فرهنگ مسيحي بر ادبيات دوره ميانه ايران تاثيرگذار بوده است

ابوالقاسم اسماعيل‌پور، پژوهشگر و استاد دانشگاه در گفت‌وگو با خبرنگار شهر با بيان اين مطلب گفت:تاثير ادبيات و فرهنگ مسيحي بر فرهنگ و ادب ايراني،از اواسط دوره اشكاني آغاز شده و در قرن سوم ميلادي و با روي كارآمدن ادبيات دوره ميانه ايران به اوج خود رسيده است و اين به ورود گنوستيك‌ها(عارفان مسيحي) به اين مرزوبوم برمي‌گردد. او كه در كتاب«سرودهاي روشنايي» به بيان اين تاثير پرداخته،«سرود مرواريد» را شاهكار ادبيات گنوستيك دانست و افزود:«شمعون مغ» و«ماني» از جمله عارفاني بودند كه به قرائت تازه‌اي از ادبيات مسيحي دست يافتند كه «انجيل حقيقت،انجيل توماس و سرود مرواريد» از آن جمله‌اند.البته «سرود مرواريد»،در اين ميان،شاهكار ادبي گنوستيك و ماجراي شاهزاده‌اي اشكاني است كه براي دسترسي به مرواريدي در دهان اژدها به مصر مي‌رود. گردآورنده«دانشنامه اساطير جهان» به ارتباط دوجانبه ايرانيان و مسيحيان اشاره كرد و افزود: ارمنستان در آن زمان،جزو استان‌هاي ايران بوده و پيوند عميقي ميان ايراني‌ها و ارمني‌ها وجود داشته است.ماني در قرن سوم مي‌زيسته و مادرش اشكاني و پدرش همداني بوده است.در شعرهاي مانوي،شاهد تاثير ادبيات مسيحي هستيم.حتي بسياري از تمثيلات مانوي به شخصيت‌هاي مسيحي مي پردازد. اسماعيل‌پور همچنين بيان كرد:در روزگار پادشاهي انوشيروان،دانشگاه جندي شاپور تاسيس مي‌شود و اين به ارتباط ميان اين دو فرهنگ كمك بيشتري مي‌كرده است.