداده ام، هرکس سند دارد بگويد، ازمال دنيا جز يک خانه و ماشين چيزي ندارم. بقيه نامزدها هم بگويند هرچند که کار اقتصادي مباح حق همه است. بنده بچه انقلابي هستم و به آن افتخار مي کنم ، روزي هم که سينما آزادي را ساختم و افتتاح کردم در حضور همه هنرمندان عزيز گفتم که اين تقديم به شما که بدانيد بچه هاي انقلاب مخالف شما نيستند چون در همان زمان مطرح مي شد که سينما را حزب اللهي ها و انقلابي ها آتش زده اند که سينما نباشد. من سينما را ساختم و گفتم اين هديه فرهنگ بسيج و فرهنگ انقلابي به همه هنرمندان. اما گفتم يک خواهش دارم من نسل شهيد باکري و شهيد کاظمي هستم اگر اينجا گناه کنيد هم به خود ظلم کرده ايد هم به من.

اين فرهنگ ماست. به هرحال ما بايد وظيفه خود را بدانيم چکار داريم بقيه چه مي گويند من بايد رابطه خود را با خداي خودم درست کنم و خداوند گفته که اگر رابطه تو با من درست شود رابطه تو با خلق خدا را من بايد تنظيم کنم تو نمي تواني تنظيم کني.

در حوزه کارآمدي هم بنده هرکجا را که تحويل گرفتم، نگفتم که اينجا يک خرابه اي بيش نيست. هرجا را که تحويل داده اند نگفتم که ديگران خراب کرده اند. خدا را شاهد مي گيرم که همواره سعي کردم دو ويژگي را در خودم حفظ کنم ، شما هيچوقت از من نشنيده ايد که جايي بروم و در مورد مسئول قبلي بد بگويم، اگر خبرنگاران جايي را سراغ دارند بگويند.هميشه دست قبلي ها را بوسيده ام و گفته ام خدا قوت بدهد و دستتان درد نکند. هرکجا هم خداحافظي کردم به پشت سرم نگاه نکردم و هيچ گاه هم اظهار نظري نکرده ام، در رابطه با نيروي انتظامي اظهار نظري يا دخالتي از من شنيده ايد ؟ اين عادت افراد ضعيف است که پشت سر قبلي ها يا بعدي ها حرف مي زنند. اما هرکجا را هم که تحويل گرفته ام به فضل الهي و به غيرت بسيجي و مديريت جهادي و با نسل بچه هاي جديد کار را انجام داده ام.

بايد اين نکته را نيز يادآور شوم که الان متوسط عمر بچه هاي جديدي که پل صدر را طراحي کرده ا ند و مي سازند 35 سال است و هيچکدام هم جبهه نبوده اند. اما خداوکيلي کلنگي که در تونل مي زنند مثل همان کلنگي است که ما پشت دژ شلمچه مي زديم. خدا شاهد است که در اين تونل کسي تنها براي پول کار نکرد؛ همه با عشق کار کردند. يک مشاور خارجي داشتيم گفت محال است ظرف سه سال کار را جمع کنيد، گفتم ما يک پل فجر زديم در عمليات والفجر هشت و همه مي گفتند پل زده نمي شود اين پل را با طراحي و اجرا و ساخت شش ماه جمع کرديم و ما آن نسل هستيم. فروردين شروع کرديم اسفند تمام کرديم و کارشناس اتريشي تعجب کرده بود ما با اين شرايط کارمان را انجام مي دهيم. در حوزه کارآمدي هم من نبايد توضيح دهم. لذا مهم است که نامزدها برنامه، کارنامه، تيم را باهم داشته باشند نه فقط يکي از اينها را که در اين صورت کلاه سر ملت گذاشتيم و به آرمانهاي نظام و انقلاب هم خيانت کرده ايم.