به گزارش شهر به نقل از روابط عمومی مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران، دکتر محمد رضا فرزادبهتاش با اشاره به اینکه زنان می‌توانند به عنوان هدایتگران پر قدرت در عرصه مدیریت بحران به یاری مدیریت شهری بیایند و حضور و مشاركت آنان ابزار مؤثري در مديريت بحران محسوب شود، افزود: ضرورت توانمندسازی زنان برای مقابله با شرایط بحران و ارتقاء ظرفیت‌های آنان، کمیته پژوهشی مدیریت ایمنی و بحران شهرداری تهران را بر آن داشت تا انجام پژوهشی با عنوان "بررسي زمینه‌ها و راهکارهای ارتقاء مشارکت زنان در چرخه مدیریت بحران"را در دستور کار خود قرار دهد.
عضو و دبیر کمیته پژوهشی مدیریت ایمنی و بحران شهرداری تهران با بیان اینکهمطالعه مذکور به دنبال آن است كه با شناخت و درك قابليتهاي متفاوت زنان براي مشاركت فعال در چرخه مديريت بحران، راهكارهاي لازم را برای افزايش مشاركت زنان جهت پيشگيري، آمادگي، مقابله و بازسازي بحران‌هاي احتمالي ارائه کند گفت: در مراحل ابتدایی طرح با بررسی ادبیات نظری موجود در باب مشارکت زنان،ظرفیت‌های موجود و پیش نیازهای بکارگیری این ظرفیت‌ها و ارتقای آنها برای مشارکت این قشر از جامعه در مدیریت بحران مورد بررسی و تبیین قرار گرفت و با بررسی تجربیات دیگر کشورها در زمینه روشهای افزایش مشارکت زنان در مدیریت بحران، موانع و محدودیت‌ها و همچنین مزیت‌ها و فرصت‌های پیشرو در ارتباط با ارتقاء مشارکت زنان و افزایش حضور آنها در مدریت بحران‌های شهری شناخته و تحلیل شدند.
فرزادبهتاش با اشاره به اینکه اکنون میتوان با استفاده از این زیربنا،برنامه‌های اجرایی و عملیاتی برای توانمندسازی و افزایش مشارکت زنان در فرآیند چرخه مدیریت بحران را ارایه داد، اظهار کرد: لذا در مرحله آخر شرح خدمات طرح، به دنبال آن هستیم که با تحليل توصیفی از آسیب‌پذیری، توانمندی‌ها و قابلیت‌های زنان در زمینه مشارکت در چرخه مدیریت بحران، راهکارهای ارتقای مشارکت رسمی و غیررسمی زنان در آن چرخه (شامل آمادگی، پیشگیری، مقابله و بازتوانی و بازسازی) را تبیین و تحلیل کنیم.
مدیر مطالعات معماری، شهرسازی و امور بحران مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران خاطر نشان کرد:با توجه به اینکه مدیریت شهری کلانشهر تهران برای مقابله با بحران‌های احتمالی و عواقب پس از آن هم نیاز به کاهش آسیب‌پذیری‌ها و هم نیاز به ایجاد و استفاده بهینه از همه ظرفیت‌های ممکن را دارد، لذاشایسته است مطابق تجربه کشورهای پیشرو در این حوزه،بیش از گذشته از پتانسیل بالقوه جامعه زنان در سیاستها، برنامه‌ها و فرآیند‌های مدیریت بحران بهرهبرداری شود تا ضمن کاهش آسیب‌پذیری زنان از ظرفیت‌های بالقوه آنان در چرخه مدیریت بحران استفاده شده و زمینه لازم برای بالفعل شدن آن ظرفیت‌ها فراهم شود.
