يك روانپزشك با اشاره به پدپده كودكان كار در جامعه گفت: «اگر كودكان كار خياباني به همين منوال به حال خود رها شوند، در آينده، خانواده‌هايي تشكيل مي‌دهند كه ثمره آن نيز چنين فرزنداني خواهد بود.»
فربد فدايي، روانپزشك و دانشيار دانشگاه علوم‌بهزيستي و توانبخشي در گفت‌وگو با خبرنگار "شهر" با اشاره به نقش خانواده در نابساماني كودكان كار گفت: اين كودكان براي همانندسازي از وجود نمونه مناسب پدر يا شوهر، مادر يا همسر بي‌بهره هستند و اين درحاليست كه بخاطر پرخاشگري‌هاي پدر و مادر و آزارهاي جسمي و رواني كه از سوي خانواده تجربه كرده‌اند، ديد مثبتي نسبت به خود و جامعه ندارند.
وي افزود: در چنين خانواده‌هايي، پدر در صحنه زندگي حضور ندارد و يا بدليل قانون‌شكني، مدتي را در زندان مي‌گذراند. مادر نيز دختر جواني بوده كه به هواي گريز از محيط نامناسب خانه پدري، با اولين مردي كه بر سر راهش قرار گرفته، ازدواج كرده است.
اين روانپزشك با تأكيد بر مشكلات والدين اين كودكان اظهار كرد: اين والدين اغلب دچار مشكلاتي از جمله فقر، اعتياد، بي‌سوادي و نداشتن حمايت‌كنندگان اجتماعي و ... هستند؛ در نتيجه فرزند بزرگتر خانواده مجبور مي‌شود به مشاغل كاذب روي آورد و به اين ترتيب از تحصيل باز مي‌ماند.
بر اين اساس دكتر فدايي تصريح كرد كه ميزان افسردگي، فكر و اقدام به خودكشي و تن دادن به سوءاستفاده‌هاي جنسي در اين قبيل كودكان بسيار مشاهده مي‌شود، چرا كه به سبب توهين‌ها و تهديدهايي كه از سوي خانواده و جامعه به آنها اعمال شده، خود را بي‌ارزش و حقير مي‌پندارند.
وي، حمايت‌هاي اجتماعي را در حل اين معضل مهم دانست و خاطرنشان كرد: حمايت‌هاي اجتماعي از جمله رفع مشكلات رواني و شخصيتي والدين، فراهم آمدن مسكن مناسب، امكان ادامه تحصيل و تداوم مراقبت‌هاي مدد‌كارانه ضروري است تا در آينده بتوانيم نسلي شايسته پرورش دهيم.
