برنامه‌ریزی آموزشی متناسب با شیوه رانندگی برای رانندگان تازه‌کار

در این گزارش آمده است، پژوهش‌های مربوطه در سال‌های اخیر بیش‌تر بر ارتباط رفتار رانندگی و ویژگی‌های شخصیتی تمرکز یافته است. با توجه به اینکه رانندگان جوان و تازه‌کار از آسیب‌پذیر و آسیب‌گذارترین گروه‌های رانندگان در جامعه هستند، هدف اصلی این پژوهش، بررسی شیوه رانندگی رانندگان تازه‌کار با استفاده از پرسش‌نامه رفتار رانندگی توسعه یافته بر اساس رفتار رانندگان ایرانی و تاکید بر برنامه‌ریزی آموزشی متناسب با شیوه رانندگی خاص این گروه از رانندگان است. همچنین، افزایش ایمنی حمل و نقل از طریق برنامه‌ریزی آموزشی مناسب نیز به جهت پیشگیری از هزینه‌های هنگفت جانی و مالی با شناسایی مشکلات و تخلفات خاص این قشر بر اساس داده‌های مربوط است.

 بدیهی است که آموزش امروز می‌تواند از تصادفات فردا به طرز خیلی مؤثر و کارایی جلوگیری کند، به ویژه، درخصوص رانندگان تازه‌کار، که ریسک بزرگی برای خود و سایرین محسوب می‌شوند. اگر فرآیند آموزش به موقع و به خوبی انجام نشود، مشکلات مربوطه چندین برابر خواهد شد، به خصوص در مورد تصادفات جرحی و فوتی که در اصل جبران‌ناپذیر و غیرقابل بازگشت است.

بر اساس داده‌های پژوهش حاصل از تکمیل و گردآوری ۳۶۲ پرسش‌نامه رفتار رانندگی و تحلیل‌های ریاضی و کمی شامل تحلیل آماری توصیفی، تحلیل مؤلفه‌های اصلی، مقایسه گروه‌های رانندگان و مدل پیش‌بینی تصادف نتایجی در ارتباط با رفتار رانندگی و ویژگی‌های شخصیتی رانندگان تازه‌کار بدست آمده است.

برخی از نتایج و راهکارهای این پژوهش بر اساس نتایج تحلیل اظهارات رانندگان تازه‌کار؛ عبارتند از: تمرکز برنامه آموزش رانندگان تازه‌کار بر تخلف‌ها نسبت به لغزش‌ها و ارائه آموزش خاص نسبت به تخلف بوق زدن (برای نشان دادن آزردگی خاطر) و استفاده از تلفن همراه در هنگام رانندگی و تبعات آن.

تحلیل‌ها همچنین نشان می‌دهد که بهتر است رانندگان تازه‌کار نسبت به لغزش مشغله فکری هنگام رانندگی و خطای نگاه نکردن آینه بغل خودرو در هنگام تغییر خط و تبعات آن آموزش خاص ببینند.