كتاب «تئاتر آسيا» بدون پرداختن به تئاتر ايران منتشر شد؛
يادداشتي بر شيوه‌هاي تئاتر 20 كشور آسيايي در يك كتاب
كتاب«تئاتر آسيا» كامل نبوده و خصوصا عدم توجه مولفين آن به تئاتر در ايران گواهي بر اين مدعاست.
به گزارش خبرنگار شهر ، مجيد سرسنگي در يادداشت مترجم در اين كتاب ضمن بيان اين مطلب گفته است كه مولفين اين كتاب به تئاتر در ايران نپرداخته اند و همين گواهي بر اين مدعاست كه اين كتاب كامل نيست. ترجمه حاضر يكي از جديدترين و به عقيده مترجم يكي از علمي ترين كتب در خصوص تئاتر كشورهاي آسيايي است با منظور پر كردن بخشي از كمبودهاي موجود در حوزه تئاتر شرق صورت گرفته است
تاب «تئاتر آسيا»نوشته جيمز.آر.براندون و با ترجمه مجيد سرسنگي از سوي انتشارات نمايش منتشر شد.اين كتاب به شيوه هاي تئاتر و تاريخچه نمايش در 20 كشور آسيايي به جز ايران مي پردازد. اين كتاب در 20 فصل به تئاتر كشور هاي بنگلادش ، برمه ، كامبوج ، چين، هنگ كنك ، هند ، اندونزي ، ژاپن ، كره ، لائوس،مالزي،نپال،اقيانوسيه ، پاكستان،فيليپين ، سنگاپور، سري لانكا ،تايوان ، تايلند و ويتنام مي‌پردازد.
در هر فصل از اين كتاب نگارنده به گونه‌هاي تئاتري آن سرزمين ،از اجراهاي سنتي و روستايي گرفته تا اجراهاي كلاسيك و درباري تا شيوه‌هاي اجرايي مدرن امروزي ،از ديرباز تا كنون اشاره‌اي مختصر دارد و به گونه‌اي فهرست‌وار و اجمالي به تاريخچه تئاتر در اين كشور ها مي‌پردازد.
فصل‌هاي چين ،هند ،اندونزي ،ژاپن و تايلند فصولي از اين كتاب است كه به صورت مفصل‌تري بدان پرداخته شده است .
اين كتاب هرچند مرجعي مناسب براي تئاتر آسيا‌ست،اما به لحاظ تعداد عكس ها و مرجع هاي تصويري فقير است و جاي خالي عكس هايي از گونه هاي نمايشي سرزمين‌هاي آسيا در آن به چشم مي‌خورد.منابع تصويري اين كتاب،تنها عكس‌هايي با كيفيت نامطلوب و تعداد بسيار محدود هستند كه با نظر به گستره عظيم تئاتر آسيا چندان حق مطلب ادا نمي‌شود.
مترجم در يادداشتي در سرآغاز اين كتاب آورده است كه اطلاعاتي درباره هنرمندان و نمايشنامه نويسان مهم و بازيگران و كارگردانان برجسته گذشته و حال اين كشورها آورده شده كه در متن ترجمه اين بخش ها گويي حذف شده است و نشاني از خصوصا نمايشنامه نويسان كهن و جديد اين كشور ها نيست.
*سپيده شمس
