استاد جليل شهناز دار فاني را وداع گفت

به گزارش شهر، جليل شهناز پس از يک دوره بيماري صبح امروز دوشنبه 27 خردادماه در بيمارستان آراد درگذشت.

استاد شهناز در سال 1300در اصفهان به دنيا آمد. تقريباً همه اعضاي خانواده وي با موسيقي آشنايي داشتند و در رشته‌هاي مختلف هنر از جمله تار، سه‌تار، سنتور و کمانچه مقام استادي رسيد. پدرش شعبان خان علاقه وافري به موسيقي اصيل ايراني داشت و علاوه بر تار که ساز اختصاصي او بود، سه‌تار و سنتور هم مي‌نواخت. عموي او غلامرضا سارنج هم از نوازندگان کمانچه بود.

جليل شهناز از کودکي به موسيقي علاقه‌مند شد و نواختن تار را در نزد عبدالحسين شهنازي و برادر بزرگ خود حسين شهناز به خوبي ساز مي‌نواخت، آغاز کرد. پشتکار زياد و استعداد شگرف جليل به حدي بود که در سنين جواني از نوازندگان خوب اصفهان شد.

شهناز در جواني با حسن کسايي آشنا شد که اين آشنايي آغاز همکاري بلندمدت آن دو بود. جليل شهناز از سال 1324در تهران ساکن شد و با راديو تهران شروع به کار کرد و در بسياري از برنامه‌ها به عنوان تک‌نواز شرکت کرد.

جليل شهناز با سفر به تهران و اقامت در اين شهر کارمند افتخاري شهرداري شد. اين زمان مصادف بود با پخش برنامه‌هاي تخصصي موسيقي از راديو و تلويزيون که جليل شهناز از تکنوازان بي بديل اين دوران بود.

امکانات ضبط و استوديوهاي تازه به خدمت گرفته راديو تلويزيون اين فرصت را به او داد تا بتوانند با پنجه و مضراب سحرآميز خويش دل هر شنونده و بيننده‌اي را تسخير کند. ضبط برنامه‌هاي فراوان و نيز کنسرت‌هاي مختلف با نوازندگان و خوانندگان معروف آن عصر در تهران حاصل اين دوران است.

اين نوازنده تار در طول زندگي هنري خود با هنرمندان والاي کشور از جمله فرامرز پايور، حبيب الله بديعي، پرويز ياحقي، همايون خرم، علي تجويدي، منصور صارمي، رضا ورزنده، امير ناصر افتتاح، جهانگير ملک، اسدالله ملک، حسن کسايي، محمد موسوي، تاج اصفهاني، اديب خوانساري، محمودي خوانساري، عبدالوهاب شهيدي، اکبر گلپايگاني، حسن خواجه اميري و محمدرضا شجريان همکاري داشته‌است.

وي در دهه 60 همراه بافرامرز پايور، علي اصغر بهاري، محمد اسماعيلي و محمد موسوي گروه اساتيد را تشکيل داد و با اين گروه، مسافرت‌هاي متعددي به کشورهاي اروپايي، آسيايي و آمريکا داشت.

وي در سال 83 به عنوان چهره ماندگار هنر و موسيقي برگزيده شد. همچنين در 27تير سال 1383، مدرک درجه يک هنري (معادل دکترا) براي تجليل از يک عمر فعاليت هنري به جليل شهناز اهدا شد. در سال 1387، محمدرضا شجريان گروهي که با آن کار مي‌کرد به افتخار جليل شهناز، گروه شهناز نام گذاشت.

جليل شهناز، علاوه بر نواختن تار که ساز اختصاصي او بود با نواختن ويولون، سنتور و تمبک نيز آشنايي داشت. معروف است که او در شيوه نوازندگي مي‌تواند با ساز خود علاوه بر نواختن، آواز هم بخواند.

منبع: مهر