«به رنگ ارغوان»نمايش تاثيرگذار عواطف انساني در دل ناملايمات
وقتي چند سال براي تماشاي يک فيلم منتظر بماني، حرف و حديث هاي مختلفي از گوشه و کنار درباره آن بشنوي، آن هم فيلي ساخته يکي از مستعدترين فيلمسازان دو دهه گذشته خودبخود انتظارات بالا و بالاتر مي رود.
به گزارش خبرنگار شهر،اما نمايش به رنگ ارغوان درست در نخستين سانس از نخستين روز جشنواره در سينماي رسانه هاي گروهي، نه تنها موتور جشنواره را از همان ساعات نخست گرم مي کند بلکه انتظارات بسياري که وجود داشت را نيز تا حد زيادي برآورده مي سازد.
حاتمي کيا در به رنگ ارغوان نشان مي دهد که اگر به شهادت فيلمهاي گذشته خود، فضاي جنگ و بچه هاي جبهه را خوب مي شناخت در حال و هوايي بسيار دور از جنگ عشق را هم خوب مي شناسد و يک رابطه عاطفي بسيار گرم را در فيلم خود به نمايش بگذارد که در سيري تدريجي شکل مي گيرد و نهايتاً سراسر فيلم را دربر گرفته و تحت الشعاع خود قرار مي دهد.
حاتمي کيا با ظرافت بازتاب و جلوه اين عشق را در فيلم نه تنها در موقعيتهاي دراماتيک به نمايش مي گذارد، بلکه آن را در لايه هاي زيرين فيلم و با بکار گرفتن جزيياتي که محصول استفاده از ظرفيتهاي مضموني فيلم هستند نيز در معرض ديد مخاطب قرار مي دهد.
به رنگ ارغوان يکي از جذابترين و خوش بافت ترين فيلمهاي کارنامه حاتمي کياست. اگرچه پس از قريب به پنج سال که از آماده شدن آن براي نمايش اکران عمومي مي يابد، اما همچنان جذابيت هاي خود را حفظ کرده و نه تنها رنگ و بوي کهنگي نگرفته است که گويي همين امسال جلوي دوربين رفته است.
عدم نمايش فيلم به رنگ ارغوان براي کارنامه حاتمي کيا لااقل اين حسن را دارد که پس از فيلم متوسط دعوت دوباره توجه ها را به سوي حاتمي کيا جلب مي کند. فيلمسازي که هرگاه به سراغ آدمهايي رفته که روي آنها شناخت دارد حاصل کار جذاب و ديدني شده است.
فيلمسازي که استاد خلق و نمايش رابطه هاي انساني در شکل هاي مختلفي از سينماست و اين بار به سراغ رابطه اي عاشقانه رفته است.
