سلامت جسم و روان، زيربناييترين عامل تكامل يك جامعه است/فقدان محبت در كودكان بيسرپرست،با افزايش سن از بين نميرود
دبير انجمن حمايت از سلامت بهداشت و روان جامعه، سلامت جسم و روان را زيربناييترين عامل پيشرفت و تكامل يك جامعه برشمرد و اظهار كرد: امروزه براي دستيابي به اين اهداف با اجراي برنامههاي بهداشتي و بهزيستي ميتوان مانع بروز بسياري از آسيبهاي اجتماعي شد.
دكتر ناصر قاسمزاد در گفتوگو با خبرنگار "شهر" با اشاره به نقش والدين براي پاسخگويي به نيازهاي عاطفي و رواني كودكان و نوجوانان گفت: بسياري از اين نيازها با حضور والدين دلسوز و آگاه امكان برآورده شدن پيدا ميكنند و در صورت نبود يك يا هر دو والدين، جايگزين مناسب ضروري بنظر ميرسد.
وي افزود: اما با توجه به شرايط كودكان بيسرپرست، اين امر تحقق پيدا نميكند و از سوي ديگر سازمان نگهدارنده اين كودكان، تنها قادر به تامين نيازهاي جسمي اين كودكان است.
قاسمزاد با اشاره به اين كه بيتوجهي به نيازهاي عاطفي در اشكال مختلف در رفتار كودكان نمايان ميشود، به "شهر" گفت: با افزايش سن كودكان بيسرپرست، فقدان محبت از بين نرفته و ميتوان به نوعي با پنهانكاري در رفتارشان مشاهده كرد. آنچه مسلم است يك مددكار، مشاور و شخص ديگري كه در مراكز بهزيستي به تربيت كودك بيسرپرست ميپردازند، پاسخگوي تمام جوانب تربيتي و رواني او نيستند.
وي، وجود پدر و مادر را در ابعاد مختلف رشد كودك مهم دانست و خاطرنشان كرد: وجود پدر و مادر در ابعاد مختلف رشد كودك به خصوص در مقولههاي عاطفي، اجتماعي، هويتي، شخصيتي و حتي رضايتمندي از جنسيت خود بسيار موثر است.
دبير انجمن حمايت از سلامت بهداشت و روان جامعه تصريح كرد: بر اين اساس به طور حتم كودكان بيسرپرست با چالشهاي مهمي در مواجهه با جامعه روبهرو هستند، چراكه هر چه گروه و محيطي كه در آن زندگي ميكنيم، وسيعتر باشد، سازگاريهاي اجتماعي و ارتباطات بين فردي گستردهتر خواهد شد.
وي افزود: اگر سند چشمانداز آينده سازمان بهزيستي را درست تعريف و تبيين كنند و از افراد متخصص در حل آسيبهاي اجتماعي و رواني در بخشهاي مختلف اين سازمان سود جويند، به طور حتم گامهاي اساسي و موثري در سلامت روان كودكان بيسرپرست برداشته خواهد شد.