نخستين چراغ راهنمايي که به چراغ‌هاي امروزي شبيه‌تر است، در دوم ژانويه سال 1919 در شهر ديترويت آمريکا توسط يک پليس راهنمايي و رانندگي به نام "ويليام پتس" اختراع شد.
به گزارش «شهر» به نقل از دويچه وله،ترافيک و راه‌بندان پديده‌هايي نيستند که تنها متعلق به امروز باشند. حتي در آن برهه‌اي که از درشکه و اسب و گاري استفاده مي‌شد نيز اين مشکلات وجود داشته‌اند. در برخي از ساعات روز تردد اين وسايل نقليه به حدي شدت مي‌گرفته که در بسياري از مواقع عبور و مرور تقريبا غيرممکن مي‌شد. به اين ترتيب براي نظم دادن به رفتوآمد در قرن نوزدهم بر سر تقاطع‌هاي پرتردد مأموران پليس مسئوليت کنترل ترافيک را بر عهده گرفتند.
سرانجام در سال 1868اولين چراغ راهنمايي در شهر لندن نصب شد. اين چراغ از يک پايه و دو فانوس گازي سبز و قرمز ساخته شده بود. در آن زمان رنگ سبز معناي احتياط را داشته و رنگ قرمز مانند امروز به معني توقف بوده است. مأموران پليس مي‌توانستند توسط يک اهرم اين دستگاه را بچرخانند تا علامت مورد نظر را به مردم نشان دهند. اما عمر اين دستگاه ساده چندان طولاني نبود و پس از گذشت چند ماه ناگهان منفجر شد و مأمور پليسي را که نزديک آن بود به شدت مجروح کرد.
با اختراع اتومبيل و رايج شدن آن، وضعيت پيچيده‌تر شد. رفت و آمد بيشتر و خيابان‌ها خطرناک‌تر شدند، به خصوص به اين دليل که سرعت وسايل نقليه به طور چشمگيري شدت يافته بود. کمااينکه مرتب تصادفاتي با عواقب بسيار تلخ رخ مي‌داد و معمولا دليل عمده در بيشتر موارد سرعت بيش از حد بوده است.
آمريکا نيز از تبعات وجود اتومبيل مصون نبود. اين کشور با وارد شدن سيستم تسمه نقاله متحرک براي اتومبيل‌سازي به يکي از پيشتازان صنعت و مدرنيته تبديل شده بود و درعين‌حال مشکلاتي که توسط اتومبيل‌ها ايجاد مي‌شدند، روزبه‌روز بيشتر مي‌شد. در ديترويت که مرکز صنعت خودروسازي در آمريکا محسوب مي‌شد، مأمور پليسي به نام "ويليام پتس" به فکر چاره افتاد. او با الهام گرفتن از سيستم کنترل ريل آهن که با فرستادن سيگنال‌هاي الکتريکي کار مي‌کرد تصميم گرفت رفتوآمد وسايل نقليه را سامان بخشد.
اما پتس براي عملي کردن اين ايده با مشکلاتي مواجه بود، از جمله اينکه تردد قطارها روي ريل‌هاي آهن هميشه به موازات هم صورت مي‌گرفت، در حالي که وسايل نقليه در خيابان‌ها در تمام جهات ممکنه حرکت مي‌کردند.
او براي طراحي اين چراغ راهنمايي از سه رنگ سبز، قرمز و زرد با معاني امروزي استفاده کرد. پتس با مقداري سيم و ابزار ديگر در اين چراغ راهنما سيستمي تنظيم کرد تا در جهت‌هاي مختلف هيچگاه همزمان رنگ يکسان روشن نشود.
سرانجام در روز دوم ژانويه سال 1919 که تصادفا همزمان با روز پنجاه سالگي انفجار اولين چراغ راهنماي گازي در لندن بود، چراغ راهنماي طراحي‌شده توسط پتس در يکي از پرترددترين تقاطع‌هاي شهر ديترويت نصب شد. اين اقدام با موفقيت بسيار چشمگيري روبه‌رو شد. به طوري که در مدت يک سال شهر ديترويت به 15 نمونه از اين دستگاه مجهز شد.
همزمان افراد ديگري نيز در شهرها و کشورهاي ديگر مشغول يافتن راهي براي کنترل ترافيک بودند. اين اختراعات معمولا خود را در شکل چراغ‌هاي دو يا سه لامپي و حتي در برخي موارد چهار لامپي نشان مي‌دادند.
در ابتدا هيچ ترتيب خاص و متحدالشکلي براي قرار گرفتن سه رنگ چراغ راهنما در کنار هم وجود نداشت. به طور مثال چراغ راهنمايي که در سال 1924 در برلين نصب شد داراي سه لامپ رنگي بود که در کنار هم به صورت افقي قرار گرفته بودند.
در ماجراهاي اختراع چراغ راهنما نکته عجيب اين است که هيچکدام از کساني که در اين زمينه نقشي ايفا کرده بوند در صدد ثبت اختراع خود برنيامدند. به غير از يک مخترع سياه‌پوست آمريکايي به نام "گارت مورگان" که در سال 1923 چراغ راهنماي تمام اتوماتيک را اختراع کرد که براي بکار انداختن آن ديگر احتياجي به مأموران پليس نبود.
