در سال‌هاي اخير سينماي کودک و نوجوان از جمله گونه هايي بوده که فيلمسازان بويژه در بخش خصوصي چندان عنايتي به آن نداشته اند، ظاهراً دست اندرکاران بدنه سينما به دليل ملاحظات اقتصادي هم که شده، موفقيت کار خود را در رفتن به سراغ گونه‌هايي خبر سينماي کودک و نوجوان ارزيابي مي کنند. به هر روي حجم اين توليدات به تدريجي کاهش يافته است که همين رفتن به سراغ اينگونه في النفسه گامي مثبت ارزيابي مي‌شود.
به گزارش خبرنگار شهر،«راز دشت تاران»محصولي است که در محدوده سينماي کودک و نوجوان محسوب مي‌شود و از انگشت شمار فيلمهايي از اين حوزه که در جشنواره امسال به نمايش در آمده است و اتفاقاً محصول بخش خصوصي سينما نيز هست. اما صرف نظر از قوت و ضعف‌هاي اين فيلم آنچه راز دشت تاران در خور توجه مي سازد، گامي است که سازندگان فيلم در جهت ارتقاء جنبه هاي فني و به کارگيري جلوه هاي ويژه برداشته اند و اين همان نکته اي است که در سينماي امروز جهان در بسياري از فيلمهايي که براي اين گروه سني ساخته مي شوند لحاظ شده است، اما تاکنون در سينماي ما آنگونه که بايد مورد توجه قرار نگرفته است.
«راز دشت تاران» در فضايي فانتزي – رئال کوشيده با گوشه چشمي به آثاري نظير مجموعه فيلم هاي هري پاتر، در فضايي بومي و ايراني قصه خود را تعريف کند قصه اي که بر ساخته ذهن چند کودک بستري در يک بيمارستان است و بازتاب روياها و تصورات آنها در رويارويي و غلبه با بيماري است.
پس از چند سکانس آغازين فيلم که از حال و هوايي رئال برخوردارند، قصه به فضايي فانتزي مي رود و اينجاست که سازندگان فيلم با بهره بردن از تکنولوژي هاي کامپيوتري فضاهاي خوشرنگ و لعاب و روياگونه اي را تدارک ديده اند کم و بيش جلوه هايي چشم نواز براي اين دست مخاطبان دارد.
در «راز دشت تاران» علاوه بر افزوده شدن جلوه هاي کامپيوتري به زمينه تصوير بازيگران از انيميشن نيز استفاده شده است و به اين ترتيب کارگردان فيلم سعي داشته از تمامي ظرفيتهاي موجود در خلق جذابيت براي جذب مخاطبان کودک و نوجوانان استفاده کند. مخاطباني که بي شک به عنوان يک پتانسيل بالقوه براي سينماي ايران به حساب مي آيند که در صورت به فعليت رسيدن آن به لحاظ اقتصادي مي توانند تاثيرات سازنده اي سر داشته باشند. بي شک تجربه هايي از اين دست در به فعليت رسيدن اين پتانسيل بالقوه تاثيرگذار بوده و اين راه را بيش از پيش هموار مي سازند.
