افزايش خشونت در ميان نوجوانان،انگليسي ها را نگران مي كند
بسياري از مفسران و ناظران جامعه بريتانيا خانواده افراد را يکي از عوامل مهم در ادامه يا توقف بزهکاري کوچک ترها و جوانترها مي دانند.
به گزارش «شهر» به نقل از ياهو نيوز، در پي صدور احکام زندان براي دو پسربچه 10 و 11 ساله در بريتانيا به دليل اعمال خشونت عليه دو پسربچه هم سن و سال خود، گروه هاي مدافع حقوق کودکان، خواهان افزايش مدت حبس آنها شده اند.پليس نيز گفته است که ممکن است والدين دو پسربچه مهاجم تحت تعقيب قرار بگيرند.
همچنين، مقامات شهرداري منطقه اي که اين حملات در آن رخ داده، به دليل کوتاهي هايي که باعث شد اين دو پسربچه تحت شکنجه قرار بگيرند، از آنها عذرخواهي کرده است.
نخستين مساله اي که همگان را در خصوص اين ماجرا بشدت حساس کرده بود ميزان خشونتي بود که اين دو مهاجم خردسال عليه دو دوست خردسال خود اعمال کردند.ميزان خشونتي که اين دو برادر عليه قربانيان همسن و سال خود انجام دادند در تاريخ جنايي بريتانيا بي سابقه بوده است.
برخي شهرهاي انگلستان از نقطه نظر ميزان ارتکاب جرايم مختلف شهرت خاص خود را دارند. به عنوان مثال در شهر منچستر، در هر روز هفت جرم مرتبط با اسلحه گرم ثبت مي شود. در کل بريتانيا آمار از افزايش جدي جرائم مسلحانه حکايت مي کند.در سال 1995ميلادي تعداد جرائم مسلحانه ثبت شده در نزد پليس 2743 مورد بود. اين رقم براي سال 1995 و 1996 به 7298 مورد افزايش يافت.
سونيا داگلاس زن سياه پوست جواني است که در شهري بنام ويتنشاو در منچستر زندگي مي کند. او دو فرزند دارد و معتقد است با اين همه جرمي که در حال وقوع است بزرگ کردن فرزندانش يک کشمکش جدي با زندگي است. او نگران ميزان مرگ و مير جوانان با سلاح گرم است. او مي گويد «خواهر زاده من در خانه اشان عکس هايي را بصورت مجموعه به ديوار زده بود. من از او پرسيدم که اوه، اين همه دوست داري. او گفت اين عکس آنهايي است که تا بحال به ضرب گلوله کشته شده اند. حدود 25 نفر.»
چاقو کشي در جامعه بريتانيا يک معضل اساسي است و شهروندان را بشدت نگران کرده است. اين پديده بيشتر در بين نوجوانان و جوانان رايج است. برخي منابع آماري مي گويند اين فضا باعث شده تا عليرغم سيرنزولي آمارها در اين رابطه، دو سوم مردم احساس خطر و ناامني مي کنند.
بسياري از مفسران و ناظران جامعه بريتانيا خانواده افراد را يکي از عوامل مهم در ادامه يا توقف بزهکاري کوچک ترها و جوانترها مي دانند. به عنوان مثال، در ماجراي حمله تکاندهنده دو پسربچه مورد بحث در شهر ادلينگتون، برادر بزرگتر که در هنگام ارتکاب جرم تنها يازده سال داشت، از سن 9 سالگي الكل و مواد مخدر مصرف مي کرد.او در گذشته هم چندين مورد پرونده داشت که برخي به محکوميت منتهي شده بودند. اين دو پسربچه از سنين شش هفت سالگي در منزل فيلم هاي مستهجن و فيلم هاي ترسناک تماشا مي کردند. در منزل آنها خشونت پدر عليه مادر امري عادي بود.
پرونده ادلينگتون هم با صدور راي بسته شد. پژوهشگران و سياستمداران هم حرف هاي خودشان را زدند، اما اين پرسش توام با نگراني در فضا موج مي زند که پرونده ديگر از کدام نقطه بريتانيا مثل بمب خبري منفجر خواهد شد. اين وضع البته با توجه به مشکلات عديده کشور و در پيش بودن انتخابات معاني خاص خود را هم پيدا مي کند اما بنظر مي رسد که مشکلات جامعه بريتانيا به اين زودي ها مرتفع نخواهد شد، جامعه اي که آسيب ديده و به لحاظ اخلاقي و ارزشي، جامعه اي شکسته است.
