جايگاه مناسب دانشگاه هنوز در جامعه شناخته نشده است/ كسب رتبه 112 جهاني در رشته فني توسط دانشگاه تهران
رئيس دانشگاه تهران گفت: وجود درآمدهاي نفتي جامعه را متصل به مرزهاي خارج كرده و به همين دليل دانشگاه‌ها نتوانسته‌اند نقش نهاد واسطه‌اي را بين نظام علمي و ساير نظام‌ها فراهم كنند.
به گزارش شهر، فرهاد رهبر در مراسم تجليل از برگزيدگان هجدهمين جشنواره پژوهش دانشگاه تهران گفت: دانشگاه تهران در بين دانشگاه‌هاي جهان موفق به كسب رتبه 368 شده و رشته فني اين دانشگاه رتبه 112 را كسب كرده است.
رئيس دانشگاه تهران گفت: هنوز نقش دانشگاه مبهم و ناشناخته است و نقش و جايگاه متناسب و پوياي دانشگاه هنوز در جامعه معرفي و شناخته نشده است.
وي افزود: از طرف ديگر نيز انتظارات در دانشگاه هم به صورت منسجم و سازمان‌يافته تعريف نشده است و صرفا اين انتظار آموزش و تربيت نيروي انساني است، هنوز انتظار پژوهش از دانشگاه‌ها نهادينه نشده است.
رهبر تأكيد كرد: بايد چاره‌‌انديشي و برنامه‌ريزي انجام شود تا تعامل ميان نظام علمي و ساير نظام‌هاي موجود در جامعه بتواند هميشه در قدرت بماند و دچار ضعف نشود. ما در كشور نياز به يك نظام برنامه‌ريزي تعاملي و واقع بين نياز داريم كه بتواند كاركردهاي نهاد واسطه‌اي مستقل و نقادي را همسو و هماهنگ كند.
فرهاد رهبر گفت: متاسفانه در جامعه امروز بي‌اعتمادي نسبت به دانشگاه‌ها گسترش پيدا كرده است و بسياري دانشگاه را به عنوان كانون بحران‌ساز معرفي مي‌كنند و متأسفانه صدا و سيما و رسانه‌ها هم در اين زمينه همراهي مي‌كنند.
وي ادامه داد: در حالي كه دانشگاه يك نهاد مسئول درك نارسايي‌هاي سياسي، اجتماعي، فرهنگي و اقتصادي جامعه است و براي حل اين نارسايي موظف به ارائه راه حل است.
رئيس دانشگاه تهران افزود: ما بايد دانشگاه را به عنوان هسته پيشتاز نظريه‌ساز، نقاد، و رصد كننده تحولات در سطح ملي و بين‌المللي مورد توجه قرار دهيم و اين ابعاد دانشگاه را به جامعه معرفي كنيم. نظام مديريت كلان جامعه بايد خود را موظف بداند و اين نقش دانشگاه را تقويت و تشويق كند و دانشگاه را در مسيري براي حل مسائل جامعه بيندازد.
وي تأكيد كرد: بايد نگاه آميخته به سوء ظن به دانشگاه و دانشگاهيان را تغيير دهيم و براي اين‌كه شكاف اعتماد بين جامعه و دانشگاه را پر كنيم بايد از طريق كارهاي علمي و نمادين به جامعه تفهيم كنيم كه دانشگاه داراي چنين جايگاهي است.
رهبر افزود: بايد هنجارهاي خاص محيط علمي از هنجاريهاي خاص محيط عمومي تفكيك شود و بايد پذيرش هنجارهاي نقد در بين دانشگاهيان تقويت شود.
وي ادامه داد: كرسي‌هاي نظريه‌پردازي و نقادي بايد در درون دانشگاه‌ها گسترش پيدا كند و بايد دانشگاه فرايند توليد علم به ثروت را درون خودش نهادينه كند.
