از فرهنگ پایداری تا پایداری فرهنگی

مهدی تقی‌نژاد

نزدیک به سه دهه از جنگ تحمیلی عراق علیه ایران می‌گذرد. جنگی که به واسطه ویژگی‌های منحصر به فردش – تنهایی ایران در یک سو و صف آرایی کشورهای متعدد در سوی مقابل، زمان نسبتا «طولانی دوره جنگ، بهره گیری از رهبری و هدایت‌های امام راحل (ره) – و عواملی دیگر همه و همه موجب شدند نه تنها فضای جبهه‌ها بلکه فضای حاکم بر شهر‌ها و روستاهای کشور نیز زیر تأثیر فوق العاده آن قرار گیرند و تحولی شگرف بر مناسبات اجتماعی و فرهنگی را شاهد باشیم. تحولی که در شرایطی غیر از این امکان پذیر نبود.

در آن دوران آموختیم که دل‌هایمان را به هم نزدیک کنیم تا لبخند رضایت خداوند را آشکارا نظاره کنیم. در آن دوران آموختیم که سفره‌هایمان را با همسایه‌هامان قسمت کنیم تا نعمت خداوند بر همه ارزانی شود. در آن دوران آموختیم که شادی‌هایمان را به رخ دیگران نکشیم و سرمست نشویم و غم‌های دیگران را غم خود بدانیم. در آن دوران آموختیم که می‌شود حتی از جان شیرین خود و فرزندان چشم پوشید و دست‌ها را به دنیا نیالود. در آن دوران آموختیم که روی پای خود بایستیم و مشق پایداری را مرور کنیم.

همه آموخته‌های ما در دوران هشت ساله دفاع مقدس به شکل گیری فرهنگی والا انجامید. ثمره‌های این فرهنگ ارزشمند و کارساز را در صحنه‌های نبرد و پس از آن تجربه کردیم. حال که سال‌ها از دوران دفاع مقدس با همه ویژگی‌هایش می‌گذرد و فراز و نشیب‌های فراوان آن دوران را می‌نگریم می‌توان مدعی شد که مانا‌ترین و اثربخش‌ترین یادگار دوران دفاع مقدس که می‌تواند پشتوانه قابل اعتمادی برای کشور باشد فرهنگ پایداری است.

فرهنگ پایداری به ملت ما و جوانان ما عزت نفس داد تا خود را باور داشته باشند. فرهنگ پایداری روحیه استقامت، بزرگ منشی، عدالت خواهی و آزادی خواهی را در ملت ما تقویت کرد.

نشانه‌ها و تأثیر فرهنگ پایداری را می‌توان به خوبی بر مؤلفه‌های فرهنگی جامعه احساس کرد.

فرهنگ امروز جامعه ما که متأثر از فرهنگ‌ها و خرده فرهنگ‌های متعددی است و تغییرات آرام آن نگرانی و دغدغه علاقه‌مندانش را به همراه دارد بیش از هر زمان دیگری نیازمند آمیختن و امتزاج با فرهنگ پایداری است تا پایداری فرهنگی را نظاره گر باشیم.

* مهدی تقی‌نژاد مدیر فرهنگی هنری منطقه ۱۷ و رییس فرهنگسرای بهاران

گزارش خطا

پسندها:

اشتراک گذاری

فیسبوک سروش واتس‌اپ لینکدین توییتر تلگرام

ارسال نظر